خسارات آموزشی ناشی از همه گیری کرونا باید جبران شود

نسلی دیجیتالی اما بی سواد

...

بسیاری از کشورها بسته های محرک گسترده ای را در پاسخ به بحران های بهداشتی به کار گرفته اند. اما تا ژوئن 2021، کمتر از 3 درصد از این بودجه به بخش آموزش و پرورش اختصاص یافت و بیشتر این منابع در اقتصادهای پیشرفته هزینه شده است.

با نزدیک شدن به سومین سال همه گیری کووید 19، کلاس های درس برای 647 میلیون دانش آموز در سراسر جهان به طور کامل یا جزیی همچنان تعطیل است. حتی در جاهایی که مدارس درس بازگشایی شده اند، بسیاری از دانش آموزان همچنان عقب مانده اند. بانک جهانی در گزارشی به این عقب ماندگی ها و خسارت های آموزش پرداخته است.

اکنون به وفور و به طرز دردناکی روشن شده که کودکان در طول همه گیری کمتر آموخته اند. براساس برآوردهای بانک جهانی، تعطیلی مدارس مرتبط با همه گیری می تواند فقر یادگیری را افزایش دهد. کودکان ده ساله ای که نمی توانند یک متن اصلی را بخوانند، در کشورهای با درآمد کم و متوسط به حدود 70 درصد می رسد. این از دست دادن یادگیری می تواند برای یک نسل از دانش آموزان 17 تریلیون دلار در طول عمر هزینه داشته باشد.

حالا با فراگیری اومیکرون، دولت های بیشتری ممکن است وسوسه شوند مدارس را تعطیل کنند. از طرفی بدون زیرساخت آنلاین برای حمایت از یادگیری، انجام این کار باعث افزایش خسارات تحصیلی و محرومیت کودکان از مزایای حضور روزانه در مدرسه، مانند امکان ارتباط با همکلاسی ها و توسعه مهارت های اجتماعی برای رشد شخصی می شود. تعامل با معلمان و همسالان برای توسعه توانایی های لازم برای کار مشترک ضروری است. عضوی از یک کلاس بودن، حس تعلق را در کودک تقویت می کند و به ایجاد عزت نفس و همدلی آن کمک می کند.

در طول همه گیری، کودکان به حاشیه رانده شده، بیشترین مشکل را داشتند. هنگامی که کلاس های درس در سراسر جهان در پاییز سال گذشته بازگشایی شد، مشخص شد که این کودکان حتی بیشتر از همسالان خود عقب افتاده بودند.

قبل از همه گیری، برابری جنسیتی در آموزش رو به بهبود بود. اما بسته شدن مدارس حدود 10 میلیون دختر دیگر را در معرض خطر ازدواج زودهنگام قرار داد که عملا پایان تحصیل آنها را تضمین می کند.

اگر این پسرفت جبران نشود، فقر یادگیری و از دست دادن سرمایه انسانی مرتبط با آن، اقتصادها و جوامع را برای چندین دهه عقب نگه می دارد.

باید به کودکان فرصتی داده شود تا تحصیلی را که از دست داده اند بازیابی کنند. آنها نیاز به دسترسی به مطالب خواندنی با طراحی خوب دارند. اگرچه فرصت های یادگیری دیجیتال، سیستم های آموزشی را متحول کرد که به آماده سازی آنها برای چالش های آینده کمک می کند. معلمان واجد شرایط و استفاده موثر از فناوری برای این فرایند ضروری است.

بسیاری از کشورها بسته های محرک گسترده ای را در پاسخ به بحران های بهداشتی به کار گرفته اند. اما تا ژوئن 2021، کمتر از 3 درصد از این بودجه به بخش آموزش و پرورش اختصاص یافت و بیشتر این منابع در اقتصادهای پیشرفته هزینه شده است.

برای بسیاری از کشورهای کم درآمد، افزایش پرداخت های بدهی، هزینه های اجتماعی ضروری از جمله برای آموزش از بین می برد.

ضعف ناشی از سرمایه گذاری برای حمایت از آموزش و پرورش، نابرابری ها در نتایج یادگیری را که قبل از همه گیری وجود داشت را تهدید می کند. در حالی که کاهش شکاف آموزشی مستلزم استفاده کارآمدتر از منابع است، نکته اصلی این است که منابع بیشتری مورد نیاز است.

سرمایه گذاری در آموزش باید شامل تامین مالی برای فناوری آموزشی باشد، آن هم با در نظر گرفتن آنچه در زمینه های مختلف در سراسر جهان خوب عمل کرده است.

اوروگوئه یکی از داستان های موفق در این زمینه است. طی ده سال گذشته، مقامات اوروگوئه در زیرساخت ها، محتوای دیجیتال و ظرفیت معلمان پس از تعطیلی کلاس های درس سرمایه گذاری کرده و کشور را برای تغییر به سمت آموزش آنلاین آماده می کنند. در کنیا، همه کودکان از جمله آنهایی که دارای معلولیت هستند، می توانند به کتاب های درسی دیجیتال ویژه طراحی شده و فراگیر دسترسی داشته باشند.

دسترسی دیجیتال می تواند به عنوان یک اکولایزر عالی عمل کند. منابع باید عاقلانه با در نظر گرفتن زیرساخت های برق کشورها، اتصال به اینترنت، دستگاه های دیجیتال فعال برای محروم ترین دانش آموزان و ظرفیت مدیریت و پیاده سازی داده ها، سرمایه گذاری شود.

دسترسی به آموزش با کیفیت قبل از همه گیری هم نامتوازن بود و در حال حاضر هم حتی بیشتر شده است. با سرمایه گذاری در بازیابی یادگیری و استفاده هوشمندانه از فناوری، می توان از تجربه همه گیری به عنوان یک کاتالیزور برای بهبود آموزش برای همه کودکان استفاده کرد.

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام