فریتس سنهایزر به طلایه‌دار آکوستیک در جهان تبدیل شد

غول صوتی آلمان

...

فریتس سنهایزر با نام خانوادگی‌اش شناخته می‌شود، برندی مطرح که خالص‌ترین پیوند را میان صدا و گوش انسان‌ها ایجاد کرده و در عرصه صدای مدرن، توانسته به یکی از مهم‌ترین پیشگامان در جهان تبدیل شود.

در قلمرو صوتی باکیفیت و وفادار به اصل، کمتر نامی وجود دارد که به اندازه سنهایزر (Sennheiser) احترامی این‌چنین آنی و عمیق برانگیزد. از میزهای میکس استودیوهای ضبط افسانه‌ای در لندن و لس‌آنجلس گرفته تا گوشی‌های عوامل صوتی فیلم‌ها، صحنه‌های برادوی و اتاق‌های نشیمن دوستداران اصوات ناب در سراسر جهان، این غول صوتی آلمانی بیش از سه ربع قرن به عنوان استاندارد طلایی خلوص آکوستیک شناخته شده است.

با این حال، این شرکت در یک آسمان‌خراش شیک شرکتی یا یک مرکز فناوری پیشرفته‌ی سرمایه‌گذاری خطرپذیر متولد نشد. این شرکت در ۱ ژوئن ۱۹۴۵ — تنها چند هفته پس از ویرانی کامل جنگ جهانی دوم — در یک خانه روستاییِ نم‌گرفته و نیمه‌ویران در روستای وِنبُستل (Wennebostel)، در نزدیکی هانوفر آلمان شکل گرفت. یک پروفسور سی‌وسه‌ساله به نام دکتر فریتس سنهایزر (Dr. Fritz Sennheiser) به همراه هفت همکار وفادار و با در دست داشتن چیزی بیش از ضایعات جنگی، سیم‌های تلفن دورافتاده و مدرک دکترای درخشان در مهندسی برق، عزم خود را جزم کردند تا زیرساخت صوتی ازهم‌پاشیده‌ی آلمان را بازسازی کنند. این داستان چگونگی تبدیل ضرورت‌های دوران جنگ به برتری آکوستیک توسط فریتس سنهایزر است؛ داستانی که در آن اولین هدفون پشت‌باز (Open-back) جهان اختراع شد، طراحی میکروفون دگرگون و یک امپراتوری چندنسلی و خانوادگیِ صدا بنا نهاده شد.

*ریشه‌های آکادمیک دکتر فریتس سنهایزر

فریتس سنهایزر در سال ۱۹۰۷ در برلینِ آلمان متولد شد. او از سنین جوانی شیفته فیزیک، امواج رادیویی و آکوستیک بود. او اشتیاق خود را در دانشگاه فنی برلین دنبال کرد، زیر نظر اساتید آینده‌نگر آکوستیک آموزش دید و دکترای خود را در رشته مهندسی برق دریافت کرد.

در اواخر دهه ۱۹۳۰، سنهایزر به عنوان پژوهشگر و دستیار در مؤسسه فناوری فرکانس رادیویی و الکتروآکوستیک در دانشگاه هانوفر فعالیت می‌کرد. کار آکادمیک او بر آکوستیک زیرآب، میکروفون‌ها و فناوری انتقال متمرکز بود. تا سال ۱۹۴۵، جنگ جهانی دوم زیرساخت‌های صنعتی آلمان را به تلی از خاکستر بدل کرده بود. دانشگاه‌ها تعطیل شده بودند، آزمایشگاه‌های پژوهشی بمباران شده بودند و نیروهای متفقینِ فاتح، شرکت‌های آلمانی را از ساخت فرستنده‌های رادیویی یا تجهیزات الکترونیکی نظامی منع کرده بودند.

فریتس سنهایزر خود را در وِنبُستل سرگردان یافت؛ روستایی در حومه هانوفر که دانشگاه هانوفر بخشی از تجهیزات پژوهشی خود را به آنجا تخلیه کرده بود. بدون دانشگاه، بدون بودجه و بدون یک آزمایشگاه رسمی، سنهایزر تصمیم گرفت سرنوشت خود را خودش رقم بزند.

*نخستین میکروفون

در ۱ ژوئن ۱۹۴۵، فریتس سنهایزر هفت همکار سابق دانشگاهی را در یک خانه روستاییِ محقر و تا حدی آسیب‌دیده در ونبستل دور هم جمع کرد. آن‌ها یک کارگاه کوچک را با نام بی‌تکلف آزمایشگاه ونبستل (Laboratorium Wennebostel) که به صورت صمیمانه «آزمایشگاه دبلیو» نامیده می‌شد، به ثبت رساندند. از آنجا که تهیه مواد اولیه در آلمانِ پس از جنگ عملاً غیرممکن بود، تیم بر پایه خلاقیت و بازیافت پیش رفت.

