جو بایدن پس از یک عمر فعالیت سیاسی توانست در انتخابات ریاست جمهوری سال 2020، یک رئیس جمهور را شکست دهد و پس از آن دوران نسبتا خوبی با حمایت هر دو حزب سپری کرد. در انتخابات میان‌دوره‌ای اخیر هم وضعیت مناسبی را برای خود و حزب دموکرات تجربه کرد.

حالا انتخابات ریاست جمهوری 2024، مسئله بعدی علاقمند به دنیای سیاست است. بایدن باید خود را آماده پذیرش شکستی دردناک کند، البته نه در مقابل جمهوری‌خواهان، بلکه در مقابل واقعیت. این واقعیت هم دو وجه دارد که یکی سیاسی و دیگری زیست‌شناختی است. اگر او طی همین ماه‌ها اعلام کند به دنبال دومین دوره ریاست جمهوری نیست، عملی قهرمانانه انجام داده‌است و ایمان مردم به دموکراسی را زنده کرده‌است.

طی دو سال پیش رو، بایدن از سوی مجلس نمایندگانی تحت فشار قرار می‌گیرد که به دست جمهوری‌خواهان افتاده‌است. جمهوری‌خواهان طی این دو سال، امال نیوت گینگریچ و جان بوهنری نخواهند بود که با اوباما و بیل کلینتون همکاری مناسبی داشتند.

از سوی دیگر نباید این واقعیت را انکار کرد که قطبی‌ شدن فضا باعث شده‌است هیچ یک از دو حزب نتوانند در کنگره کارهایی را انجام دهند که مناسب می‌بینند. تعداد نمایندگانی که به دنبال زمین مشترک هستند، کاهش یافته‌است. بسیاری از جمهوری‌خواهان مجلس، نزدیک به دونالد ترامپ هستند. افراد دیگری مانند میچ مک‌کانل، رهبر جمهوری‌خواهان در سنا، گرچه دوست ترامپ به حساب نمی‌آید، علقه‌های شدید حزبی دارد. به طور کل در هر دو مجلس، جمهوری‌خواهانی داریم که قصد ندارند اجازه دهند یک رئیس جمهوری دموکرات به هیچ سطحی از موفقیت برسد.

*بن‌بست بایدن

بایدن با گفتن این مطلب که قصد ندارد مجددا کاندیدا شود، قدرت سیاسی خود را واگذار نمی‌کند، بلکه این شانس را برای دولت پدید می‌آورد که بتوانند توافقاتی با جمهوری‌خواهان داشته باشند. از سوی دیگر با چنین کاری باعث خواهد شد هرگونه تحقیقاتی از سوی جمهوری‌خواهان درباره او خانواده‌اش کاری خصمانه و بی‌موضوعیت جلوه کند.

بسیاری از نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که عمده مردم آمریکا نمی‌خواهند ترامپ یا بایدن در انتخابات 2024 کاندیدا شوند. به احتمال خیلی زیاد بایدن در انتخابات مقدماتی و درون‌حزبی هم با رقیبی روبه‌رو شود. در دوران پس از جنگ تاکنون، پنج رئیس جمهوری آمریکا در انتخابات دور دوم با رقبای درون حزبی جدی روبه‌رو شدند. همه آن‌ها یا کنار رفتند (ترومن و جانسون) یا انتخابات اصلی را باختند (فورد، کارتر و بوش پدر).

وجود یک رقیب درون‌حزبی باعث خواهد شد تمرکز بایدن از بین رفته و به احتمال زیاد گزینه‌ای شکست‌خورده در انتخابات شود. از سوی دیگر وجه دوم واقعیت یعنی سن زیاد بایدن وجود دارد. او به زودی 80 ساله خواهد شد. رای‌دهنده‌ها افرادی در این بازه سنی را می‌شناسند و این سوال برایشان پیش می‌آید که آیا چنین فردی توانایی لازم برای مدیریت کردن کشور در دورانی را دارد که هر روز با مسائل اضطراری جدیدی روبه‌رو می‌شود؟ بایدن در انتخابات 2020 از تعطیلی‌ها بهره برد و زمانی که وارد کارزارهای انتخاباتی شد دائما ویدئوکلیپ‌هایی از او دست به دست می‌شد که نشان‌دهنده ناتوانی در روان صحبت کردن و آشفتگی ذهنی بودند.

در پاییز سال جاری، دموکرات‌ها از حضور پرانرژی اوباما بسیار خوشحال شدند و نیروی او گویا در بدن آن‌ها هم به حرکت درآمده‌بود. با این‌حال، تمام این شادی تبدیل به استرس و نگرانی شد، زمانی که بایدن شروع به حرف زدن کرد. حتی بیل کلینتون هم که سن زیادی دارد، نسبت به بایدن چابکی بیشتری نشان می‌داد، گرچه با 76 سال سن تنها 4 سال از بایدن جوان‌تر است.

آمریکا در حال حاضر نیازمند نمادهایی از خرد در عرصه عمومی خود است و جو بایدن گزینه مناسبی برای انجام این کار به نظر می‌رسد. او تا زمانی که بر مصدر دولت آمریکا تکیه زده‌است، فرصت این را دارد که از کشمکش‌های درونی سیاست یک گام به بیرون گذاشته و از دموکرای به عنوان یک اصل همگانی، نه یک رقابت حزبی، دفاع کند. او می‌تواند به جای اینکه اسیر سیاست و زیست‌شناسی باشد، تبدیل به چیزی شود که آمریکایی‌ها نیاز دارند: یک دولتمرد پیر خردمند.