قطعاً اگر حتی از راه بسیار دور علاقه‌ای به عکاسی داشته باشید، یا حتی اسم دوربین‌ها به گوشتان خورده باشد، با «کانن» آشنا هستید. کانن کار خود را در سال 1933 آغاز کرد و از همان روز اول یک هدف روشن داشت: تولید دوربین‌های باکیفیت برای توده مردم. طی عمر تقریباً 90 ساله این شرکت ژاپنی، تحولات زیادی پدید آمده‌اند، اما چیزی که تغییر نکرده‌است، هدف کانن است. این شرکت طی سال‌های اخیر با محصولاتی نظیر دوربین‌های کوچک جیبی، تا دوربین‌های حرفه‌ای‌ترِ DSLR توانسته‌است محصولی را برای هر کسی تولید کند.
*برای مردم عادی
شرکت لایکا در سال 1932 شاهکاری به نام لایکا مدل 2 روانه بازار کرد. این دوربین در آن زمان بهترین دوربین بازار بود، اما مانند رقبایش یک مشکل جدی داشت: مردم عادی به‏هیچ‌وجه نمی‌توانستند آن را خریداری کنند.
این مسئله باعث شد گورو یاشیدا، به فکر تغییر کلیت این میز بازی بیفتد. او دوربین‌های لایکا را جمع‌آوری و آن‌ها را به قطعات ساده‌ترشان تجزیه می‌کرد. چیزی که باعث شد او شگفت‌زده شود این بود که در دوربین‌ها هیچ‌گونه مصالح گران‌قیمت، نظیر طلا یا الماس، استفاده نشده‌است و دلیلی ندارد قیمت این کالا تا این حد زیاد باشد: «تعجب کردم که این مواد ارزان‌قیمت روی هم سوار شده‌اند و محصولی بسیار گران را ساخته‌اند. این مسئله من را عصبانی کرد.»
همین مسئله باعث شد رویایی در ذهن یاشیدا شکل بگیرد: همه بتوانند دوربین بخرند و لحظات زیبایی را ثبت کنند، که در زندگی تجربه می‌کنند. همین مسئله باعث شد او کار خود را روی تولید دوربین‌هایی با قیمت مناسب آغاز کند.
*همکاری با رقیب معروف
یاشیدا با همکاری تعدادی از دوستان و آشنایان خود «آزمایشگاه ابزار دقیق نوری» را در سال 1933 تاسیس کرد. با این‌حال هرچه این گروه تلاش می‌کردند، نمی‌توانستند لنزهایی باکیفیت برای تولید دوربین‌های خود پیدا کنند.
در آن زمان شرکتی به نام نیپون کوگاکو در ژاپن فعالیت می‌کرد که در زمینه تولید ابزار نوری، پیشروی صنعت این کشور بود. شرکت یاشیدا هم این فرصت را مناسب دید و در شراکت با نیپون کوگاکو، به سمت استفاده از لنزهای معروف آن‌ها به نام لنز نیکور رفت. شاید برای شما هم جالب باشد که شرکت نیپون کوگاکو با نام دیگری هم در ژاپن شناخته می‌شد: نیکون.
پس از توافق بین این دو شرکت، همکاری آغاز شد و نهایتاً در فوریه 1936 اولین دوربینِ آزمایشگاه ابزار دقیق نوری با نام «هانسا کانن» روانه بازار شد. مدل استانداردِ هانسا کانن از لنز نیکور 50mm f/3.5 بهره می‌برد.
پس از این اقدام، شرکت یاشیدا به «صنایع دقیق نوری» تغییر نام داد و به شرکتی با سهام مشترک تبدیل شد. از این زمان به بعد مدل‌های گوناگونی برای اقشار و کارکردهای مختلف تولید شد: مدل S که از همه جدیدتر بود، مدل J که از همه محبوب‌تر بود و مدل NS که به عنوان «استاندارد جدید» شناخته می‌شد. نکته جالب اینجاست که دوربین «هانسا کانن» به «کانن» تغییر نام داد.
معرفی مدل‌های جدید دوربین باعث شد فروش محصولات کانن به شدت اوج بگیرد و همین مسئله شرکت را به این فکر انداخت که محصولات خود را روانه بازارهای خارجی هم کند. در آن زمان بازارهای اروپا تحت سلطه دوربین‌هایی مانند لایکا و کانتکس بود.
*تولید یک شاهکار
کانن رفته‌رفته لنزهای نیکور را کنار گذاشت و طی مراحلی طولانی از آزمون و خطا توانست لنزهای خود را تولید کند. این لنزها «سرنار» نام گرفتند که در زبان ژاپنی به معنای «روشن، آرام و آسوده» است. با این‌حال جنگ جهانی دوم ژاپن را به ویرانه‌ای تبدیل کرد و کانن هم از این مسئله آسیبی جدی دید.
البته نباید فراموش کرد که کانن تا سال 1953، لنزهای خود را با نام سرنار تولید می‌کرد و در این سال بود که نام «کانن» روی تمام مدل‌ها نشست. با این‌حال، دو سال پیش از این واقعه، یکی از مهندسان کانن با حل کردن مشکل رایج «کما» که در لنزهایی با روزنه دیافراگم بالا پدید می‌آمد، شاهکاری را در صنعت دوربین‌سازی ارائه کرد.
کانن با حل این مشکل توانست دوربین سرنار 5mm f/1.8 را تولید کند. از آن زمان به بعد این شرکت با استفاده از نظریه‌های آن مهندس خود شروع به تولید بازه گسترده‌ای از دوربین‌ها کرد. این مسئله باعث شد کانن به قله‌هایی جدید صعود کند و بتواند ابزاری مناسب برای عکس‌برداری‌های فوق‌العاده روانه بازار کند. به عبارت بهتر از همین سال 1951 بود که کانن به همان شرکتی تبدیل شد که امروزه همه می‌شناسیم.