سوم خرداد، برای جامعه انرژی، صادرات و صنعت برق کشور یادآور فقدان یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های این حوزه‌ه است. زنده‌یاد «عوض‌محمد پارسا»، مردی که تفکر راهبردی، نهادسازی تخصصی و باور به توان ملی را در عمل به هم پیوند داد.

او نه‌‌تنها بنیان‌‌گذار فدراسیون صادرات انرژی ایران بود، بلکه از پایه‌گذاران اصلی بخش خصوصی صنعت برق کشور بود که برای اولین بار در دهه پنجاه و سال‌های بعد از انقلاب، ایجاد هسته خودکفایی و در نهایت سندیکای صنعت برق ایران بود. او هم‌چنین بنیانگذار آزمایشگاه صنایع انرژی (اپیل) به شمار می‌رود؛ نهادهایی که امروز  هر یک نقشی کلیدی در زنجیره تولید، توسعه فناری و صادرات انرژی کشور ایفا می‌کنند.

مرحوم پارسا آینده را نه در قالب آرزو بلکه در بستر ساختار و اقدام می‌دید. او از جمله معدود مدیرانی بود که ضرورت نهادسازی بخش خصوصی در حوزه انرژی را درک کرد و با ابتکار، درایت و پشتکار بنیان نهادهایی را گذاشت که بتواند صدای مستقل و فنی صنعت باشند. نهادهایی که امروز مسیر توسعه صادرات ارتقای فناوری بومی و انسجام صنعت را ادامه می‌دهند.

در دیدگاه پارسا، انرژی صرفاً یک منبع اقتصادی نبود، بلکه پیشرانی برای دیپلماسی اقتصادی، خلق ارزش افزود ملی و تقویت جایگاه ایران در سطح منطقه و جهان بود. او با تاکید بر دیپلماسی صادراتی بخش خصوصی، بستری را فراهم کرد که در آن، ایران بتواند با اتکا بر دانش، سرمایه انسانی و ساختارهای حرفه‌ای، نقش‌آفرینی بلندمدت و موثر در بازارهای بین‌المللی داشته باشد.

امروز، آنچه از او به یادگار مانده است، صرفاً یک سابقه مدیریتی نیست. بلکه منظومه‌ای از اندیشه، نهاد و مسیر است. مسیری که با بینش و باور به آینده ایران آغاز شد و اکنون برعهده نسل‌های جدید قرار گرفته تا با همان صداقت، تعهد و عقلانیت ادامه یابد. در خاتمه، به یاد مهندس پارسای عزیز در این مسیر ما راهی جز موفقیت نداریم.

یادش گرامی، نامش ماندگار و راهش چراغ راه آیندگان

حمیدرضا صالحی