در ادامه سمینار یک روزه «آینده تهران؛ چالش‌ها و چشم‌اندازهای زیست‌پذیری و پایداری» که روز چهارشنبه سی‌ام مهرماه برگزار شد، موضوعات کلیدی کلانشهر تهران در قالب چهار پانل تخصصی با عناوین«زیرساخت‌های حمل و نقلی و مدیریتی انرژی در شهر هوشمند»،«بخش‌خصوصی و مسئله تمرکز در تهران»،«فرهنگ، هویت و مشارکت مردمی در مدیریت و برنامه‌ریزی توسعه شهری» و«توسعه پایدار و محیط‌زیست شهری» مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

در همایش «آینده تهران» که به همت معاونت مطالعات اقتصادی و آینده‌پژوهی اتاق تهران و با مشارکت انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات برپا شد، طی پانل‌های تخصصی با مشارکت اندیشمندان علوم اجتماعی، اقتصادی و مدیریت شهری، مهم‌ترین مسایل پایتخت به بحث گذاشته شد و صاحب‌نظران حاضر در این پانل‌ها، هر یک با پیشنهادات اجرایی برای ارتقای زیست‌پذیری و پایداری این شهر در این نشست‌ها حضور یافتند؛ بهره‌گیری از حمل‌ونقل پاک، انسان‌محوری به‌‌جای خودرومحوری، تمرکززدایی از طریق توزیع قدرت و بهره‌گیری از ظرفیت‌ سایر شهرها، بهره‌گیری از ظرفیت بنگاه های اقتصادی برای احیای هویت شهری، اصلاح الگوی مصرف با مشارکت مردم و همچنین توجه به برنامه‌های بلندمدت و مدیریت یکپارچه و هماهنگ محیط‌زیست شهری از جمله پیشنهاداتی بود که در این نشست‌ها ارائه شد.

ترافیک تهران، حل شدنی است اما نه در کوتاه مدت

در پانل زیرساخت‌های حمل‌ونقلی و مدیریت انرژی در شهر تهران، موضوعات متنوعی مورد بررسی قرار گرفت که از این میان می‌توان به توسعه حمل‌ونقل عمومی پایدار و هوشمندسازی در این زمینه اشاره کرد. متخصصان در این پانل از اهمیت حمل‌ونقل پاک و استفاده از دوچرخه و خودروهای برقی به‌جای خودروهایی که با سوخت‌های فسیلی کار می‌‌کنند سخن گفتند و به مبحث برنامه‌ریزی شهری با هدف کاهش وابستگی به خودروهای شخصی پرداختند.

 محسن پور سید آقایی، عضو هیئت‌علمی دانشگاه علم و صنعت، طی گزارشی با تحلیل وضعیت ترافیک و حمل‌ونقل شهر تهران توضیح داد که به‌چه علت ترافیک شهر تهران با وجود گسترش خطوط مترو و ایجاد بزرگراه‌های جدید بهبود نیافته است. سیدآقایی با اشاره به اینکه ترافیک معضل اصلی تهران از دهه ۵۰ تاکنون بوده است، گفت: متاسفانه خیابان‌های تهران پارکینگ عمومی شده‌اند و استفاده بیش از اندازه از خودروهای شخصی، یکی از مهم‌ترین دلایل شکل‌گیری این وضعیت است.

 او افزود:کاهش ترافیک میل به استفاده از خودرو را افزایش می‌دهد و این همان موضوعی است که نمی‌گذارد ترافیک پایان یابد. به‌گفته این فعال حوزه حمل‌ونقل، افزایش مهاجرت از شهرهای اطراف به تهران در طول شبانه‌روز، رشد سرانه سفر از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر شهر به‌دلیل مسافت طولانی میان محل کار یا تحصیل مردم، نبود پارکینگ مناسب و افزایش سرانه استفاده از خودروهای شخصی، باعث شده تا ترافیک در شهر تهران به معضلی حل‌ناشدنی تبدیل شود. محسن پور سید آقایی گفت: ترافیک موضوعی یک‌بعدی و تک عاملی نیست که فقط با افزایش تعداد خطوط مترو کاهش یابد.

 این عضو هیئت‌علمی دانشگاه علم‌وصنعت در ادامه به پنج سیاست اساسی برای کاهش بار ترافیکی اشاره کرد و گفت: افزایش خطوط مترو، افزایش طول معابر، افزایش هزینه استفاده از حمل‌ونقل شخصی، توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل همگانی و کاهش سرانه ایجاد سفر از طریق بستر شهر الکترونیک از جمله این سیاست‌ها بود.

او در توضیح این سیاست‌ها گفت: برای رفع مشکلات ترافیک شهر تهران به حداقل احداث سالانه ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر خطوط مترو نیاز است، طول معابر و بزرگراه‌های جدید باید سالانه ۲۰ کیلومتر افزایش یابد. همچنین با افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل شخصی نیز شهروندان به استفاده از حمل‌ونقل عمومی ترغیب می‌شوند. سیدآقایی تاکید کرد که مسئله ترافیک، بدون حکمرانی صحیح حل نمی‌شود.

مرضیه باریکانی، مدیرعامل انجمن حمل‌ونقل پاک و پایدار نیز در این پانل با نگاه به آمار کشته‌شدگان سوانح رانندگی، خودرومحوری در کشور و به‌طور خاص در پایتخت را معضلی اساسی عنوان کرد. او با اشاره به توسعه فناوری‌ در حوزه حمل‌ونقل که علاوه‌بر کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی، امنیت افراد را نیز افزایش می‌دهند گفت: جهان به سمت‌وسوی دیگری رفته است اما ما هنوز هم به بزرگراه‌سازی و خودرومحوری دلخوش هستیم و توسعه شهر را بر همین اساس انجام می‌دهیم، در حالی که توسعه بزرگراه‌ها و مترو برای مشکل ترافیک بی‌فایده است.
باریکانی، اوضاع ترافیکی شهر تهران را ابربحران نامید و از جای خالی دوچرخه‌ها در شهر تهران و نبود زیرساخت‌های مناسب برای تردد دوچرخه‌ها گله کرد. باریکانی با اشاره به نمونه‌های موفق خارجی، گذر از خودرومحوری به انسان‌محوری در موضوع زیرساخت‌های حمل‌ونقل شهری را ضروری دانست و گفت: با انسان‌محور شدن حمل‌ونقل، می‌توانیم چالش‌های دیگری مثل آلودگی شهر و مصرف بالای انرژی را نیز کنترل کنیم.

ایلوش وزیری، رئیس انجمن سامانه‌های حمل‌ونقل هوشمند استان تهران نیز عدم بهره‌مندی از نیروی کار متخصص و تصمیمات ناگهانی در حوزه حمل‌ونقل را از جمله چالش‌های موجود در شهر تهران عنوان کرد و گفت:‌شهر ما از نظر ترافیکی روی خاکستر قرار دارد و برای برون‌رفت از این مشکلات به برنامه‌های هوشمندسازی، تصمیم‌گیری‌های درست و توجه به انسان‌محوری به‌‌جای خودرومحوری نیاز داریم. 

نقش کلیدی اتاق‌های بازرگانی در تسریع روند تمرکززدایی از تهران

دومین پانل از سلسله نشست‌های سمینار آینده تهران با عنوان«بخش‌خصوصی و مسئله تمرکز در تهران» با هدف بررسی موضوعات مرتبط با تمرکززدایی از شهر تهران، افزایش نقش بخش‌خصوصی و اهمیت اتاق بازرگانی در سیاست‌گذاری‌های مرتبط با تمرکززدایی از تهران برگزار شد. در این پانل، حبیب جباری، معاون امور آمایش سرزمین و توسعه منطقه‌ای سازمان برنامه و بودجه کشور، تمرکززدایی از تهران را دشوار خواند و گفت‌: جابه‌جایی پایتخت یک مسیر پرریسک است و تهران، به دلیل نقش فرهنگی و اجتماعی‌اش جایگزینی ندارد. از طرفی، با جابه‌جایی پایتخت نمی‌توان انتظار داشت که تمرکززدایی اتفاق بیفتد؛ چرا که بسیاری از زیرساخت‌ها در این شهر پایه‌ریزی شده‌اند.

جباری افزود:راه‌حل تمرکززدایی لزوما جابه‌جایی پایتخت نیست و این امر باید از طریق توزیع قدرت و بهره‌گیری از ظرفیت‌ شهرهای گوناگون برای توسعه زیرساخت‌ها صورت گیرد تا همه‌ی راه‌ها به کلان‌شهرها به‌‌ویژه تهران ختم نشود.

