بیل گیتس که در فهرست فوربز از میلیاردهای جهان در جایگاه چهارم ایستاده، متعهد شده بیش از یک میلیارد دلار از ثروتش را به نشر فناوری های پاک اختصاص دهد. این کارآفرین آمریکایی در استارتاپ هایی که در زمینه بهبود وضعیت آب وهوا فعالیت می کنند سرمایه گذاری می کند. موسس مایکروسافت جایی گفته «نکته کلیدی این است چیزهایی مثل برق، فولاد، سیمان و گوشت را بدون افزودن به گازهای گلخانه ای تولید کنیم، درحالیکه هزینه تولید کاهش پیدا کرده یا دست کم برابر با هزینه های امروز است».

ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا هم با تلاش برای جایگزینی خودروهای برقی به جای خودروهای متکی بر استفاده از سوخت فسیلی، به کمک سیاره زمین آمده است. او در سال 2018، تغییر آب و هوای زمین را بزرگترین تهدید برای بشر اعلام کرد و از این گفت که برای کاهش تولید کربن و گازهای گلخانه ای تلاش می کند.

جف بزوس از دیگر کارآفرینان جهانی است که با توجه به ملاحظات زیست محیطی، برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بودجه ای تخصیص داده است. صندوق بزوس متعهد شده 2 میلیارد دلار  از منابع خود را به حفاظت از طبیعت تخصیص دهد. این بخشی از بودجه 10 میلیارد دلاری است که بزوس طی سال ها به نبرد با تغییرات اقلیمی اختصاص داده است.

بسیاری از کارآفرینانی که نام آن ها در فهرست ثروتمندان جهان دیده می شود، نسبت به تغییرات اقلیمی و مسائل زیست محیطی واکنش نشان داده اند. تخصیص بودجه های کلان و سرمایه گذاری در کسب وکارهای میانی که نسبت به محیط زیست بی تفاوت نیستند، از دیگر اقدامات این کسب وکارهاست. کسب وکارهای کوچکی که شاید ندانند، با اعمال روش هایی مشخص در انجام کارها، نه کمتر و چه بسا بیشتر از کارآفرینان بزرگ، بر حیات سیاره زمین اثر می گذارند.

یک نظرسنجی در آمریکا نشان می دهد 78 درصد از مردم این کشور به خرید محصولاتی که فرایند تولید آن با ملاحظات محیط زیستی سازگار است، تمایل بیشتری دارند. نکته مهم تر این بود که 64 درصد از پاسخ دهندگان در این نظر سنجی اعلام کردند برای دریافت چنین محصولاتی، حاضرند پول بیشتری پرداخت کنند. این چراغ ها را برای صاحبان کسب وکارهای کوچک و متوسط روشن کرده تا بدانند هر نوع توجه آن ها به حفظ محیط زیست، به نفع بنگاه اقتصادی شان هم تمام می شود. زمانی که مشتریان به پرداخت پول بیشتر و خرید از بنگاه های سازگار با محیط زیست تمایل نشان می دهند، یعنی همراهی کسب وکارها با این ملاحظات به فروش بیشتر آن ها می انجامد. 

«سبز شدن» عبارتی است که در رسانه های خارجی برای خطاب قرار دادن فرایند توجه به محیط زیست در  بنگاه ها و کسب وکارهایی استفاده شده است. سایت کارآفرین در مطلبی در این باره نوشت توجه بیشتر به الزامات محیط زیستی، یا همان سبز شدن، فقط کمکی به محیط زندگی شما نیست و در نهایت، به نفع جیب شما عمل می کند. استفاده هرچه بیشتر از منابع پایدار و تولید محصولات پایدار،  کلیدی ترین نکته در سبز شدن کسب وکارهاست و فرصتی بی نظیر برای به اشتراک گذاشتن ارزش های مشترک محیط زیستی با مشتریان. مدیران در کسب وکارهای کوچک و متوسط، می توانند با توجه به نکاتی که گاه کم اهمیت به نظر می رسند، سبز شوند. در اینجا پنج نکته که در سایت کارآفرین مطرح شده را  می خوانید.

1.تجدید نظر در بسته بندی محصول

بسته بندی محصولاتی که بنگاه های اقتصادی می فروشند، از بزرگترین منابع تولید زباله در سراسر جهان است. بیزنس نیودیلی در گزارشی اعلام کرده 77 درصد از مشتریان احساس می کنند بسته بندی های پلاستیکی محصولاتی که می خرند، نشان می دهد کسب وکارها نسبت به محیط زیست احساس مسئولیتی ندارند. در مقابل، بسته بندی های کاغذی، از نظر مشتریان با طبیعت رابطه دوستانه تری دارد. مخاطبان در گزارش ها به دلیل قابلیت بازیافت بسته بندیهای کاغذی، این گزینه را نسبت به بسته بندیهای پلاستیکی مثبت ارزیابی کرده اند. غیر از این گزینه های طرح شده توسط مخاطبان در گزارش ها و نظرسنجی ها، هر ایده ای در بین مدیران و صاحبان کسب وکارها که به کاهش آثار سوء زیست محیطی کمک کند، برای مشتریان الهام بخش و محترم است. یک پیشنهاد دیگر، استفاده از بسته بندی های کوچک تر است. بسته بندی کوچکتر به معنای استفاده از مواد خام کمتر در تولید آن است و این یعنی سازگاری بیشتر محصول کسب وکارها با طبیعت. بسیاری از کسب وکارهای متمرکز بر ملاحظات زیست محیطی، از بسته بندیهای کوچک استفاده می کنند و علت انتخاب این نوع بسته بندی ها را با مشتریان به اشتراک می گذارند. اغلب می توان روی چنین بسته بندی هایی تاکید کسب وکارها بر حفاظت از محیط زیست و استفاده از منابع پایدار را دید.

2.تامین منابع مورد نیاز برای تولید از تامین کنندگان نزدیک

زنجیره تامین، جایی است که کسب کارها ردپای بزرگی از خود در تولید کربن در آن به جای می گذارند.  دلیل عمده این مسئله، آلودگی ناشی از انتقال مواد خام برای تولید محصولات به کارخانه ها توسط وسایل نقلیه است. یک راه عبور از چنین نگرانی، تامین مواد خام برای تولید از تامین کنندگان نزدیک و محلی است. این تامین برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای درمورد صنایع غذایی اهمیت بیشتری پیدا می کند. با محدود کردن فاصله تامین کنندگان در صنایع غذایی، می توان برای تامین یک بشقاب غذا برای شام، گاز گلخانه ای کمتری مصرف کرد. در هر صنعتی چنین فرصت هایی برای تامین مواد اولیه وجود دارد. نکته مهم این است که مشتریان بدانند برای کاهش تولید میزان کربن و دیگر زیان های ناشی از  حمل ونقل کالا، کسب وکارها به تامین کنندگان محلی بیشتر توجه نشان می دهند. این نکته را می توان به عنوان کلید موفقیت کسب وکارها در نظر گرفت. یک نکته مهم دیگر، توجه بیشتر به تامین کنندگانی است که آن ها هم، در تامین مواد اولیه یا تولید محصولات میانی، به الزامات محیط زیست توجه نشان می دهند و از کسب وکارهای سبز به شمار می روند.

3.کاهش اثر بد محصولی که تولید می شود

برای کسب وکارهایی که محصولی تولید می کنند، شناسایی روش هایی که آثار منفی تولید را به کمترین سطح برساند، از اولویت های سبز شدن است. استفاده از محصولات تخریب پذیر  یا قابل بازیافت می تواند میلیون ها تن از  زباله هایی که به عنوان آثار منفی فرایند تولید به طبیعت صدمه می زند را کم کند.

4.ارزیابی دوباره منابع انرژی

منابع انرژی که برای روشن نگاه داشتن دفترها در کسب وکارها یا تولید محصولات استفاده می شود، از مهم ترین بخش هایی است که در  تولید کربن شرکت ها اثر دارد. اتکا به منابع انرژی های تجدید پذیر مثل انرژی باد و انرژی های خورشیدی، از راه های کاهش تولید کربن در بنگاههای اقتصادی است. هر کدام از تجهیزاتی که کسب وکارها برای استفاده از این نوع انرژی تهیه می کنند، سرمایه گذاری طولانی مدت برای سبز شدن و سبز ماندن آن هاست. بسیاری از کسب وکارها از منابعی مثل زغال سنگ و گاز برای گرمایش استفاده می کنند که سالانه میلیارد ها متر مکعب گاز CO2 را روانه طبیعی می کند. استفاده از منابع انرژی جایگزین اما سالم تر، راهی برای پایداری هرچه بیشتر منابع شرکت ها در تامین برق دفتری و بخشی از انرژی مورد نیاز در عرضه خدمات و کالاست. در بعضی کشورها، از جمله ایالات متحده آمریکا، اتکای کسب وکارها به منابع تجدید پذیر انرژی با مشوق هایی از سوی دولت همراه شده است.

5.یافتن راه حل های پایدار برای انجام خدمات

از دیگر نکات در سبز شدن و سبز ماندن کسب وکارها، یافتن راه حل هایی با کمترین آسیب به محیط زیست برای انجام خدمات مشترک و روزانه است. برای مثال، کسب وکارهایی که چشم اندازی دوستانه با محیط زیست را در برنامه های طولانی مدت تعریف می کنند، می توانند استفاده از مواد شیمیایی را در انجام هر نوع خدماتی در شرکت به کمترین سطح برسانند. این شرکت می توانند به جای استفاده از تجهیزاتی که با انرژی های فسیلی کار می کنند، از تجهیزات برقی استفاده کنند که برای محیط زیست کم آسیب تر است. شرکت ها می توانند از غذای ارگانیک به جای محصولات خوراکی صنعتی استفاده کنند. راه حل های بسیاری برای سبز شدن شرکت ها وجود دارد که آن ها میتوانند با کمک گرفتن از مشاوران پایداری منابع و حفاظت از محیط زیست، این راه حل ها را اجرا کنند.

این ها تنها موارد و مثال هایی از سبز شدن به نفع کسب وکارها و سیاره زمین است که می تواند هویت شرکت ها را از نو بسازد. اما پایانی بر راه حل های سبز شدن و سبز ماندن کسب وکارها نیست. اکنون بین شرکت ها رقابتی در سبز شدن شکل گرفته که خلاقیت در موفقیت در آن حرف نخست را می زند. نکته مهم این است که کسب وکارها با رعایت نکات مهم در زمینه سبز ماندن، به دارایی ارزشمند برای مردمی تبدیل شوند که به محیط زیست توجه دارند.