داغ جان باختن بیش از ۵۰ کارگر معدن در استان خراسان جنوبی بسیار دردناک است و این سوال را به ذهن می‌آورد که چرا باید هر چند مدت یک‌بار شاهد چنین اتفاقات وحشتناکی در کشور باشیم؟ چرا پایانی بر چنین حوادث تلخی نیست و ایران به کشور بحران‌های حل‌نشده تبدیل شده است؟

درخواست من از وزیر صمت و وزیر کار این است که کارگروهی با حضور فعالان بخش خصوصی و کارگران تشکیل شود و روی کاهش حوادث کار و افزایش امنیت نیروی کار اقدامات جدی صورت گیرد. طبق آمار سازمان پزشکی قانونی در سال ۱۴۰۲ بیش از ۲ هزار نفر در حوادث ناشی از کار جان خود را از دست داده و ۲۷ هزار نفر نیز مصدوم شده‌اند؛ آمار تاسف‌باری که می‌توان با مدیریت درست و نظارت جدی آنها را به شدت کاهش داد.

یکی از مباحث مهم و مورد تاکید قانون کار ایمنی است که لازم‌الاجراست ولی متاسفانه تاکنون آن‌چنان که باید جدی گرفته نشده است و برای همین هر از چندی شاهد حوادث بسیار دردناکی در کشور هستیم که جبران‌ناپذیر هستند. حادثه رخ‌داده در معدن زغال‌سنگ در استان خراسان جنوبی را به خانواده کارگران جان‌باخته و مردم شریف ایران تسلیت می‌گویم و امیدوارم این حادثه تلنگری جدی باشد برای اصلاح بحث ایمنی در کار.

متاسفانه جامعه ما طبق نظریه آقای کاتوزیان به جامعه کوتاه‌مدت بدل شده که خیلی زود بحران‌ها و دردها را فراموش یا با حادثه ای دیگر جایگزین می‌کند؛ رویکردی که باید با بهبود شرایط حکمرانی تغییر کند.