نایب رئیس کمیسیون اقتصاد نوآوری و تحول دیجیتال اتاق تهران« محدودیت دسترسی به بازارهای داخلی و خارجی»،«محدودیت دسترسی به فناوری» و«موانع حقوق و قانونی» را به عنوان سه چالش شرکت‌های دانش بنیان در ایران معرفی کرد.

 به گزارش روابط عمومی اتاق تهران، شهاب جوانمردی با اشاره به اینکه شرکت‌های دانش بنیان در ایران از دل صنایع متقدم و سنتی بیرون نیامده اند، گفت: این شرکت ها عمدتا به دلیل عدم ارتباط موثر با کسب و کار‌های سنتی، در حوزه دسترسی به بازار با محدودیت‌هایی مواجه هستند.

 او افزود: خاستگاه اغلب کسب‌‌وکارهای نوین از دانشگاه یا مراکز تحقیقاتی است یا  این شرکت‌ها در شمار استارت‌آپ‌هایی قرار می‌گیرند که به صورت مستقل شکل‌ گرفته‌ و یک محصول دانش‌بنیان را عرضه می‌کنند؛ منتهی این محصولات برای ورود و نفوذ به بازارهای سنتی با مشکل مواجه هستند. مساله دیگری که وجود دارد این است که فعالان حوزه دانش‌بنیان ممکن است، با اقتضائات صنایع متقدم آشنایی نداشته باشند، شبکه ارتباطات و قدرت را نشناسند و ورود و نفوذ محصولاتشان به بازار منافع برخی تامین‌کنندگان پیشینی را به خطر بیندازد. بنابراین، این مسایل، شرکت‌های دانش بنیان را با چالش‌هایی مواجه می‌کند.

 او با بیان اینکه«برخی قانونگذاران و سیاستگذاران ممکن است با الزامات قانونگذاری در این حوزه آشنا نباشند» ادامه داد: این عدم آشنایی، فعالان کسب وکارهای دانش بنیان را با موانع حقوقی و قانونی نیز رو به رو می‌‌کند.

دسترسی شرکت‌های دانش بنیان به فناوری، سومین چالشی است که این عضو هیئت نمایندگان از آن یاد کرد و گفت: دسترسی بی واسطه و کم هزینه شرکت‌های دانش بنیان در ایران به فناوری های روز دنیا به واسطه اعمال تحریم‌‌ها دچار محدودیت شده است. در عین حال، وقتی بازار کسب ‌وکارها از یک حدی کوچک‌تر است، صرفه در مقیاس تولیدات آنها مخدوش شده و قیمت تمام شده محصولات آنان افزایش پیدا می‌کند؛چرا که علاوه بر محدودیت بازارهای داخلی،‌ دسترسی به بازارهای جهانی نیز با محدودیت مواجه است. این ها مسایلی است که کسب و کارها به ویژه کسب وکارهای دانش بنیان برای توسعه هر چه بیشتر با آنها دست به گریبان هستند.

جوانمردی در ادامه، پیشنهاداتی را برای توسعه کسب و کارهای دانش بنیان مطرح کرد و گفت:یکی از راهکارها این است که بهره گیری شرکت‌های بزرگ دولتی، خصولتی و خصوصی از برخی معافیت‌های مالیاتی و امکانات و تسهیلات، منوط به تامین بخشی از خدمات، محصولات یا منابع از شرکت‌های دانش بنیان شود و البته،این شرکت‌ها بخشی از بازار خود را به صورت کنترل شده در اختیار شرکت‌های دانش بنیان قرار دهند. در واقع،  هر چه شرکت‌های متقدم با شرکت‌های دانش بنیان بیشتر گره بخورند، شانس شرکت های دانش بنیان در بازار بیشتر خواهد شد. همچنین لازم است که قانونگذار نیز قوانینی را به تصویب برساند یا از قوانینی حمایت کند که به توسعه بازار شرکت‌های دانش‌ بنیان کمک کند.