خواب برای سلامتی انسان ضروری است. تقریباً یک‌سوم از زندگی هر انسانی را خواب تشکیل می‌دهد. با این حال، خواب مثل معمایی است که اطلاعات کافی در مورد آن موجود نیست. شناخت از چگونگی خواب در کشورهای مختلف هم تا حدود زیادی محدود است. مثلاً در این حد می‌دانیم که مردم در آسیای شرقی کمتر از آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها می‌خوابند؛ اما کسی نمی‌داند کیفیت خواب آن‌ها بدتر است یا بهتر! براساس مطالعات موجود مردم به دو دسته تقسیم می‌شوند: شب‌زنده‌دارها و سحرخیزها. با این حال، از جزییات خواب در کشورهای مختلف چه می‌دانیم؟

اخیراً مقاله‌ای منتشر شده که تلاش کرده نکات و جزئیاتی را در مورد خواب مطرح کند. داده‌های ناشناسی وجود دارد که از طریق افرادی تحت مطالعه در فاصله ژانویه 2021 تا ژانویه 2022 به دست آمده و در دانشگاه ملی سنگاپور مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه بر آن، یک استارتاپ فنلاندی که در زمینه فناوری‌های مرتبط به خواب فعالیت می‌کند هم داده‌هایی برای بررسی دارد. تحلیل این داده‌ها اطلاعاتی را در مورد خواب 220 هزار نفر در 35 کشور جهان فاش کرده است. البته برنامه‌ها و نرم‌افزارهایی هم وجود دارند که میزان خواب کاربر را رصد می‌کنند؛ داده‌های آن‌ها هم در این زمینه موثر بوده است. این برنامه‌های موبایلی، حتی میزان ضربان قلب و دمای بدن و همچنین میزان جنب‌وجوش فرد هنگام خواب را در قالب داده در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهند. روی هم رفته، این داده‌های جدید کمک کرده‌اند تا به شناختی نسبی از وضعیت خواب مردم در کشورهای مختلف دست پیدا کنیم.

پژوهشگران براساس داده‌های موجود درباره خواب به این نتیجه رسیده‌اند که الگوی خواب در کشورهای مختلف کاملاً متفاوت است. همان‌طور که انتظار می‌رفت، بدترین شکل خواب مربوط به آسیایی‌هاست. آن‌ها در یک هفته کاری معمولی، کمتر از شش ساعت و نیم، می‌خوابند! میزان خواب آن‌ها دستِ کم نیم ساعت کمتر از متوسط جهانی است. کشورهای شمال اروپا از جمله استونی، فنلاند، ایرلند و هلند بهترین خواب را دارند. در استرالیا و نیوزیلند هم مردم به طور متوسط هفت ساعت می‌خوابند. ساعت به خواب رفتن هم با ساعت بیداری تناسبی قابل ملاحظه دارد. آسیایی‌ها معمولاً 35 دقیقه دیرتر از سایر مردم جهان به خواب می‌روند و تقریباً در همان زمانی بیدار می‌شوند که مردم در سایر نقاط جهان از خواب برمی‌خیزند.

 زندگی منهای خواب

کیفیت خواب و کمیت آن ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. اصولاً این‌طور تصور می‌شود که مردمی که خواب کمتری دارند اغلب تلاش می‌کنند بیشترین بهره را از زمان خواب خود ببرند، در واقع پیش از خواب، مشغول شمردن ستاره‌ها نمی‌شوند و خیلی زود به خواب می‌روند. با این حال، پژوهش‌ها و مطالعات جدید نشان می‌دهد اتفاقاً مردم آسیا نه‌تنها کمتر و دیرتر به خواب می‌روند بلکه بدتر هم می‌خوابند. طبق داده‌های موجود، آسیایی‌ها با اینکه دیرتر به خواب می‌روند، مدت زمان زیادی در رختخواب از این پهلو به آن پهلو می‌شوند تا بالاخره بتوانند بخوابند.

برخی تصور می‌کنند حالا که کسی در طول هفته خوب نخوابیده، آخر هفته‌اش را صرف خواب می‌کند! باز هم مطالعات نشان می‌دهد که این‌طور نیست. آسیایی‌ها در پایان هفته هم کمتر از مردم سایر نقاط جهان می‌خوابند. مواردی نظیر مراقبت از فرزندان، انجام کار و رسیدگی به امور فرهنگی به شدت روی نگرش به خواب و کیفیت و کمیت آن اثر می‌گذارد. شغل به شکل غیر قابل باوری، الگوی خواب را شکل می‌دهد. هر چه ساعات کاری طولانی‌تر باشد، میزان ساعت خواب هم کمتر می‌شود. در نهایت اینکه آسیایی‌ها به‌ویژه در کره جنوبی، کمتر چشم‌های خود را می‌بنند و به خواب می‌روند در حالی‌که اروپایی‌ها زمان بیشتری را صرف خوابیدن می‌کنند و اغلب هم خوابی با کیفیت بیشتر دارند. باکیفیت‌ترین خواب‌ها هم مربوط به کشورهای نیوزیلند، فنلاند و هلند است. در واقع این سه کشور، رتبه اول تا سوم را در زمینه بهترین خواب در جهان به خود اختصاص داده‌اند. این در حالی است که آسیای‌ها در قعر جدول قرار دارند و در زندگی خود، از نعمت خواب به قدر کافی بهره نمی‌برند. برای مثال، ژاپنی‌ها پس از ساعت 12 شب به خواب می‌روند و صبح‌ها پیش از هشت صبح از خواب برمی‌خیزند. این در حالی است که در کشوری مثل نیوزیلند، مردم پیش از 11 شب می‌خوابند و صبح‌ها کمی پیش از هفت صبح بلند می‌شوند تا به کار و زندگی برسند.

منبع: اکونومیست/ آینده‌نگر