تعداد سفرهای داخلی در سال ١٤٠٠، ٢٤ میلیون و ٦٣٩ هزار سفر بوده که ٤٢ درصد از آن، با اقامت شبانه و ٥٨درصد بدون اقامت شبانه بوده است این آمار نشان می دهد بخش مهمی از سفرهای ایرانی ها در سال گذشته به فصد دید و بازدید اقوام و یا یک روزه بوده است. آماری که می تواند نشان دهد بخش از خانواده هایی که به سفر رفته اند توان پرداخت هزینه اقامت را نداشته اند و از سوی دیگر می تواند بیانگر این باشد که در سال گذشته بخش مهمی از اقامتگاه های گردشگری کشور خالی بوده است. البته به اعتقاد کارشناسان باید به آمارهای گردشگری در سال گذشته با در نظر گرفتن شیوع بیماری کرونا نگاه کرد و این نکته را در نظر داشت که بخشی از خانواده ها و افراد به دلیل کرونا تمایلی به سفر رفتن نداشتند.

طرح آمارگيري از گردشگران ملي يكي از طرح‌هاي مركز آمار ايران است كه با هدف تهيه آمار و اطلاعات مربوط به سفرهاي گردشگري خانوارهاي كشور، براي بررسي‌هاي اقتصادي و تصميم‌ گيري مديران و برنامه ‌ريزان در حوزه گردشگري، توسط آن مركز به اجرا در مي‌آيد. در اين طرح با مراجعه به خانوارهاي نمونه، اطلاعاتي در مورد ويژگي‌هاي سفر از جمله تعداد سفر، نوع سفر( با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه)، هدف اصلي سفر، شيوه سفر، نوع اقامتگاه گردشگران، نوع وسيله نقليه مورد استفاده، تعداد شب اقامت و هزينه‌هاي سفر و همچنین اطلاعاتی در مورد ويژگي‌هاي اجتماعي اعضاي خانوار مانند سن، ‌جنس، وضع سواد و وضع اشتغال جمع‌آوري مي‌شود.

طبق گزارش مرکز آمار ایران در سال ١٤٠٠، ٣٠ درصد از خانوارهای كشور، یعنی حدود ٧ میلیون و ٨٠٠ خانوار حداقل يك سفر داشته‌اند و همچنین در طول این سال در مجموع ٢٤ میلیون و ٦٨٧ هزار سفر انجام شده است. در این گزارش آماده است:« تعداد سفرهای داخلی در سال ١٤٠٠، ٢٤ میلیون و ٦٣٩ هزار سفر بوده که ٤٢ درصد از آن، با اقامت شبانه و ٥٨درصد بدون اقامت شبانه بوده است.» همچنین مرکز آمار به مهم ترین مقاصد گردشگری در کشور هم توجه کرده است:« پنج استان خراسان رضوي، مازندران، تهران، فارس، اصفهان، مقصد بيشترين سفرهاي با اقامت شبانه در سال ١٤٠٠ بوده‌اند و همزمان پنج استان مازندران، اصفهان، تهران، فارس، گيلان مقصد بيشترين سفرهاي بدون اقامت شبانه در سال١٤٠٠ بوده‌اند.»

طبق گزارش مرکز آمار بيشتر سفرهاي با اقامت شبانه در سال ١٤٠٠، با هدف ديدار دوستان و بستگان (٦٥ درصد)، گردش و تفريح (١٦ درصد) و درمان (١٠ درصد) انجام پذيرفته است.علاوه بر این بيشتر سفرهاي بدون اقامت شبانه در سال ١٤٠٠، با هدف ديدار دوستان و بستگان (٣١درصد)، درمان(٢٤ درصد) و گردش و تفريح (٢٠ درصد) انجام شده است.

اقامتگاه اصلي مورد استفاده در سفرهاي داخلی با اقامت شبانه خانوارها در سال ١٤٠٠، خانه بستگان و آشنايان با ٧٦ درصد، ويلا و آپارتمان شخصی با ١٢ درصد، ویلا و آپارتمان اجاره ای با ٦ درصد، اقامتگاه عمومی با ٣ درصد، سایر اقامتگاه‌ها ٢ درصد و چادر و کمپ شخصی و اقامتگاه سازمانی هر یک با ١ درصد بوده است.