این ماه‌ها و روزها که کشور عزیز ما با مصائب و مشکلات متعددی دست به گریبان است، یکی از مواردی که بیش از پیش خودنمایی ‌می‌کند، مسئله روایت است. چرا که در شرایط سخت ناترازی، آلودگی زیست محیطی، تعطیلی اجباری، جنگ اقتصادی و در نهایت درگیری نظامی «روایت» ‌می‌تواند بخشی از راه‌حل یا بخشی از مشکل باشد. نوع و ابزار روایتگری و سیاستگذاری در این حوزه تعیین ‌می‌کند که ما از آن برای تولید راه‌حل استفاده ‌می‌کنیم یا خیر. 

آنچنان که در کشورهای توسعه‌یافته رسانه‌های آزاد و خبرنگاران آنها چشم بینای جامعه هستند و بر صدر ‌می‌نشینند و قدر ‌می‌بینند و از آنجا که با روایتگری آزادانه و حرفه‌ای مرجعیت رسانه را در داخل مرزهای جغرافیایی و رسانه‌های رسمی کشور نگه ‌می‌دارند، نتیجه عمل آنها کمک به تولید راه‌حل برای مشکلات کوچک و بحران‌های بزرگ جامعه است.

در سال‌هایی گذشت البته فعالان رسانه ای در ایران با محدودیت‌های بسیاری مواجه بودند و عملکرد دستگاه‌های روایتگری رسمی کشور نیز به‌رغم اختصاص بودجه‌های سرسام‌آور، نتیجه‌ای بجز شکست در جنگ روایت‌ها و سپردن مرجعیت رسانه‌ای به خارج از مرزها نداشته است. یکی از تغییراتی که برای برون‌رفت از وضعیت کنونی در کشور ضروری به نظر ‌می‌رسد همین تغییر نگاه رسمی به مسئله روایتگری و رسانه است.

چشمان بیدار جامعه ‌می‌بایست بدون مانع و واهمه ببیند، گزارش کند، پرسش کند و در خلال این جست‌وجو و گفت‌وشنود، مسئله را با صدای رسا بیان و بعد به تولید راه‌حل آن کمک کند. این همان است که خبرنگاران عزیز ایران با همه موانع و سختی‌ها در طول همه ادوار سخت به دنبال آن بوده و بر آن پای فشرده‌اند. این روحیه و پایمردی را باید ارج نهاد و موانع روایتگری عادلانه، آزادانه و حرفه‌ای را از مقابل آنان برداشت. ما ‌می‌بایست باور کنیم که حصول نتایج متفاوت با گذشته، مستلزم تغییر رویکرد و رفتار است.

اینجانب روز خبرنگار را به تمامی فعالان عزیز رسانه‌ای در کشور تبریک عرض ‌می‌کنم و به عنوان احدی از اعضای هیئت نمایندگان اتاق‌های بازرگانی تهران و ایران خود را در ساحت محتشم رسانه‌ها پاسخگو ‌می‌دانم. به امید روزی که چشمان بیدار و بینای جامعه در این سرزمین نیز قدر ببینند و بر صدر بنشینند.

 سیدمرتضی حاجی‌آقامیری، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران

و رئیس کمیسیون فرش، هنر و صنایع دستی اتاق بازرگانی ایران