معاون امور آمایش سرزمین و توسعه منطقه‌ای سازمان برنامه و بودجه کشور، مسئله کلیدی تهران را پارادوکس مرکز و پیرامون و ایجاد چرخه معیوب تمرکز و نابرابری دانست و توضیح داد که حتی با تغییر پایتخت، تهران کماکان نقش مرکزیت خود را ایفا خواهد کرد و با جابه‌جایی هیچ اتفاق خاصی رخ نمی‌دهد. چراکه تهران نماد توسعه است.

معاون امور آمایش سرزمین و توسعه منطقه‌ای سازمان برنامه و بودجه کشور، نقش بخش‌خصوصی در تمرکززدایی از تهران را پررنگ دانست و گفت: اتاق‌های بازرگانی با خواهرخواندگی استان‌ها می‌توانند گامی برای توسعه متوازن بردارند. با این روش، می‌‌توان از حلقه بسته به سمت حلقه توسعه پایدار متوازن حرکت کرد. همچنین می‌توان از طریق جذب سرمایه به کاهش مهاجرت کمک کرد.

 او افزود: بخش‌خصوصی در یک تقاطع تاریخی قرار دارد و می‌تواند کاری کند که تهران یک سرِسنگین نباشد بلکه به قلب پرتوان کشور تبدیل شود.

ایرج رهبر، رئیس کمیسیون عمران، احداث و امور زیربنایی اتاق تهران در ادامه‌ی این پانل به اهمیت پیاده‌سازی طرح‌های آمایش سرزمینی برای تسهیل زندگی نسل‌های آینده سخن گفت. او توضیح داد که با تغییر پایتخت به سمنان، زنجان یا هر شهری که به‌عنوان پایتخت احتمالی در نظر گرفته می‌شود، تمرکززدایی صورت نمی‌گیرد و تهران همچنان ماهیت خود را به‌عنوان پایتخت حفظ می‌کند.

رئیس کمیسیون عمران، احداث و امور زیربنایی اتاق تهران، اشتغال‌زایی و بهره‌مندی از نیروهای متخصص در جایگاه شغلی متناسب با استعداد و توانمندی‌ها را از جمله راه‌های برون‌رفت از تمرکزگرایی تهران دانست. او با اشاره به اهمیت پیاده‌سازی طرح‌های آمایش سرزمینی و مطالبه‌گری برای نسل آینده گفت: نهادهایی مانند وزارت کار،جهادکشاورزی، صمت و سایر نهادها با اشتغال‌زایی و مدیریت شهری کارآمد، می‌توانند به تمرکززدایی از شهر تهران کمک کنند. 

کمال اطهاری، پژوهشگر اقتصادی و اجتماعی در ادامه‌ی پانل «بخش‌خصوصی و مسئله تمرکز در تهران»گفت: تهران، دروازه ورود ایران به اقتصاد دانش است اما برای آن‌که این شهر، دانش‌پایه و جهانی شود اقداماتی صورت نگرفته است. نبود دانش به توسعه اقتصادی ضربه می‌زند، در صورتی که با اقتصاد دانش، می‌توان رشد اقتصادی را رقم زد و نمونه‌های موفق آن را می‌توان در چین، ژاپن و کره‌جنوبی مشاهده کرد.

به‌گفته این پژوهشگر اقتصادی، فرصت برای توسعه کشور محدود است. اطهاری درباره تمرکززدایی از تهران افزود: تهران در حال حاضر سرزنجیره ثروت شده است نه ارزش. با جابه‌جایی صنایع بزرگ از این شهر، هوشمندسازی صنایع با کمک اقتصاد دانش، ساماندهی بخش خصوصی و خلق ارزش،‌ می‌توانیم تهران را به یکی از شهرهای توسعه‌یافته از نظر اقتصادی تبدیل کنیم.

میثم بصیرت، مدرس دانشگاه و پژوهشگر مدیریت شهری نیز با اشاره به ضرورت اتخاذ رویکرد‌های اجتماعی به شهر گفت: با توجه به آخرین سرشماری، جمعیت تهران ۹ میلیون نفر برآورد شده است. در حالی‌که داده‌های غیررسمی، جمعیت شهر تهران را تا ۱۴ میلیون نفر تخمین زده‌اند. طبق آمارها، جمعیت تهران ۱۶ درصد جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهد و بسیاری از شرکت‌های بزرگ در این شهر به ثبت رسیده‌اند. ۷۱ درصد استارت‌آپ‌ها در شهر تهران استقرار یافته و تمرکز مقرراتی، مالی و اطلاعات شبکه‌ای نیز در این شهر است. بصیرت توضیح داد که مدیریت شهری به زیرساخت نیاز دارد و با توجه به فقر منابع، فرهنگ و زیرساخت، نمی‌توان نسبت به جایگزینی مکران به‌عنوان پایتخت خوش‌بین بود. او در ادامه خاطرنشان کرد که تفاوت‌های اقتصادی بین استان‌های ایران یکی دیگر از دغدغه‌هایی است که تهران را برای نیروی کار جذاب می‌کند. به گفته او بالاترین سطح درآمدی در تهران است و طبق آمارها بیش از ۶۵ درصد تسهیلات در این استان اعطا شده است. این پژوهشگر مدیریت شهری، افزایش قیمت املاک، تشدید مهاجرت نخبگان اقتصادی و کارآفرینان به تهران، افزایش فشار بر زیرساخت‌های شهری، نابرابری شغلی،‌ ناپایداری اشتغال، ناپایداری در زیرساخت‌های ارتباطی، تخلیه سرمایه از شهرها و مناطق پیرامون و کاهش فرصت‌های سرمایه‌گذاری را بخشی از پیامدهای تمرکزگرایی پایتخت عنوان کرد.

لزوم مشارکت بنگاه‌های اقتصادی در بهینه‌سازی برنامه‌های مدیریت شهری

«فرهنگ، هویت و مشارکت مردمی در مدیریت و برنامه‌ریزی توسعه شهری»‌ عنوان یکی دیگر از پانل‌هایی بود که در سمینار آینده تهران برگزار شد. در ابتدای این پانل، علی ربیعی، دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور و رئیس انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات به اهمیت حفظ هویت شهرها و محله‌ها اشاره کرد. به‌گفته ربیعی، هویت محلی در شهر تهران در حال ضعیف شدن است اما هنوز هم معدود محلاتی هستند که هویتشان را حفظ کرده‌اند. دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور، نقش تشکل‌ها، اتحادیه‌های کارگری و حتی خیریه‌ها را در حفظ هویت فرهنگی شهرها و محلات جدی تلقی کرد و خواستار افزایش مشارکت مردم و سازمان‌ها در این زمینه شد. ربیعی، فرهنگ و هویت را روح شهر خواند و دلیل برگزاری چنین نشستی را بررسی چگونگی احیای هویت و فرهنگ در شهر تهران عنوان کرد.

در ادامه این پانل، حسن فروزان‌فرد، رئیس کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق تهران به نقش و اثرگذاری بنگاه‌های اقتصادی در هویت شهری اشاره کرد و آن را از نگاه حکمرانی سازمانی مورد بررسی قرار داد.

فروزان‌فرد گفت که در تعاملات حکمرانی باید ظرفیت‌های اجتماعی و فرهنگ‌سازی در نظر گرفته شود و بنگاه‌های اقتصادی می‌توانند نقش موثری در حفظ و نگهداری هویت محلات داشته باشند. او همچنین از نیاز بنگاه‌های اقتصادی به همراهی و همگام‌سازی با نهادهای دولتی و خصوصی سخن گفت و سه اصل حکمرانی بنگاه‌های اقتصادی را شرح داد. به گفته او، پاسخگویی به ذی‌نفعان که شامل کارکنان، مشتریان و نهادهای ناظر می‌شود، شفافیت در تصمیم‌گیری و ارتباطات و پایداری و مسئولیت اجتماعی، سه اصل اساسی در حکمرانی بنگاه‌های اقتصادی است و بنگا‌ه‌های اقتصادی با تعاملات‌شان می‌توانند در هویت شهری تاثیر بگذارند.
فروزان‌فرد خاطرنشان کرد: مشکلاتی که آرام آرام در لایه‌های زیرین شهری ایجاد شده‌‌اند به یکباره از بین نمی‌روند اما با بهره‌مندی از اصول حکمرانی می‌توان اقدامات موثری را برای رفع این چالش‌ها برداشت. او همچنین از این مسئله که نقش بنگاه‌های اقتصادی در هویت بخشیدن به شهرها نادیده‌گرفته می‌شود، گلایه گرد و گفت: هنوز بنگاه‌های اقتصادی به‌عنوان شهروندان تاثیرگذار در شهر شناسایی نمی‌شوند، درحالی که بنگاه‌های اقتصادی می‌توانند از زنجیره تامین‌شان برای بهبود وضعیت شهرها استفاده کنند و با مسئولیت‌پذیری اجتماعی و با نگاهی مدرن و رعایت استانداردها می‌توانند آثار مثبتی در حوزه مدیریت شهری داشته باشند.

علی چیتگری، رییس انجمن محلی جوادیه و عضو شورای تشکل‌های محلی تهران نیز حفظ و احیای هویت فرهنگی و تاریخی شهرها و محله‌ها را حیاتی دانست و خواستار افزایش مشارکت‌ شهروندان در تصمیم‌گیری‌ها شد. به‌گفته چیتگری، انجمن محلی جوادیه در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۲۷ ایجاد شده و این انجمن، هفت سال است که دوباره احیا شده تا هویت محله‌ای در شهر تهران از بین نرود. چیتگری توضیح داد که چین و بسیاری از کشورهای در حال توسعه و توسعه‌یافته با بهره‌مندی از نهادهای مردمی به حفظ هویت شهری و محلی‌شان کمک می‌کنند و در این مسیر، رسانه‌ها نیز به کمک آن‌ها می‌آیند. او در ادامه، مشارکت مردمی و مطالبه‌گری برای حفظ هویت‌‌های محله‌ای را حائز اهمیت دانست.

در ادامه این پانل، وضعیت محلات مختلف شهر تهران از نظر حفظ و نگهداری فرهنگ، هویت و ریشه‌هایشان مورد بررسی قرار گرفت.

 تهران از مرز تحمل زیست‌محیطی‌ عبور کرده است ؟

پانل «توسعه پایدار و محیط‌زیست شهری» نیز با حضور صدیقه ترابی، معاون محیط‌زیست انسانی سازمان حفاظت از محیط‌زیست، رضا پدیدار، رئیس کمیسیون استاندارد، محیط‌زیست، توسعه پایدار و آب اتاق بازرگانی ایران، زهرا جواهریان، مدیرکل دفتر توسعه پایدار و اقتصاد سبز سازمان حفاظت از محیط زیست و محمد الموتی، دبیر شبکه تشکل‌های محیط زیست و منابع طبیعی برگزار شد.

معاون محیط‌زیست انسانی سازمان حفاظت از محیط‌زیست، با اشاره به بحران آب در شهر تهران گفت: تهران به‌عنوان بزرگترین سکونت‌گاه انسانی کشور از مرز تحمل زیست‌محیطی‌اش عبور کرده است. صدیقه ترابی توضیح داد که با بررسی ۱۸۰ روستا در پایین دست تهران، مشخص شد که مردم از فاضلاب‌های تصفیه‌نشده در کشاورزی استفاده می‌کنند و کمبود منابع آبی باعث کاهش کشاورزی نشده است. او با تاکید بر ضرورت تمرکززدایی از شهر تهران گفت: توزیع عادلانه فرصت‌های توسعه‌ای در مناطق مختلف کشور می‌تواند به تمرکززدایی کمک کند. در عین حال، همکاری بخش‌خصوصی و دولتی در بهبود وضعیت تهران موثر خواهد بود.

رضا پدیدار، رئیس کمیسیون استاندارد، محیط‌زیست و توسعه پایدار اتاق بازرگانی ایران نیز در گزارشی با عنوان«آینده تهران و زیست‌پذیری» از جریان توسعه صحبت کرد و گفت: توسعه پایدار فرایندی است که ضمن توجه به رشد اقتصادی به عدالت اجتماعی و پایداری منابع زیستی می‌انجامد‌. این عضو اتاق بازرگانی ایران، رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی و پایداری منابع را ارکان اصلی توسعه پایدار خواند و گفت: توسعه پایدار شهری، توسعه‌ای مبتنی بر نیازهای واقعی و تصمیم‌گیری‌های عقلانی با در نظر گرفتن ملاحظات اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است. در واقع، توسعه پایدار، محل تلاقی جامعه، اقتصاد و محیط زیست است.

پدیدار بر این باور است که پایداری شهری به افزایش کارآمدی نهادهای اجتماعی، بهینه‌سازی مناسبات مدنی، ارتقای فرهنگ شهروندی و کارآمدی سیاست‌ها و برنامه‌‌ریزی‌ها در حوزه کلان شهری می‌انجامد.

 در ادامه این پانل، زهرا جواهریان، استاد دانشگاه و مدیرکل دفتر توسعه پایدار و اقتصاد سبز سازمان حفاظت از محیط زیست نیز در گزارشی به اثرات تغییر اقلیم بر شهر تهران پرداخت. جواهریان با اشاره به اصل پنجاهم قانون اساسی گفت: اصل پنجاهم قانون اساسی که می‌گوید حفاظت محیط زیست كه نسل امروز و نسل‏های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می‌شود. از این رو فعالیت‏های اقتصادی که با آلودگی محیط‌زیست یا تخریب غیرقابل جبران آن ملازمه پیدا كند، ممنوع است. در واقع این، تعریف توسعه پایدار است و ما باید اقداماتی را به انجام برسانیم تا نسل‌های بعد هم بتوانند از منابع طبیعی بهره‌مند شوند.

مدیرکل دفتر توسعه پایدار و اقتصاد سبز سازمان حفاظت از محیط زیست، تغییرات اقلیمی را یکی از مهم‌ترین دلایل ناپایداری محیط‌زیست در کشور دانست و با اشاره به پژوهش‌هایی که ظرفیت‌ زیستی و ردپای اکولوژیک ایران و تهران در آن‌ها محاسبه شده است، گفت:آمارهای سال ۲۰۲۴ از ظرفیت زیستی و ردپای اکولوژیک نشان می‌دهد که ظرفیت زیستی ایران 0.7 و ردپای اکولوژیک در آن 3.6 است؛ این بدان معناست که ما از منابعی که برای آیندگان است استفاده می‌کنیم.

او در ادامه گفت: طبق پژوهش دیگری که در سال 2025 صورت گرفته، ظرفیت زیستی تهران 0.014 است و ردپای اکولوژ‌یک تهران 6.2 است و این ۶۰۰ برابر ظرفیت زیستی‌ تهران است. جواهریان گفت که راه گذر از این بحران، شناسایی و تمرکز روی عوامل اصلی ایجاد بحران و تغییر نگرش به محیط‌زیست است. او تغییر اقلیم، مهاجرت، حاشیه‌نشینی و افزایش جمعیت را دلایل اصلی این تغییر عنوان کرد و گفت: اصلاح الگوی مصرف با مشارکت مردم، توجه به برنامه‌های بلندمدت و مدیریت یکپارچه و هماهنگ محیط‌زیست شهری از جمله راه‌کارهایی است که به بهبود وضعیت محیط‌زیست کمک می‌کنند.

محمد الموتی، دبیر شبکه تشکل‌های محیط زیست و منابع طبیعی، تهران را بزرگترین روستای جهان خواند و گفت ما در کشور از سبک تفکر دهقانی که در آن همه‌چیز موقتی است، رها نشده‌ایم. الموتی گفت:تغییر پارادایم از مدیریت شهری به مدیریت زیست شهری و تغییر اساسی در سبک تفکرات، می‌تواند به بهبود وضعیت تهران که نماینده کل ایران است، کمک کرد. دبیر شبکه تشکل‌های محیط‌زیست و منابع طبیعی افزود:دفاتر مرکزی۷۲ درصد از بنگاه‌های اقتصادی بزرگ در تهران واقع شده‌است. حتی اگر این کسب‌وکارها در خارج از تهران فعالیت کنند اما حتماً دفتری را در تهران تاسیس می‌کنند تا به فرایندهای تجاری‌شان سرعت ببخشند. آمارها نشان می‌دهد در حال حاضر۱۰ هزار واحد صنعتی در اطراف تهران وجود دارد.

الموتی در ادامه، به اهمیت توسعه روستاها و حفظ‌ونگهداری آن‌ها اشاره کرد و گفت: برخلاف ایران که روستاها در آن کمرنگ می‌شوند و در حال نابودی هستند، چین از سال ۲۰۱۸ برنامه‌ای ملی برای توسعه روستایی خود تدوین کرده تا علاوه‌بر برنامه‌های توسعه پایدار، فرهنگ و هویت محلات و روستاها را حفظ کند. او همچنین اجرای برنامه‌هایی را برای کاهش تغییرات اقلیمی و نگهداری از ریشه‌های فرهنگی مناطق مختلف کشور ضروری دانست.