«اپل» با جمع کردن سرمایه­ای در حدود 200 میلیارد دلار به طور قطع به اندازه کافی پول دارد تا خرج کسب و کاری جدید کند. لشکرهای هواداران محصولات «اپل» منتظرند تا این شرکت یک محصول جدید را به آنها پیشنهاد کند و بازار را به لرزه درآورد. جدیدترین محصول این شرکت، «اپل واچ»، آن طور که برخی از تحلیل‌گران انتظار داشتند موج عظیمی ایجاد نکرد و «اپل» در اوایل ماه سپتامبر اعلام کرد که فروش این محصول حتی ناامیدکننده هم بوده است و محصولات از قبل موجود شرکت را نیز تحت تاثیر قرار داده است. اما عرضه یک خودرو، شهامت بسیار بیشتری از ساعت می­خواهد و البته روی کاغذ یک کسب­وکار نان­وآب­دار هم به حساب می­آید. ارزش کل فروش جهانی خودرو در سال گذشته، حدود 2 هزار میلیارد دلار بوده است.

با این حال، موارد زیادی هست که کسب­وکار خودروسازی را از خرده­فروشی تلفن همراه کاملا متمایز می­کند؛ چرخه جایگزینی یک آی­فون تقریبا 2 سال است. مشتریان خودروهای خود را به مدت خیلی طولانی­تری نگه می­دارند. «اپل» برای اين‌كه بتواند کسب­وکار جدید خود را توجیه کند، نیاز دارد که بازدهی سرمایه محصول جدیدش قابل مقایسه با محصولات موجودش باشد. اما حاشیه سود ناخالص محصولات فعلی «اپل» در حدود 40 درصد است که برای کسب­وکاری با مقیاس بزرگ خودروسازی یک رویا به حساب می­آید. در «بی­ام­دبلیو»، یکی از سودده­ترین خودروسازان جهان، حاشیه سود ناخالص در حدود 20 درصد است.

یک مولفه حتی مهم‌تر که در ماجرای اخیر شرکت «فولکس واگن» خود را نشان داد، این است که صنایع خودروسازی با شدت خیلی بیشتری تحت نظارت نهادهای نظارتی قرار دارند، تا صنایع الکترونیکی مصرفی. محدودیت­های ناشی از استانداردهای ایمنی و قوانین جلوگیری از آلودگی به احتمال زیاد در آینده با جدیت بیشتری اعمال شود. این حتی برای خودروسازان باتجربه نیز یک چشم­انداز پردردسر است، چه رسد به شرکتی که به‌تازگی می­خواهد پا به این صنعت بگذارد.

توانایی­های شرکت در ابزارهای تلفن همراه یکی از مزایای آن به حساب می­آید؛ چرا که خودروها بیش از گذشته به اینترنت متصل می­شوند. اما خطرات مرتبط با خودروهای متصل مسئله‌اي جدا از خطرات تلفن­های همراه است. در هفته­های گذشته، اعلام شد که کرم­های نرم­افزاری برخی از نرم­افزارهای کاربردی فروشگاه­های مجازی «اپل استور» را خراب کرده که شامل دو مورد از پرطرفدارترین نرم­افزارها در چین نیز می­شده است. این اتفاق ناراحت­کننده است اما مصیبت­بار نیست. اگر کرم نرم­افزاری مشابهی به یکی از خودروهای «اپل» وارد شود، نتیجه می­تواند مرگبار باشد.

چنین نگرانی­هایی برای منصرف شدن شركت‌های فعال در حوزه فناوری که با سرعت به سوی کسب­وکار خودروسازی می­رانند، کافی نیست. جلوتر از همه شرکت «تسلا» قرار دارد که یک شرکت سازنده خودروهای گران­قیمت الکتریکی است و به دست الون ماسک، یک کارآفرین موفق در عرصه فناوری، بنیان گذاشته شده است. شرکت «گوگل» نیز روی وسایل نقلیه بدون راننده کار و سیستم عاملی برای خودروها طراحي می­کند و اخیرا یکی از مدیران سابق فعال در صنایع موتوری را استخدام کرده تا پروژه بدون نام خودرویی­اش را راه بیندازد. تصمیم «اپل» برای ورود به صنایع موتوری شاید تا قسمتی از اینجا ناشی می­شود که نمی­خواهد «گوگل» را در قبضه کردن داشبوردها و سیستم­های عامل خودروها تنها بگذارد. رقابت آنها در حال شروع شدن در مسیر مسابقه است.

احتمال دیگری نیز مطرح است؛ در اين‌كه اپل در حال ساخت خودرو است تردیدی نیست ولی به این معنا نیست که این شرکت می‌خواهد وارد تجارت خودروسازی شود بلکه این احتمال وجود دارد که اپل با طراحی خودرو و فروش آن به سازندگان دیگر می‌خواهد نظریه خود را در مورد خودروهای آینده پیش ببرد و از بخش عمده ریسک و هزینه‌های مرتبط با خودروسازی طفره خواهد رفت. در دنیای تولید اصطلاحي با عنوان «طرح مرجع» وجود دارد. اساسا اپل قصد دارد نسخه اولیه‌ای را بسازد و سپس آن نسخه را یا بفروشد یا برای تولید به دیگران واگذار کند. برای مثال پروژه خودروی بدون راننده گوگل یک طرح مرجع است. گوگل هیچ علاقه‌ای به ورود به صنعت خودروسازی نشان نداده است بنابراین تعدادی نسخه اولیه ساخته و امیدوار است که یک خودروساز به خرید این طرح تمایل پیدا کند. شاید اپل نیز قصد دارد همین بازی را دنبال کند. برای مثال اپل پیپین قرار بود طرح مرجع یک کنسول بازی روی پلت فرم مکینتاش باشد. نهایتا تنها شرکت باندای و یک شرکت کوچک‌تر به نام کاتز مدیا طرح اپل را خریدند و روی آن کار کردند. این کنسول بیش از حد شبیه یک کامپیوتر بود و نتوانست موفق شود. اکنون اپل با ارائه طرح خودروی برقی قصد دارد شركت‌های خودروسازی را به ساخت خودروهای آنلاين‌كه از سیستم مولتی مدیا اپل کارپلی پشتیبانی می‌کند ترغیب کند.

                    منبع: اکونومیست