مهاجرت یا ماندن؟ این پرسشی است که به احتمال بسیار، یک جوان در بدو ورود به بازار کار از خود ‌می‌پرسد و در ادامه در ذهن خود مرور ‌می‌کند که معایب و مزایای ماندن و مهاجرت چیست؟

شواهد موجود چنین نشان ‌می‌دهد که با سخت‌تر شدن شرایط اقتصادی به سبب مدیریت ناکارآمد و تشدید تحریم‌ها، انگیزه برای مهاجرت نیروی کار افزایش یافته است. پیمایش‌های مختلف نیز حاکی از میزان 40 تا 60 درصدی میل به مهاجرت در میان فعالان اقتصادی و استارت‌آپ‌هاست که دو دلیل عمده آن بی‌ثباتی اقتصاد کشور و کاهش امیدواری به آینده و اصلاح امور عنوان شده است.

افزایش میل به مهاجرت جوانان کارآفرین به طور حتم، منجر به سست شدن پایه‌های پیشرفت اقتصاد کشور خواهد شد. حال آنکه یکی از راهکارهای مهم برای کاهش میل به مهاجرت، افزایش امیدواری و پرهیز از تزریق بذر ناامیدی در جامعه است که البته در این گزاره یعنی پرهیز از ناامید ساختن دیگری، در ماه‌های گذشته بارها از زبان مسئولان مطرح شده و انتظار این است که مسئولان تفاوت این گزاره و نقد سازنده را مورد توجه قرار دهند.

اما برای افزایش امید یک کارآفرین جوان برای شروع یک کسب‌وکار در ایران به صورت عملی و نه شعاری، موارد زیر جهت اصلاح و تصحیح امور مربوطه پیشنهاد ‌می‌شود:

• کاهش زمانی پروسه‌ها و مجوزهای لازم برای شروع یک کسب‌وکار
• اعطای تسهیلات بلندمدت با ضمانت عملکرد کارآفرین
• مشوق‌ها و تخفیفات مالیاتی در سال‌های اول شروع یک کسب‌وکار
• حمایت ویژه از سرمایه‌گذاری جوانان در حوزه‌های افزایش بهره‌وری و دارای مزیت رقابتی صادراتی
• حمایت ویژه از کسب‌وکارهای حوزه فناوری و تکنولوژی‌های نوین در دو نوع ساخت داخل و واردات برای تولید داخل
• تعیین معافیت‌های بیمه‌ای در سال‌های نخست فعالیت کارآفرینان جوان
• تقویت نهادهای مرتبط با حوزه کارآفرینی جوانان
• ایجاد ثبات نسبی اقتصادی برای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری جوانان کارآفرین
• ایجاد بستری مناسب در روابط بین‌الملل برای توسعه خلاقیت و کارآفرینی جوانان با حذف تحریم‌ها و تقویت مراودات بین‌المللی
• ایجاد بستری مناسب برای بازگشت سرمایه جوانان کارآفرین به کشور و جذب سرمایه‌گذار خارجی