چرا باید در برابر تجزیه ژئواکونومیک مقاومت کرد؟

همکاری‌های بین المللی، راه حل مشکلات امروز

...

تنش بر سر تجارت، استانداردهای فناوری و امنیت، سال ها افزایش یافته و رشد و اعتماد به سیستم های اقتصادی فعلی جهانی را تضعیف کرده اند. طبق تحقیقات IMF عدم اطمینان در مورد سیاست های تجاری به تنهایی تولید ناخالص داخلی جهانی را در سال 2019 نزدیک به یک درصد کاهش داد. از زمان شروع جنگ در اوکراین، رصد IMF نشان می دهد که حدود 30 کشور تجارت غذا، انرژی و سایر کالاهای کلیدی را محدود کرده اند.

فقط همکاری های بین المللی می تواند به مسایل فوری جهانی مانند رفع کمبود مواد غذایی و سایر محصولات، حذف موانع رشد و نجات آب و هوا رسیدگی کند. در حالی که سیاست گذاران و رهبران تجاری به داووس می روند، اقتصاد جهانی شاید با بزرگترین آزمون خود از زمان جنگ جهانی دوم رو به رو باشد. صندوق بین المللی پول در گزارشی به اهمیت همکاری های بین المللی در جهان پرداخته است.

تهاجم روسیه به اوکراین، همه گیری کووید 19 را تشدید کرده است. زندگی های ویران شده، کاهش رشد و افزایش تورم هم در کار است. قیمت های بالای موادغذایی و انرژی بر خانواده ها در سراسر جهان سینگینی می کند. سخت تر شدن شرایط مالی فشار بیشتری را بر کشورها، شرکت ها و خانواده های بدهکار وارد می کند. در همین حال، کشورها و شرکت ها در حال ارزیابی مجدد زنجیره های تامین جهانی در میان اختلالات دنباله دار هستند.

به این مشکلات، نوسانات شدید در بازارهای مالی و ادامه تهدید تغییرات اقلیمی را اضافه کنید که به این صورت با تلاقی احتمالی فجایع رو به رو خواهیم شد. با این حال،‌ توانایی ها برای پاسخگویی به پیامد دیگری از جنگ در اوکراین، مختل شده است، آن هم افزایش شدید خطر تجزیه ژئواکونویک است.

چگونه به اینجا رسیدیم؟ در طول سه دهه گذشته، جریان سرمایه، کالا، خدمات و مردم با گسترش فناوری ها و ایده های جدید، جهان ما را متحول کرده اند. این نیروهای یکپارچه، بهره وری و استانداردهای زندگی را افزایش داده اند و اندازه اقتصاد جهانی را سه برابر کرده و 1.3 میلیارد نفر را از فقر شدید نجات داده اند.

اما موفقیت های این یکپارچه سازی، باعث مشکلاتی هم شده است. نابرابری درآمد، ثروت و فرصت برای مدت طولانی در بسیاری از کشورها و در بین کشورها در سال های اخیر بدتر شده است. با تغییر صنایع در میان رقابت جهانی، مردم عقب مانده و دولت ها برای کمک به آنها تلاش کرده اند.

تنش بر سر تجارت، استانداردهای فناوری و امنیت، سال ها افزایش یافته و رشد و اعتماد به سیستم های اقتصادی فعلی جهانی را تضعیف کرده اند. طبق تحقیقات IMF عدم اطمینان در مورد سیاست های تجاری به تنهایی تولید ناخالص داخلی جهانی را در سال 2019 نزدیک به یک درصد کاهش داد. از زمان شروع جنگ در اوکراین، رصد IMF نشان می دهد که حدود 30 کشور تجارت غذا، انرژی و سایر کالاهای کلیدی را محدود کرده اند.

هزینه فروپاشی و تجزیه بیشتر در سراسر کشورها بسیار زیاد خواهد بود. و مردم در هر سطح درآمدی آسیب خواهند دید، از حرفه ای با درآمد بالا و کارگران کارخانه های با درآمد متوسط که صادرات دارند، تا کارگران کم درآمدی که برای ادامه حیات به واردات موادغذایی وابسته هستند.

در همین حال،‌ مردم بیشتری در جستجوی شرایط در مکان های دیگر، سفرهای خطرناکی را آغاز کرده اند. به تاثیرات زنجیره تامین مجددا شکل گرفته شده و موانع بیشتر برای سرمایه گذاری فکر کنید. آنها می توانند فروش به کشورهای ثروتمند، کسب دانش وثروت را برای کشورهای در حال توسعه دشوارتر کنند. اقتصادهای پیشرفته همچنین باید برای محصولات مشابه هزینه بیشتری بپردازند که به تورم دامن می زند. با از دست دادن شرکای تجاری خود که در حال حاضر با آنها نوآوری می کنند، آسیب خواهند دید.

تحقیقات IMF صندوق بین المللی پول تخمین می زند که تکه تکه شدن فناوری به تنهایی می تواند منجر به زیان 5 درصدی تولید ناخالص داخلی برای بسیاری از کشورها شود.

بنابراین تنها یک انتخاب باقی می ماند: تسلیم شدن به نیروهای تجزیه ژئواکونومیک که جهان ما را فقیرتر و خطرناک تر می کند، یا تغییر دادن نحوه همکاری تا در رسیدگی به چالش های جمعی پیشرفت کنیم.

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام