دورکاری به نفع شرکت ها بود یا به زیان آن ها

از مدیران اصرار، از کارکنان انکار

...

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اکثر مدیران عامل شرکت‌ها معتقدند دورکاری جواب نمی‌دهد. اما واقعیت این است که آن‌ها هنگام دورکاری تصور می‌کنند قدرت خود را در مدیریت از دست می‌دهند. به همین خاطر است که با دورکاری کارکنان خود به شکلی جدی مخالفت می‌کنند.

آینده نگر

 

دفتر کار همان جایی است که کارکنان یک شرکت را دور هم جمع می‌کند. اما راستش را بخواهید دفترهای کار به محلی برای تفرقه و جدایی تبدیل شده‌اند. شرایط پساکرونایی برای بسیاری از افراد فرصتی را فراهم آورده تا مرزهای میان خانه و محل کار را از نو مشخص کنند. به این ترتیب رویکردهای افراد نسبت به همکاران هم تغییر کرده‌است. اما عده‌ای از افراد هستند که همچنان با حضور در دفتر کار مخالف‏اند و حضور در محل کار را صرفا اقدامی برای به خطر انداختن سلامتی می‌دانند. برای آن‌ها جابه‌جایی هرروزه تا محل کار صرفا وقت هدر دادن است.

یکی از شرکت‌های پیام‌رسان به نام اسلک (Slack) نظرسنجی جهانی از کارکنان و کارگران داشته و از آن‌ها درباره آینده کار پرسیده‌است. نتایج این نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد مدیران عامل بیش از کارکنان تمایل دارند که همه به محل کار بازگردند. در واقع مدیران علاقه زیادی دارند که همه کارکنان خود را در محل کار دور هم جمع کنند. حتی آن دسته از مدیرانی که به دورکاری رضایت داده‌اند باز هم ترجیح می‌دهند کارکنانشان بیش از سه روز در هفته به محل کار بیایند.

شکاف میان مدیران و کارکنان در زمینه دورکاری و بازگشت به محل کار کاملا جدی شده‌است. اوایل امسال بود که عده‌ای از کنارکنان شرکت اپل نامه‌ای سرگشاده به تیم کوک، مدیرعامل شرکت نوشتند و در آن نامه، مخالفت و اعتراض خود را نسبت به این گزاره نشان دادند: «کارکنان تشنه بازگشت به میزهای کاری‌شان هستند.» آن‌ها گفتند چنین فرضیه‌ای غلط است و اصلا علاقه‌ای به بازگشت به محل کار خود ندارند. واضح است که طرز تفکر مدیران عامل با کارکنان نسبت به مقوله بازگشت به محل کار تفاوت دارد.

یکی از مسائل این است که مدیران عامل در محل کار بیشتر احساس مدیر بودن می‌کنند. وقتی به شرکت می‌روند گویی فرش قرمز برایشان پهن کرده‌اند. هر حضور در محل کار شبیه به یک رویداد است. آن‌ها پشت صندلی چرخ‌دار ریاست می‌نشینند و وضعیت را ارزیابی می‌کنند. اما هنگام دورکاری چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد. آن‌ها چنین مزایایی را در هنگام دورکاری از دست می‌دهند و به عبارتی حس مدیریت ندارند. هنگام دورکاری، در بهترین حالت، مدیر پشت دوربین قرار می‌گیرد و از طریق تماس ویدیویی مدیریت می‌کند. به همین خاطر است که مدیران عامل تصور می‌کنند هنگام دورکاری، قدرت خود را از دست می‌دهند.

به این ترتیب برای اکثر مدیران عامل، حضور در محل کار و تعامل با کارکنان امری ضروری برای مدیریت است. کار کردن از خانه ایده‌ای است که نسل جدید به آن می‌پردازند و مدیران عامل امروزی تمایلی به آن ندارند. چنین مسائلی به نگرانی برای مدیران عامل تبدیل می‌شود. به همین خاطر با دورکاری مخالفت می‌کنند.

 

*فرهنگ کاری چه می‌شود؟

یکی دیگر از مواردی که مدیران عامل را نگران می‌کند این است که کارکنان آن‌ها در شرایط دورکاری در انزوا قرار می‌گیرند. وقتی همه در محل کار حضور دارند، با یکدیگر تعامل می‌کنند و فرهنگ کاری شکل می‌گیرد. اما وقتی هر کسی در خانه‌اش مشغول به کار است، خبری از تعامل میان کارکنان هم نخواهد بود. حتی اگر ارتباطی هم میان کارکنان و همکاران شکل بگیرد، این رابطه چندان عمیق نخواهد بود و به شکل‌گیری فرهنگ کاری کمکی نخواهد کرد. مشکل دیگر در رابطه با عدم تعامل این است که همکاران نمی‌توانند تجربه‌های کاری را با یکدیگر به اشتراک بگذارند و این امر به سادگی می‌تواند مانع رشد و پیشرفت حرفه‌ای کارکنان شرکت‌ها شود.

اما واقعیت این است که در زمینه مزایای محل کار همیشه اغراق شده‌است. به‌علاوه، می‌توان با ترفندهای مختلف با مشکلات مربوط به دورکاری مقابله کرد. با این حال بسیاری از مدیران خیال می‌کنند موفقیت تنها در محل کار حاصل می‌شود. آن‌ها به بهره‌وری خارج از محیط کار باوری ندارند. این مشکلی است که باید حل شود.

بسیاری از مدیران عامل معتقدند با تغییر طراحی فضای کار، می‌توان کارکنان را به محل کار بازگرداند. اما به صورت جدی به گزینه دورکاری کارکنان خود فکر نمی‌کنند. این مدیران، آینده هیبرید را برای کار به خطر می‌اندازند و از محل کار، محیطی برای تفرقه و سوءتفاهم ایجاد می‌کنند. واقعیت این است که محل کار نسبت به محیط خانه برای کار کردن، ارجحیت و برتری ندارد. این مدیران هستند که باید نگاه خود را نسبت به این ماجرا عوض کنند.

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام