فرشید ایلاتی، کارشناس ارشد سیاست‌گذاری مسکن:

پیامدهای اقتصادی در حوزه مسکن

کاهش تقاضا در بخش مرکزی: با جدا شدن بخش‌های غربی و شرقی، تقاضا برای مسکن در بخش مرکزی تهران به طور قابل توجهی کاهش خواهد یافت. این امر می‌تواند منجر به کاهش قیمت مسکن در این بخش شود، به خصوص در مناطق فرسوده و قدیمی. 

افزایش تقاضا در بخش‌های غربی و شرقی: از سوی دیگر، با تمرکززدایی و رونق اقتصادی در استان‌های جدید، تقاضا برای مسکن در بخش‌های غربی و شرقی افزایش خواهد یافت. این امر می‌تواند منجر به رشد قیمت مسکن در این مناطق شود، به خصوص در زمین‌های جدید و یا مناطقی که از نظر زیرساخت‌ها توسعه‌یافته‌اند.

توزیع عادلانه‌تر امکانات و خدمات: با جدا شدن استان تهران به چند استان کوچک‌تر، امکان توزیع عادلانه‌تر امکانات و خدمات در مناطق مختلف استان فراهم می‌شود. این امر می‌تواند به نوبه خود، به رونق بازار مسکن در مناطق کمتر توسعه‌یافته کمک کند. 

ایجاد فرصت‌های جدید برای سرمایه‌گذاری: جدایی استان تهران می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای سرمایه‌گذاری در بخش مسکن، به خصوص در استان‌های جدید ایجاد کند. این امر می‌تواند به رونق ساخت و ساز و افزایش عرضه مسکن در این مناطق کمک کند. 

تهدیدها و فرصت‌های اجرایی شدن طرح

مخالفت ذی‌نفعان: ذی‌نفعان متعددی از جمله ساکنان بخش مرکزی، مالکان املاک و مستغلات، و فعالان بازار مسکن در این بخش، ممکن است با این طرح مخالفت کنند.

هزینه‌های اجرای طرح: اجرای این طرح نیازمند صرف هزینه‌های قابل توجهی برای ایجاد زیرساخت‌های جدید در استان‌های جدید و همچنین جابجایی ادارات و سازمان‌ها خواهد بود. 

عدم انسجام در سیاست‌گذاری‌ها: در صورت عدم انسجام در سیاست‌گذاری‌ها بین دولت مرکزی و استان‌های جدید، ممکن است شاهد ناهماهنگی در بازار مسکن و سایر بخش‌های اقتصادی باشیم. 

فرصت برای برنامه‌ریزی بلندمدت: با جدایی استان تهران، امکان برنامه‌ریزی بلندمدت و هدفمند برای توسعه بخش مسکن در هر یک از استان‌های جدید فراهم می‌شود. 

تمرکز بر نیازهای خاص هر منطقه: با تفکیک استان تهران، می‌توان برنامه‌ریزی‌های مربوط به مسکن را متناسب با نیازهای خاص هر منطقه انجام داد. 

استفاده از ظرفیت‌های محلی: با تمرکز بر استان‌های جدید، می‌توان از ظرفیت‌های محلی برای توسعه بخش مسکن و ایجاد اشتغال در این مناطق استفاده کرد. 

نتیجه‌گیری

جدایی استان تهران به چند استان کوچک‌تر، می‌تواند پیامدهای اقتصادی متعددی در حوزه مسکن داشته باشد. در حالی که این طرح می‌تواند به کاهش قیمت مسکن در بخش مرکزی و افزایش تقاضا در بخش‌های غربی و شرقی منجر شود، چالش‌هایی نیز در زمینه اجرای آن وجود دارد. موفقیت این طرح، در گرو برنامه‌ریزی دقیق، همکاری ذی‌نفعان و انسجام در سیاست‌گذاری‌ها خواهد بود. در صورت اجرای درست، این طرح می‌تواند فرصتی برای رونق بخش مسکن، توزیع عادلانه‌تر امکانات و خدمات، و توسعه پایدار در کلانشهر تهران و مناطق اطراف آن باشد. 

توصیه‌ها

انجام مطالعات دقیق و جامع برای بررسی تمام جوانب این طرح، به خصوص در حوزه مسکن،  جلب مشارکت ذی‌نفعان مختلف در فرایند تصمیم‌گیری و اجرای طرح، تدوین برنامه‌های جامع و بلندمدت برای توسعه بخش مسکن در هریک از استان‌های جدید، اختصاص منابع مالی کافی برای اجرای طرح و جبران هزینه‌های ناشی از آن و ایجاد سازوکارهای لازم برای انسجام در سیاست‌گذاری‌ها بین دولت مرکزی و استان‌های جدید، از جمله توصیه‌ها در این زمینه است.

منبع: جامعه