آن‌ها به دنبال سیم مس، فلزات ضایعاتی و لوله‌های شیشه‌ای از رادیوهای معیوب نظامی و کارخانه‌های بمباران‌شده گشتند. آن‌ها در ابتدا با ساخت ابزارهای اندازه‌گیری ولت‌متر و فروش آن‌ها به غول‌های صنعتی مانند زیمنس، به حیات خود ادامه دادند. بالاخره نخستین میکروفون متولد شد. زیمنس به زودی با مشکلی حیاتی به آزمایشگاه W روی آورد: ایستگاه‌های رادیویی و خدمات پستی آلمان برای از سرگیری پخش برنامه‌ها به شدت به میکروفون نیاز داشتند، اما ابزارهای کارخانه‌ای موجود نابود شده بودند. فریتس سنهایزر و تیمش بلافاصله دست به کار شدند.

در سال ۱۹۴۶، آزمایشگاه W نخستین میکروفون خود یعنی DM 1 را که به‌طور اختصاصی برای زیمنس ساخته شده بود، تولید کرد. تا سال ۱۹۴۷، سنهایزر طراحی را به کمال رساند و نخستین میکروفون با برند اختصاصی شرکت به نام DM 2 را روانه بازار کرد. میکروفون DM 2 یک مکاشفه بود. این میکروفون با وجود ساخته شدن از قطعات ابتدایی پس از جنگ، بازتولید صدای شفاف و زلالی را ارائه داد. پخش‌کنندگان رادیویی در سراسر آلمان بلافاصله آن را پذیرفتند و آزمایشگاه W از یک کارگاه تعمیراتی در حال دست‌وپا زدن، به یکenterprise تولیدی تخصصی آکوستیک تبدیل شد.

*چرا سنهایزر صدای جهان را فتح کرد؟

با بهبود اقتصاد آلمان در طول دهه ۱۹۵۰ (دوران معجزه اقتصادی یا Wirtschaftswunder)، آزمایشگاه W به سرعت گسترش یافت. در سال ۱۹۵۸، این شرکت رسماً نام خود را از آزمایشگاه ونبستل به سنهایزر الکترونیک (Sennheiser electronic) تغییر داد. فلسفه تجاری و مهندسی فریتس سنهایزر بر سه اصل هسته‌ای متمرکز بود:

۱. نوآوری رادیکال در فناوری مبدل‌ها (Transducers)

سنهایزر از اینکه یک سازنده‌ی تقلیدکار باشد سرباز زد. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶0، این شرکت درآمدهای خود را سرازیر پژوهش‌های بنیادی آکوستیک کرد. میکروفون‌های لوله تداخل (Interference Tube Microphones) جزو مهم‌ترین ابداعات به شمار می‌رفت. سنهایزر پیشگام میکروفون‌های جهت‌دار «شات‌گان» (مانند مدل افسانه‌ای MKH 416 که در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد) بود. این میکروفون‌ها با استفاده از لوله‌های حذف فاز آکوستیک می‌توانستند یک صدای منفرد را در یک صحنه فیلم‌برداری شلوغ از فاصله چندین یاردی ایزوله کنند و ضبط صدای هالیوود و تلویزیون را متحول سازند. فرستنده‌های بی‌سیم هم بی‌اهمیت نبودند. سنهایزر برخی از نخستین سیستم‌های میکروفون بی‌سیم جهان را توسعه داد که هنرمندان را از بند کابل‌ها رها کرد و اجرای صحنه‌ای، پخش تلویزیونی و سخنرانی‌های عمومی را دگرگون ساخت.

۲. اختراعی که موسیقی را برای همیشه تغییر داد: مدل HD 414 (۱۹۶۸)

تا اواخر دهه ۱۹۶0، هدفون‌ها «کاسه‌هایی» سنگین، دست‌وپاگیر و کاملاً مهروموم‌شده بودند که اساساً برای اپراتورهای تلفن و اپراتورهای رادیویی نظامی طراحی شده بودند. آن‌ها ناراحت‌کننده بودند، شنونده را کاملاً از دنیای بیرون ایزوله می‌کردند و صدایی گرفته و خفه داشتند. در سال ۱۹۶۸، فریتس سنهایزر و تیم مهندسی‌اش محصولی را معرفی کردند که گوش دادن شخصی را برای همیشه تغییر داد: HD 414. نخستین هدفون پشت‌باز جهان هم به دنیا آمد! مدل HD 414 کاپ‌های صوتی سنگین و هواپوش را کنار گذاشت. در عوض، از یک طراحی آکوستیک هوای آزاد استفاده کرد که در آن امواج صوتی می‌توانستند آزادانه از طریقشت بالشتک‌های گوش عبور کنند. راحتیِ سبک‌بالانه‌ای داشت، با وزنی تنها معادل چند اونس و با بالشتک‌های فومی زرد رنگ و نمادین، مدل HD 414 روی سر کاملاً بی‌وزن به نظر می‌رسید.

شفافیت بی‌سابقه‌اش هم مورد توجه مشتریان قرار گرفت. طراحی باز، رزناسیون آکوستیک داخلی را از بین برد و یک استیج صوتی وسیع، طبیعی و شفاف را ارائه داد که پیش از آن هرگز در هدفون‌های شخصی شنیده نشده بود. صنعت موسیقی به وجد آمد. سنهایزر انتظار داشت چند صد جفت بفروشد؛ اما در عوض، بیش از ۱۰ میلیون جفت از مدل HD 414 فروخته شد و آن را به یکی از پرفروش‌ترین هدفون‌های تاریخ صدا تبدیل و به تنهایی بازار مدرن هدفون‌های مصرفی رده‌بالا را پایه‌گذاری کرد.

۳. رهبری خانوادگی و چشم‌انداز بلندمدت

برخلاف استارتاپ‌های فناوری آمریکایی که با سرمایه خطرپذیر و عرضه‌های عمومی سریع سهام هدایت می‌شوند، سنهایزر یک کسب‌وکار خانوادگی کاملاً بسته و متکی به خود باقی ماند. در سال ۱۹۸۲، فریتس سنهایزر رهبری شرکت را به پسرش، دکتر یورگ سنهایزر (Dr. Jörg Sennheiser) سپرد. تحت رهبری یورگ، سنهایزر تولید خود را مدرن‌سازی کرد، در سطح جهانی به ایالات متحده و آسیا گسترش یافت و ضمن حفظ استانداردهای آکوستیک بی‌قید و شرط، تأسیسات تولیدی پیشرفته‌ای را در آلمان، ایرلند و ایالات متحده تأسیس کرد.

*گذار به نسل سوم و دوران مدرن

در سال ۲۰۱۳، مسولیت رهبری به نسل سوم خانواده واگذار شد: مدیران عامل مشترک، دانیل سنهایزر و دکتر آندرس سنهایزر (نوه‌های بنیان‌گذار، فریتس سنهایزر). در مواجهه با انقلاب دیجیتال، ظهور ایربادهای بی‌سیم مصرفی و رقابت شدید در فضای صوتی بازار انبوه، این پسرعموها در سال ۲۰۲۱ دست به یک چرخش استراتژیک شجاعانه زدند. سنهایزر بخش هدفون‌ها و ساندبارهای مصرفی خود را به غول سوئیسی سمعک، یعنی سونووا (Sonova) به ارزش ۲۰۰ میلیون یورو فروخت.

این امر به کسب‌وکار خانوادگی اجازه داد تا تمام تمرکز خود را به طور کامل بر روی بخش‌های هسته‌ای و پرسودِ صوت حرفه‌ای، ارتباطات تجاری و استودیوی نومان (Neumann Studio) معطوف کند. امروزه سنهایزر میکروفون‌های بی‌سیم مورد استفاده در جوایز گرمی، سیستم‌های صوتی استادیومی برای تورهای کنسرت جهانی، راهکارهای صوتی کنفرانس برای پارلمان‌های بین‌المللی و میکروفون‌های مرجع استودیویی افسانه‌ای ساخته‌شده توسط شرکت زیرمجموعه خود، یعنی نومان را فراهم می‌کند.

مسیر فریتس سنهایزر از یک خانه روستاییِ بمباران‌شده در آلمانِ پس از جنگ تا قله آکوستیک جهانی، چهار درس جاودانه ارائه می‌دهد. نخستین درس این بود که نوآوری از دل محدودیت‌ها سر بر می‌آورد. هنگامی که تمام زیرساخت‌های صنعتی در سال ۱۹۴۵ نابود شد، سنهایزر منتظر شرایط ایده آل نماند. او از ضایعات جنگی، انضباط مهندسی و خلاقیت انسانی برای ساخت یک بنگاه در کلاس جهانی استفاده کرد. بازتعریف فرم و عملکرد جزو مهم‌ترین مسائل بود. سنهایزر با مدل HD 414 از پذیرش محدودیت‌های طراحی مرسوم سر باز زد. او با دور انداختن کاپ‌های صوتی سنگین و مهروموم‌شده، استیج صوتی پشت‌باز را ابداع کرد که دوستداران اصوات ناب هنوز هم آن را گرامی می‌دارند.

اعتماد حرفه‌ایِ مصالحه ناپذیر حرف اصلی را می‌زد. سنهایزر با تمرکز بر مهندسان پخش، فیلم و استودیو که نمی‌توانستند شکست تجهیزات را تحمل کنند، ارزش برندی ساخت که فراتر از مد نمی‌پایدِ مصرفی دوام آورد. سنهایزر با حفظ مالکیت خانوادگی در طول سه نسل، ثابت کرد که چشم‌انداز بلندمدت، سرمایه صبورانه و تعهد به خلوص آکوستیک می‌تواند بر چرخه‌های شرکتیِ کوتاه‌مدت غلبه کند. دکتر فریتس سنهایزر از یک خانه روستاییِ نم‌گرفته در ونبستل با سیم‌های مسی ضایعاتی تا شکل‌دهی به صدای سینمای مدرن، موسیقی و ارتباطات، ثابت کرد که عمیق‌ترین خواسته‌ی گوش انسان، خلوص مطلق است.

لینک کوتاه: https://news.tccim.ir/?81311

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام