همه گیری کووید 19 یک شوک تاریخی برای سیستم های آموزشی بود. در بسیاری از کشورهای با درآمد کم و متوسط به طور چشمگیری سطوح یادگیری کاهش یافته است. حتی قبل از همه گیری هم مربیان مدارس درباره بحران یادگیری جهانی صحبت هایی به میان آورده بودند. در عین حال،‌ ثبت نام در مدارس به رکورد بالایی رسیده است. براساس تجزیه و تحلیل داده های 164 کشور، متوسط بزرگسالان 7.6 سال مدرسه را در سال 2010 کامل کرده اند که بیش از دو برابر میانگین 3.2 سال در سال 1950 است. در دهه گذشته، نرخ ثبت نام مدارس ابتدایی در جنوب صحرای افریقا از 80 درصد به 92.3 درصد افزایش یافته است. با این حال در بسیاری از کشورها، سطوح یادگیری چندان بهبود نیافته است. صندوق بین المللی پول گزارشی درباره بحران یادگیری در سطح جهان منتشر کرده است.

همه گیری کووید 19 پیشرفت یادگیری را بیشتر متوقف کرد. بیش از 1.6 میلیارد کودک در 180 کشور جهان در اوج شیوع بیماری همه گیری از تحصیل بازمانده بودند. هزینه اختلالات مدرسه احتمالا هنگفت و عواقب بلندمدتی خواهد داشت. برای مثال، سال 2005 زلزله ای در پاکستان باعث اختلال 14 هفته ای در مدارس این کشور شد. طبق تحقیقات منتشر شده در مجله منابع انسانی (Andrabi, Daniels, and Das 2021) چهار سال بعد، کودکان خردسالی که بیشتر تحت تاثیر زلزله قرار گرفته بودند، در ارزیابی یادگیری عملکرد بسیار بدتری از خود نشان دادند.

برخی از کشورها، مانند سیرالئون، مدارس را در طول کووید 19 برای 14 هفته مشابه تعطیل کردند، اما تعطیلی بسیاری از مدارس طولانی تر بوده است. در اوگاندا و فیلیپین اختلالات مدارس تقریبا دو سال به طول انجامید.

در حالی که بسیاری از دولت ها تلاش های بلندپروازنه ای مانند کمپین های رادیویی و تلویزیونی برای یادگیری از راه دور آغاز کرده اند،‌ شواهد نشان می دهد که یادگیری اساسی در طول همه گیری از بین رفته است.

اما همه یادگیری از راه دور هم بی اثر نبوده است. در آزمایشی در بوتسوانا، پیام های متنی هفتگی همراه با آموزش تماس تلفنی با والدین و کودکان دبستانی باعث بهبودی یادگیری شده است. این برنامه مفاهیم پایه را شامل می شد و آموزش های هفتگی 20 دقیقه ای در طول 8 هفته را پیاده می کرد.

این برنامه ها نه تنها کارساز بود، بلکه مداخله ارزان و مقرون به صرفه ای داشت و به ازای هر 100 دلار هزینه شده، معادل بیش از یک سال آموزش با کیفیت بالا را به همراه داشته است. البته پیام های متنی به تنهایی موثر نبودند، آموزش مستقیم و زنده از طریق تلفن ضروری بود.

آزمایش در بوتسوانا نشان داد که آموزش های تماس تلفنی با هدف سطح یادگیری دانش آموزان، درک دانش آموزان دبستانی را از مفاهیم ریاضی بهبود بخشید در حالی که مدارس در طول همه گیری تعطیل بودند.