اشغال ایران پس از شهریور 1320 توسط متفقین در جنگ جهانی دوم مشکلات زیادی برای دولت فراهم کرد که تورم شدید، کسری بودجه و افزایش شدید قیمت ها از جمله آن بود. ارزش پول ایران بیش از 100 درصد در آن زمان افت کرد. نرخ برابری ریال و لیره استرلینگ از 68 به 140 ریال رسید و درآمد ایران از فروش کالا و خدمات به متفقین به نصف کاهش یافت. مسئله دیگر عرضه پول تا چهاربرابر بود که اثری به طور کامل تورمی داشت. متفقین مخارجشان را در ایران با ریال تامین می کردند و برپایه توافق با انگلیس و شوروی، اعتبار داده شده به این دو کشور تا پایان جنگ پرداخت نمی شد. این شرایط به کاهش ارزش پول، انتشار اسکناس و اعطای وام به متفقین منجر شد و اثر تورمی آن بر اقتصاد ایران فوق العاده بود.

تورم بالا در آن سال  به جیره بندی کالاهای ضروری انجامید. کسری شدید بودجه باعث شد تعهدات مالی دولت در بخش های مختلف کشور  از جمله در اداره های دولتی انجام نشود و این معیشت کارمندان را متاثر کرد. به دلیل افزایش قیمت ها حقوق کارمندان کمتر از میزانی بود که بتواند زندگی آن ها را تامین کند. در این بین، دولت هم بودجه کافی برای افزایش حقوق کارمندان را نداشت. این مسئله نارضایتی، کم کاری و اعتصاب کارکنان را به دنبال داشت.

دولت ایران در این شرایط از دکتر میلسپو مستشار آمریکایی دعوت به همکاری کرد. میلسپو تعدیل منابع انسانی در اداره های دولتی را پیشنهاد کرد. عدم افزایش حقوق کارمندان  و جایگزینی نیروهای متخصص خارجی در وزارت خانه ها و گمرک از دیگر راهکارهای او برای مدیریت تورم بود. از دیگر کارهای میلسپو تصویب لایحه مالیات بر درآمد بود که در آن شرایط چندان عملی نبود. تلاش او برای اخراج کارکنان با هدف کاهش هزینه های دولت به اعتراضی شدن هرچه بیشتر آن ها انجامید. میلسپو در آن زمان تلاش می کرد در زمان کم به نتیجه مطلوب برسد اما در نهایت به افزایش موج نارضایتی ها دامن زد. افزایش اعتراض ها در نهایت کار را برای دولت و مجلس سخت کرد و به حضور میلسپو در ایران پایان داد.

برای مطالعه بیشتر مقاله «بررسی پیامدهای سیاست تعدیل نیروی انسانی و حقوق کارمندان بر مدیری تتورم در سال های 1321 تا 1323 خورشیدی» را بخوانید. این مقاله در تابستان سال 1401 در نشریه تاریخ ایران منتشر شده است.