مدیرکل توسعه کارآفرینی و اشتغال جهان دانشگاهی می گوید:

فضای حاکم بر اقتصاد ایران تشویق افراد به کار و کارآفرینی نیست

...

فرهنگ کار و قوانین کار باید در کشور تغییر کند

مدیرکل توسعه کارآفرینی و اشتغال جهان دانشگاهی مهم ترین مشکلی که هم اکنون بازار کار کشور با آن درگیر است را «فرهنگ کار» می داند. سیروس دستی می گوید:« متاسفانه روی فرهنگ کار در ایران کم کار شده است. علاقه بسیار زیاد به پشت میز نشینی و داشتن کار دفتری یکی از مشکلات جدی بازار کار در کشور است. متاسفانه شاهدیم بخشی از نیروی کار در کشور باوجود اینکه تلخی های بیکاری را لمس می کنند اما دید آینده نگرانه ندارند تا در کاری ورود پیدا و کسب تجربه کنند و به تدریج رشد داشته باشند. بخش مهمی از نیروی کار ما در حال حاضر انتظار دارند سریع یک کار با جایگاه خوب و پشت میزی پیدا کنند در حالی که شما کدام یک از کارآفرینان واقعی ایران را می شناسید که یکباره در مسیر پیشرفت قرار گرفته باشند؛ کارآفرینان برای رسیدن به موفقیت آزمون و خطا و سختی های بسیاری کشیده اند و شکست خورده اند و دوباره تلاش کرده اند اما متاسفانه در جامعه درباره این موضوعات حرف زده نمی شود و فرهنگ کار و سخت کوشی آموزش داده نمی شود برای همین می بینیم بسیاری از جوانان حاضر هستند در بازارهای مثل رمزارزها، بورس و خرید و فروش و... مشغول باشند به جای اینکه وارد یک کارخانه و واحد تولیدی شوند. به صورت کلی آن چه دربازار کار شاهد هستیم و افراد متاسفانه به آن تشویق هم می شوند راحت طلبی و دوری از کارهای جدی است. یکی از چالش های اصلی بازار کار به اعتقاد من در کشورمان فرهنگ کار است که باید تغییر کند و اصلاح شود و رشد فردی براساس کوشش و کار باید آموزش داده شود.»

او درپاسخ به اینکه بسیاری از افرادی که بیکار و جویای کارهستند بیان می کنند که برای آن ها صرفه اقتصادی ندارد تا در یک کارگاه با 4،5 میلیون تومان مشغول به فعالیت باشند و برای همین می بینیم که بسیاری از کارگاه های تولیدی کوچک با کمبود نیروی کاری مواجه شده اند، می گوید:« این موضوع کاملا درست است؛ در کشورهای دیگر شاهدیم 80 درصد نیروهای شاغل در بخش های دولتی و خصوصی به صورت کلی رنج حقوقیشان حداکثر 10 تا 20 درصد اختلاف دارد (ممکن است موراد استثنایی با حقوق های بالا وجود داشته باشد) ولی در ایران شما می بینید که هیچ قاعده ای وجود ندارد یک نفر در بخشی 3 میلیون تومان می گیرد و فرد دیگری 30 میلیون تومان و از طرف دیگر هم به دلیل هزینه های بالا، زندگی ها به سختی می گذرد. باید یک تعادلی در حقوق و مزایا ایجاد شود تا در کشور تا کارکردن جذابیت داشته باشد و افراد با درآمدهایشان بتوانند هزینه های زندگی خود را تامین کنند.»

او با بیان اینکه در شرایط اقتصادی ایران کارفرمایان هم تحت فشار هستند، ادامه می دهد:« تعادل نظامات اقتصادی کشور به هم خورده است؛ مثلا شما ببنید کارفرما در برنامه ریزی های خود پیش بینی می کند که 20 درصد از درآمدهایش را برای حقوق و دستمزد کنار بگذارد و بعد یک دفعه با افزایش دو برابری قیمت مواد اولیه رو به رو می شود؛ خب این کارفرما حاشیه سود خود را باید در کجا ببیند؟ چطور بتواند برای کسب و کارش برنامه ریزی کند و بنگاه خود را سرپا نگهدارد؟ آن هم با این شرایط قوانین بالادستی و اینکه در نهایت حقوق و دستمزدها از سوی کارفرمایان تعیین نمی شود و دولت مداخله دارد. به اعتقاد من باید در قوانین تغییراتی ایجاد شود و گفت و گوهای چند جانبه ای برای حل مشکلات شکل بگیرد. متاسفانه فضای حاکم بر اقتصاد، تشویق به کارآفرینی و کار نیست بلکه شرایط به گونه ای است که افراد اگر وارد بازارهای کاذب شوند درآمدهای بسیار بیشتری نسبت به تولید با این همه موانع پیش رو خواهند داشت.»

او در ادامه می گوید:« بخش خصوصی باید مطالبه گر باشد و چالش های بنگاه ها را بیان کند و دولت هم روی تغییر و اصلاح قوانین برنامه ریزی داشته باشد تا در نهایت با تعامل دولت و بخش خصوصی شرایط بازار و فضای کار و کسب و کار در کشور اصلاح شود.»

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام