تله همه جا وجود دارد، به اندازه ای که اقتصاد هم بی نصیب نمانده است. در اقتصاد از تله هایی مثل تله بیکاری، فقر و نقدشوندگی یاد می شود که مانع رشد و توسعه کشورهاست.

تله بیکاری زمانی در اقتصادی رخ می دهد که بیکاران مزایایی را از دولت یا خیریه ها دریافت کنند و همین مزایا مانع شود تا آن ها دنبال کار جدیدی بگردند. علاوه بر این، حذف یا کاهش این مزایا می تواند وضعیت کلی بیکاران را سخت تر کند.

 تله فقر، نام دیگری برای تله بیکاری است اما بیشتر در سطح کلان کشور مطرح می شود. در تله فقر، کشوری آنقدر فقیر است که نمی تواند به رشد اقتصادی پایدار برسد.

غیر از این دو تله، نباید از تله نقدشوندگی هم گذشت که به سیاست های پولی  وابسته است. زمانی که سیاست پولی در کشوری کارآمد نباشد، اقتصاد دچار تله نقدشوندگی می شود. در تله نقدشوندگی، پای نرخ بهره به میان می آید. این تله زمانی رخ می دهد که نرخ بهره توسط دولت ها برای فرار از رکود اقتصادی تغییر کند. کاهش نرخ بهره عرضه پول را بالا می برد و تقاضا را افزایش می دهد و از این طریق، نرخ بیکاری کاهش پیدا می کند. اما همه چیز به همین نقطه ختم نمی شود.

 کینز بر این باور بود که برخی اوقات، کاهش نرخ بهره، یا حتی به صفر رساندن آن کمکی به فرار اقتصادها از رکود نمی کند. مردم، بانک ها و بنگاه ها می توانند به اندازه ای ریسک گریز شوند که نقدشوندگی پول نقد را به اعتبار ارائه شده یا اعتباری که پیشنهاد می شود، ترجیح دهند. در این شرایط، با وجود همه تلاش های سیاستگذاران پولی، اقتصاد در تله رکود می افتد. اقتصاددانان کینزی باور دارند که در دهه 1930 میلادی، اقتصاد در کشورهای انگلستان و ایالات متحده آمریکا در تله نقدشوندگی گرفتار شده بود. در اواخر 1990، اقتصاد ژاپن هم درگیر همین تله شده بود. این اقتصاددانان می گویند رکود مالی بزرگ و دوران بهبودی کُند پس از آن، از مشکلات مربوط به تله نقدشوندگی بود.  بعضی بانک های مرکزی مثل بانک مرکزی اروپا، حتی نرخ بهره را منفی کردند تا مردم را به جای ذخیره پول در بانک، به خرج کردن تشویق کنند.

برای مطالعه بیشتر درباره مفاهیم اقتصادی کتاب «الف تا ی اقتصاد» را بخوانید. فایل پی دی اف این کتاب را می توانید اینجا دریافت کنید.