دهه‌هاست که تولیدات کشاورزی افزایش پیدا کرده‌اند و این پیش‌بینی را زیر پا گذاشته‌اند که جمعیت جهان با سرعت بیشترین نسبت به انبار مواد غذایی آن رشد خواهد کرد. این رشد تا حد زیادی مدیون پیشرفت‌های علمی در زمینه‌هایی مانند کودها و ژنتیک است. این امکان وجود دارد که اکتشافات علمی با سرعت کمتری رشد کنند، با این‌حال کشاورزان باز هم می‌توانند از یک راه نسبتا ساده به افزایش تولیدات خود ادامه دهند: تغییر در رویکرد خود نسبت به انتخاب جای مناسب برای کشت نوع خاصی از محصول.

به طرز شگفت‌انگیزی حجم زیادی از زمین‌های کشاورزی به منظور تولید محصولاتی استفاده می‌شود که نه ارزش غذایی و نه ارزش اقتصادی را به حداکثر نمی‌رسانند. یک مطالعه نشان داده‌است که با تغییر شکل تخصیص زمین‌های کشاورزی، تولیدات کشاورزی به حدی افزایش خواهند یافت که 825 میلیون نفر دیگر را هم تغذیه می‌کنند و مصرف آب را 10 درصد کاهش می‌دهند. از سوی دیگر گرمایش جهانی را داریم که به احتمال زیاد شکل توزیع کنونی بذرها را ناکارآمد کند. مقاله‌ای نشان می‌دهد که تغییرات اقلیمی می‌توانند تا پایان قرن بیست‌ویکم، تولید ذرت جهانی را 6 تا 24 درصد کاهش دهند.

عدم تناسب بذر و محیط کاشت آن در کشورهای فقیر شدت بیشتری دارد. از بین 12 نوع بذر تحلیل شده در مطالعات اخیر، آن‌هایی که بیش از بقیه در محیط نامناسب پرورش پیدا می‌کنند نشاسته کاساو، برنج، ذرت خوشه‌ای و سیب زمینی هستند. سه مورد اول، بذر مورد علاقه کشاورزان فقیر است. دلیل این مسئله این است که این تولیدکنندگان باید هر سال برای خانواده خود غذا تامین کنند و به همین خاطر اولویت را به مقاومت در برابر آب و هوای نامطلوب می‌دهند تا به حداکثر رساندن خروجی.

*تغییر با ذکر چند مثال

هیچ راه عملی برای تغییر بذر پرورشی کشاورزان کوچک وجود ندارد. با این‌حال، گرمایش زمین می‌تواند حتی بنگاه‌های بزرگ کشاورزی را هم مجبور به تغییر بذر مورد کاشت کند. ذرت، انبوه‌ترین بذر آمریکا، نسبت به گرما حساس است و برای بقا در سناریوهای معتدل گرمایش زمین ممکن است نیاز به اصلاح ژنتیکی داشته باشد. لوبیا سویا تقریبا نیمی از زمین‌های برزیل را به خود اختصاص داده‌است و در معرض چنین خطری قرار دارد. این مسئله در مورد قهوه هم صادق است. در نقطه مقابل این‌ها، درخت نان یا همان بردفروت را در نظر بگیرید که می‌تواند ماه‌ها بدون باران دوام بیاورد و مناسب عرض‌های پایین جغرافیایی است.

گرمایش از سوی دیگر فرصت‌هایی را هم پدید می‌آورد. بخش‌هایی از روسیه، کانادا، چین و بخش شمال غربی ایالات متحده باید به کانون‌های اصلی گندم تبدیل شوند، زیرا این بذر می‌تواند بهتر از ذرت برابر گرما و خشکسالی دوام بیاورد. از سوی دیگر کشورهای فقیری مانند هند و بخش غربی آفریقا که شاهد بارش‌های شدیدتری خواهند بود، می‌توانند از کاشت برنج بهره ببرند.

گرچه چنین پیش‌بینی‌هایی بیانگر تخمین‌هایی درباره شکل تاثیر تغییرات اقلیمی در هر منطقه است، عدم قطعیت زیادی در هر یک از آن‌ها نهفته‌است. در حال حاضر بهترین کار برای کشاورزان این است که اطلاعاتی را درباره گونه‌های مختلفی از بذر بیاموزند. تنها چیزی که قطعیت دارد این است که تغییرات اقلیمی به شکلی کشاورزی را دگرگون خواهد کرد، که پیش‌بینی کامل و دقیق آن غیرممکن است.