در کره جنوبی اخیراً رئیس جمهوری روی کار آمده که وعده اصلی خود را در جریان کمپین انتخاباتی‌اش حمایت از اقتصاد بخش خصوصی ذکر کرده بود. یون سوک-ییول در حالی رئیس جمهور چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا شده که انتظارات برای ایجاد تغییر در فضای کسب و کارها در کره جنوبی و ایجاد زمینه‌های لازم برای افزایش رشد اقتصادی این کشور جزو مهم‌ترین خواسته‌های فعالان اقتصادی در جریان انتخابات بود و البته نگرانی‌هایی که مردم کره جنوبی از افزایش شدید شکاف طبقاتی در این کشور و افزایش قیمت مسکن و نیز مشکل بیکاری داشتند هم درمجموع باعث شد به وعده‌های یون سوک-ییول توجه نشان دهند. اما او چقدر می‌تواند در آینده به این وعده‌ها جامه عمل بپوشاند؟

یون سوک-ییول پیش از آن‏که وارد عرصه سیاست شود دادستان بود. منتقدان او معتقدند وعده‌هایی که او برای تقویت رشد اقتصادی کره جنوبی داده نمی‌تواند خیلی سریع عملی شود چون او تجربه‌ای در اداره کشور ندارد. عده‌ای دیگر از منتقدان هم به تفاوت شدید رویکرد او با رقیبش در جریان انتخابات یعنی لی جائه-میونگ فرماندار سابق گیونگی اشاره می‌کنند. لی جائه-میونگ وعده داده بود که اگر به قدرت برسد، کره جنوبی را به اولین کشوری در منطقه آسیای شرقی تبدیل خواهد کرد که درآمد پایه را به صورت عمومی در اختیار مردم قرار خواهد داد.

رقابت یون سوک-ییول و لی جائه-میونگ خیلی شدید بود و درنهایت هم یون با کسب ۴۸.۶ درصد از آرا در مقابل ۴۷.۸ درصد از آرا که لی به دست آورد، به ریاست جمهوری رسید. نزدیکی شدید رقابت این دو، باعث شکاف‌های بیشتری در جامعه کره جنوبی و نگاه مردم به برنامه‌های دولت آینده شده بود.

در دوران کمپین‌های انتخاباتی، یون سوک-ییول وعده داده بود که با تمرکز روی بخش خصوصی و هدایت اقتصاد کره جنوبی به آن سمت، تلاش خواهد کرد وضعیت طبقه متوسط را در این کشور بهبود ببخشد و شغل‌های بیشتری ایجاد کند. برای قضاوت درباره اینکه رئیس جمهور ۶۱ ساله جدید کره جنوبی تا چه حد بتواند این هدف را محقق کند، می‌توان واکنش سرمایه‌گذاران و فعالان اقتصادی را بررسی کرد.

از نظر سرمایه‌گذاران کره جنوبی، یون در قیاس با مون جائه-این رئیس جمهور پیشین این کشور رویکردی بازارمحورتر دارد و احتمال اینکه بعد از به‌قدرت‌رسیدنش بخواهد در کسب و کارهای خصوصی دخالت زیادی بکند زیاد نیست.

با این حال، نباید فراموش کرد که حزب دموکراتیک نزدیک به مون جائه-این تا سال ۲۰۲۴ اکثریت پارلمان را در کره جنوبی همچنان در اختیار خواهد داشت و این باعث خواهد شد که در برحی جنبه‌ها دست و پای رئیس‏جمهور جدید بسته شود.

در دورانی که مون جائه-این بر سر قدرت بود، قیمت مسکن در مناطق شهری مثل سئول دو برابر شد و این در حالی بود که دستمزدها با نرخ مشابهی افزایش نیافته بود. این شرایط باعث شد صاحب‏خانه‌شدن برای بسیاری از خانواده‌های کره‌ای در درازمدت غیرممکن شود. همچنین نرخ تورم در کره جنوبی در ماه فوریه به صورت ناگهانی افزایش شدیدی داشت. جنگ اوکراین هم نشانه‌ای است از اینکه قرار نیست افزایش قیمت‌ها متوقف شود.

یون در جریان کمپین انتخاباتی خود وعده داد که شکاف درآمدی را که در کره جنوبی به شدت بالا رفته، کاهش بدهد و همین‏طور یک برنامه نجات اضطراری اقتصاد به شکل صدروزه را تدوین کند تا اقتصاد کرونازده کره جنوبی بتواند احیا شود.

یکی از نکاتی که توجه صاحب‏نظران را در خصوص مسیر آینده اقتصاد کره جنوبی به خودش جلب کرده، مواضع یون در زمینه سیاست خارجی و تاثیر آن روی اقتصاد این کشور است. مهم‌ترین نکته در این راستا موضع ضدچینی یون است و بنابراین احتمالش هست که چین هم استراتژی جدیدی را در مراودات تجاری خود با کره جنوبی در دوران ریاست‏جمهوری او در پیش بگیرد. منتقدان یون می‌گویند رئیس‏جمهور قبلی یعنی مون جائه-این موضعی پراگماتیستی در مسائل منطقه‌ای داشت و تاثیر این موضوع را بر اقتصاد کره جنوبی نیز می‌شد دید. اما یون تندروتر است و بنابراین احتمال بروز تنش‌های تجاری بین کره جنوبی و کشورهای منطقه به‏خصوص چین در دوران ریاست جمهوری او وجود دارد.

یون در زمینه اتحاد استراتژیک با ژاپن و آمریکا موضع مثبت دارد و به همین جهت به نظر می‌رسد که در زمینه همکاری امنیتی و نظامی با آنها هم حاضر به پول‌خرج‌کردن باشد. با این حال، منتقدان یون می‌گویند اگر او بیش از اندازه روی توسعه مناسبات تجاری و اقتصادی با شرکای استراتژیک مثل آمریکا متمرکز باشد احتمالاً نظر مثبت کشورهای منطقه از جمله چین را از دست خواهد داد و این ممکن است از لحاظ اقتصادی به ضرر آینده کره جنوبی باشد.