چطور می توان به پایدارسازی شرکت های دانش بنیان کمک کرد؟
1401/03/07
143
این مطلب را به اشتراک بگذارید
ایده پایدارسازی کسب وکارهای دانش بنیان و برنامه های توسعه ای کشورها، ماموریت کارآفرینی را به دانشگاه ها تحمیل کرده است. دانشگاه یک سازمان مهم برای ایجاد توسعه کسب وکارهای دانش بنیان است اما یک نکته مهم در این بین، پاسخ به این پرسش است: چه عواملی بین محیط کسب وکار و دانشگاه ها بر پایدارسازی کسب وکارهای دانش بنیان اثر دارد؟
شرکت ها در تلاش برای دستیابی به سودآوری، با مشکلات فزاینده ای رو به رو می شوند. مدیران درحالیکه باید کیفیت محصولات و خدمات را حفظ کنند، به دنبال راه هایی برای کاهش هزینه ها هستند. مدیران راه های بقا را دنبال می کنند با این حال مهارت های بقا، ضامن امیدواری بیشتر به آینده شرکت نیست. به همین دلایل استراتژی های پایداری در یک دهه گذشته محبوبیت یافته است، چراکه مفهوم پایداری اینجا اهمیت پیدا می کند.
در اقتصاد کشورهای پیشرفته، بیش از هرچیز، تولید، توزیع و استفاده از دانش اهمیت دارد. در این شرایط موسسات آموزش عالی به عنوان تولید و توزیع کننده دانش، صرفا مرکزی برای تحقیق و آموزش نیستند. انتظار این است که این مراکز نقش فعال تری در اقتصادهای ملی و منطقه ای بازی کنند. دانشگاه ها از جمله این موسسات آموزش عالی اند که نقش آفرینی آن ها در نوآوری صنعتی به تغییر اقتصادها می انجامد. اما نکته مهم تبدیل دانشگاه های سنتی به دانشگاه های کارآفرینی است.
اکنون ایده پایدارسازی کسب وکارهای دانش بنیان و برنامه های توسعه ای کشورها، ماموریت کارآفرینی را به دانشگاه ها تحمیل کرده است. دانشگاه یک سازمان مهم برای ایجاد توسعه کسب وکارهای دانش بنیان است اما یک نکته مهم در این بین، پاسخ به این پرسش است: چه عواملی بین محیط کسب وکار و دانشگاه ها بر پایدارسازی کسب وکارهای دانش بنیان اثر دارد؟
یک پژوهش ایرانی تلاش کرده این عوامل را بررسی کند. یافته های این پژوهشگران می گوید سه عامل فردی، سازمانی و محیطی بر پایدارسازی شرکت های دانش بنیان در ارتباط این شرکت ها با دانشگاه ها اثر دارد. غیر از این، نباید از حمایت دولت در پایداری سازی کسب وکارهای دانش بنیان گذشت که تخصیص بودجه، کمک های فناورانه و ایجاد ارتباطات بین المللی برای جذب دانش را شامل می شود.
این پژوهشگران توصیه کرده اند نهادهای مالی و موسسات خصوصی با اعطای وام هایی با اقساط بلندمدت و بازپرداخت با سود اندک، به فعالیت شرکت های دانش بنیان کمک کنند. علاوه بر این، دانشگاه ها می توانند با حمایت از طرح های پژوهشی دانشجویان که امکان تجاری سازی موفق دارد، ارتباط این طرح ها با مراکز رشد و پارک های علم و فناوری را فراهم کنند. تشویق به کارگروهی، ایجاد گروه های کاری با توانایی های متنوع و تقویت روحیه کارآفرینی از دیگر توصیه های پژوهشگران به دانشگاه های کارآفرین است. علاوه بر این، افزایش ارتباط دانشگاه با صنعت هم در این پژوهش مورد تایید قرار گرفته است.
برای مطالعه بیشتر مقاله «شناسایی عوامل اثرگذار بر پایدارسازی کسب وکارهای دانش بنیان» را بخوانید. این مقاله در نشریه تحقیقات مدیریت آموزشی در زمستان سال 1400 منتشر شده است.
نظر خود را بنویسید