همه گیری کووید 19 نشان داد که ما یک جامعه جهانی و به هم پیوسته هستیم و سلامت و ایمنی جمعی ما با سلامتی به حاشیه رفته ترین افراد جامعه مرتبط است. با ادامه بحران بهداشت جهانی، پناهندگان و گروه های آواره همچنان به طور نامتناسبی تحت تاثیر قرار می گیرند. محدودیت های جا به جایی و بسته شدن مرزها باعث شد تعداد زیادی از پناهندگان از برنامه های حمایتی دولت کنار گذاشته شوند و معیشت و منابع درآمد آنها کاهش یابد. مجمع جهانی اقتصاد به مناسبت روز جهانی پناهندگان گزارشی در این گروه از افراد منتشر کرده است.

براساس گزارش کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل متحدد، از هر 88 نفر روی زمین، یک نفر مجبور به ترک خانه خود شده است. بیش از 89 میلیون در سراسر جهان در پایان سال 2021 آواره شدند. در میان آنها، حداقل 27 میلیون پناهنده هستند که بیش از نیمی از آنها جوانان زیر 18 سال به حساب می آیند. همچنین میلیون ها آدم بدون تابعیت وجود دارند که از داشتن ملیت محروم شده اند و به حقوق اولیه مانند آموزش، مراقبت های بهداشتی، اشتغال و آزادی رفت و آمد دسترسی ندارند.

به مناسبت روز جهانی پناهندگان، 4 تن از کارشناسان جوان مجمع جهانی اقتصاد از تلاش میلیون ها نفری که از درگیری ها، آزار و اذیت ها، خشونت و نقض حقوق بشر فرار کرده اند تا به دنبال یک زندگی آرام و آبرومندانه باشند، تقدیر کردند.

*ریکا هلر، مدیر اجرایی و یکی از بنیانگذاران پروژه بین المللی کمک به پناهندگان (IRAP): افرادی که تجربه مستقیم جا به جایی دارند باید در این زمینه مشارکت و همکاری کنند

موسسه IRAP بر توانمندسازی افراد آواره برای دسترسی به کمک های حقوقی و اطلاعات مورد نیاز برای پیگیری مسیرهای ایمنی با عزت و اختیار متمرکز است. به منظور ارائه بهترین خدمات ممکن به مشتریان، افراد با تجربه مستقیم جا به جایی باید در تمام سطوح کار ما مشارکت داشته باشند.

*لیدی مریم جم، مدیر ارشد Sustainability Officer و بنیانگذار iamtheCODE: انسانیت باید در مرکز محل کار باشد

برای اطمینان از ایمنی در فضای کاری برای جوامع به حاشیه رانده شده، معتقدم بسیج تمرین کنندگان همدل که بتوانند ارزش های انسانی، شفقت و مهربانی را برای حمایت از آنها از روز اول نشان دهد،‌ ضروری است.

اغلب این گروه احساس بیگانگی و عقب ماندن می کنند. بنابراین ایجاد روابط نقش مهمی در شکل گیری یک سیستم مشارکتی موثر دارد که به جای ارتقای رقابت پذیری، امکان موفقیت آن را افزایش دهد.

*زویا لیتون، بنیانگذار و رییس Osvitoria: ارائه حمایت ذهنی و دسترسی به آموزش

از زمان حمله روسیه به اوکراین، حدود 6.2 میلیون نفر خانه های خود را ترک کرده اند. بیشتر آنها زن و کودک هستند. آنها انتظار داشتند که جنگ به سرعت پایان یابد. اما هنوز هم ادامه دارد، بنابراین اکنون زنان می دانند که باید به کار ادامه دهند تا بتوانند از خود و خانواده شان حمایت کنند. بنابراین، رهبران دولت های بسیاری از کشورها در این فکر هستند که چگونه پناهندگان را در زندگی اجتماعی و اقتصادی ادغام کنند.

من دو حوزه مهم در رابطه با آوارگان اوکراینی در نظر دارم: یکی حمایت ذهنی برای کودکان و بزرگسالان، دوم امکان دسترسی به آموزش و برنامه های سازگاری برای هردو.

در مورد حوزه دوم، NGO Osvitoria مدرسه آنلاین تمام اوکراینی ها را اجرا کرد. تقریبا 500 هزار کودک اوکراین از بیش از 120 کشور جهان در این پلت فرم آموزش می بینند. زمانی که کودکان در حال تحصیل هستند، مادران آنها می توانند اولین قدم ها برای یافتن شغل و سازگاری با واقعیت جدید را بردارند.

پناهندگان و افراد آواره ممکن است از کارمندان رده بالا باشند و دیدگاه های جدید و متنوع به محل کار جدید خود بیاورند، اما کارفرمایان ابتدا باید از سلامت روان آنها حمایت کنند و برای سازگاری آنها در محل کار سرمایه گذاری کنند.

*نعیما کاسجا، جراح و عضو پزشکان بدون مرز

زنان و دختران حداقل 50 درصد از جمعیت پناهنده، آواره داخلی یا بدون تابعیت را تشکیل می دهند. آنها اغلب آسیب پذیرتر هستند و نیازهای سلامتی آنها پابرجاست.

از طرفی 75 درصد از تصمیم گیران ارشد در حوزه سلامت مردان هستند که منجر به حذف دیدگاه های کلیدی و اجرای راه حل هایی می شود که اغلب با شرایط موجود برای زنان سازگار نیست.