با نهایت تاسف و تاثر، درگذشت مهندس محسن خلیلی عراقی، پیشکسوت صنعت ایران و از چهره‌های اثرگذار در توسعه بخش خصوصی و گسترش فرهنگ تشکل‌گرایی در کشور را تسلیت می‌گویم. فقدان این کارآفرین نامدار که عمر پربرکت خود را در مسیر اعتلای صنعت، تقویت بخش خصوصی و پیشرفت اقتصادی ایران سپری کرد، ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه صنعتی و اقتصادی کشور است.

محسن خلیلی عراقی از نسلی بود که صنعت ایران را در روزگاری متفاوت پایه گذاشت و برای ماندگاری آن، سال‌ها تلاش کرد. نام او با بوتان گره خورده است؛ برندی که از دل تجربه صنعتی پیش از انقلاب بیرون آمد و برخلاف بسیاری از نام‌های تجاری آن دوره، پس از انقلاب نیز به کار خود ادامه داد و در زندگی چند نسل از ایرانیان نقش آفرینی کرد.

اما خلیلی تنها به ساختن یک بنگاه صنعتی نمی‌اندیشید. او در تمام سال‌های فعالیتش، به این باور پایبند بود که توسعه صنعت بدون آزادی اقتصادی و حضور موثر بخش خصوصی در اقتصاد ممکن نیست. او آزادی اقتصادی را از پایه‌های توسعه می دانست و باور داشت که توسعه اقتصادی بدون آزادی اقتصادی اتفاق نمی‌افتد. از نظر او، فعالان اقتصادی باید بتوانند در تعیین سرنوشت خود مشارکت کنند؛ مشارکتی که از مسیر تشکل‌ها، خرد جمعی و گفت‌وگوی کارشناسی می‌گذرد.

این نگرش، توضیح می‌دهد که چرا بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای او، فراتر از اداره و توسعه بوتان، صرف فعالیت در تشکل‌های صنعتی و اقتصادی شد. خلیلی تشکل را محلی برای جمع شدن صداهای پراکنده و تبدیل تجربه فعالان اقتصادی به راه‌حل‌هایی برای مسائل کشور می‌دانست. او در شکل‌گیری و فعالیت نهادهای مختلف بخش خصوصی نقش داشت و سال‌ها برای تقویت جایگاه آن‌ها تلاش کرد؛ حتی در دوره‌هایی که فعالیت جمعی و رابطه بخش خصوصی با دولت با دشواری‌های جدی روبه‌رو بود.

افتخار او این بود که در مسیر توسعه صنعت و پیشرفت اقتصادی کشور سهمی داشته است. برای خلیلی، موفقیت زمانی معنای بیشتری داشت که به دیگران هم می‌رسید؛ موفقیتی که از راه تولید و اشتغال، تقویت تشکل‌ها و  با تلاش برای بهبود فضای کسب‌وکار حاصل می‌شد.

او اتاق تهران را «پرمحتواترین تشکلی» می‌دانست که بخش خصوصی در اختیار دارد و بر گفت‌وگو و تفاهم میان دولت و فعالان اقتصادی تاکید می‌کرد. خلیلی باور داشت که اختلاف‌ها را باید با کار کارشناسی و در فضایی مبتنی بر اعتماد حل کرد و فرسوده ساختن توان کشور در تقابل‌های بی‌حاصل را بر نمی‎تابید.

درگذشت محسن خلیلی عراقی، فقدان یکی از پیشکسوتان صنعت و تشکل‌گرایی ایران است؛ کسی که هم در ساختن یک برند صنعتی ماندگار سهم داشت و هم برای شکل‌گیری صدایی جمعی و موثر برای بخش خصوصی کوشید.

اینجانب، به نمایندگی از اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران، بار دیگر درگذشت این کارآفرین برجسته و پیشکسوت ارزشمند بخش خصوصی را به خانواده محترم ایشان، جامعه صنعتگران و فعالان اقتصادی کشور تسلیت می‌گویم و برای آن مرحوم، آرامش و آمرزش الهی و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی آرزو دارم.