دولت شعار دادن را کنار بگذارد

بحران انرژی در تقاطع محیط زیست

...

با توجه به شرایط اقلیمی ایران، مردم در کشورمان تاثیر تغییرات اقلیمی را زودتر از برخی از مردم دنیا به چشم دیده اند.

مهراد عباد، عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران/آینده نگر

بحران جهانی انرژی برکسی پوشیده نیست مگر برای افرادی که چشم های خود را می بندند. در این بین، یک نکته مهم ارتباط تنگاتنگ بحران انرژی با بحران های محیط زیستی است. این ارتباط به اندازه ای قوی است که می توان گفت  یکی از راه حل های بحران انرژی در رو دررویی با تغییرات اقلیمی است.  سال هاست که مسائل زیست محیطی در دنیا مطرح بوده و فعالیت های گسترده و کم اثری هم در این رابطه انجام شده است.  کم اثر از این لحاظ که فعالیت های گسترده توسط مردم کشورهای مختلف انجام شده اما بسیاری از دولت های کشورهای جهان در این زمینه اراده ای از خود نشان نداده اند و برنامه ای در این زمینه ندارند.

حل بحران های انرژی و تغییرات اقلیمی مستلزم همکاری همه جانبه همه مردم دنیا به همراه دولت هاست. ایران هم از این قاعده مستثنی نیست. به ویژه که  با توجه به شرایط اقلیمی ایران، مردم در کشورمان تاثیر تغییرات اقلیمی را زودتر از برخی از مردم دنیا به چشم دیده اند.

ما ایرانیان شاهد خشکسالی گسترده، بحران دریاچه ها و سدها، بحران کمبود آب شرب، کاهش بارندگی، هوای آلوده شهرها، گرمای بیش از حد، از بین رفتن گونه های جانوری و گیاهی هستیم و این نشان می دهد باید برای مقابله با تغییرات اقلیمی، بیش از دیگر کشورها، منسجم عمل کنیم.

برای کاهش اثر تغییرات اقلیمی و کاهش بحران انرژی امروز،  باید تمام مردم ایران با همکاری سازمان های مربوطه دست به دست هم دهند تا میزان اثرگذاری اقدامات برای مقابله با تغییرات اقلیمی افزایش پیدا کند.  به همین منظور با یک پویش ملی تک تک افراد باید شرح وظایفی برای مسائل محیط زیستی و بهبود مصرف انرژی داشته باشند.

مردم در خانه باید از سوخت های فسیلی کمتر استفاده کنند و آب را بهینه مصرف کنند و در سبک زندگی خود تغییرات اساسی ایجاد کنند تا انرژی کمتری مصرف کنند و در بازیافت زباله ها و فاضلاب ایفای نقش داشته باشند.

صنایع مختلف باید رویکرد خود را با توسعه پایدار و حفظ محیط زیست گره بزنند و تخریب محیط زیست را کاهش دهند. آن ها باید استانداردهای زیست محیطی را به شدت رعایت نمایند و تلاش کنند که به یک صنعت گر سبز تبدیل شوند. صنایع ما در حوزه بازیافت بسیار ضعیف عمل می کنند.

علاوه بر امکان بازیافت خروجی های مخرب محیط زیست یک صنعت ( مثل CO2 ، فاضلاب و .. ) امکان بازیافت مواد مصرفی نیز وجود دارد( مثل بازیافت گاز  SF6  در صنعت برق و یا بازیافت گازهای برودتی در چیلرها و . .) این نوع بازیافت علاوه بر حفظ محیط زیست تاثیر بسیاری بر کاهش قیمت تمام شده خواهد داشت زیرا مواد اولیه گران قیمت مجدد استفاده می شود.

از طرف دیگر دولت باید پای کار بیاید و شعار زدگی را کنار بگذارد و به صورت واقعی بحث محیط زیست را در اولویت قرار دهد. در کنار تمام صدها کمیته موجود در ایران ایجاد گروهی دلسوز و کارا جهت مواجهه با بحران تغییرات اقلیمی در ایران الزامیست.

اما وظایف مستقیم دولت چیست؟

دولت باید صنایع تحت نظارت خود را به نحوی دوستدار محیط زیست بکند، در کاهش کربن کوشا باشد، نظارت بر اجرای استانداردهای زیست محیطی را جدی بگیرد و  برای تامین انرژی راهکار دیگری جهت سوزاندن مازوت در پیش گیرد.

برای آلودگی خودروها باید برنامه ای جدید طرح ریزی کرد، استفاده از انرژی های تجدید پذیر را سر لوحه قرار داد. آینده پژوهی در بخش انرژی یک الزام است.  دولت باید تحقیقات گسترده ای در خصوص انرژی های آینده مثل انرژی هیدروژنی انجام دهد، سرمایه گذاری برای انرژی هسته ای را کاهش دهد و بر  انرژی های دیگر بیشتر سرمایه گذاری کند، یارانه انرژی را اصلاح کند و سازمان محیط زیستی قوی بسازد.

این ها بخشی از کارهای است که دولت می بایست و می تواند انجام دهد. همانطور که ملاحظه می فرمایید کار بسیار است.

با توجه به تغییرات اقلیمی اگر ایران با همین شرایط ادامه دهد، حتما شاهد فرونشست های بسیار خاک و آسیب رسانی به مردم و صنایع خواهیم بود. همچنین تامین آب شرب بسیار سخت خواهد بود، مشکل کمبود گاز و برق خواهیم داشت، با  آلودگی بسیار شهرها مهاجرت از آن ها را شاهد خواهیم بود.

بررسی ها نشان می دهد آینده از نظر تامین منابع انرژی برای ایران آسان نیست.  با وجود اینکه در صنعت گاز طبیعی جزو برترین ها هستیم، شاید به واردات  گاز و یا برق نیاز پیدا کنیم. اگر به هوش نباشیم، دور نیست روزی که برای تامین نیاز داخل، در زمره واردکنندگان گاز قرار بگیریم.

 فرهنگ استفاده از انرژی در ایران بسیار ضعیف است، مردم ما با توجه به قیمت ارزان انرژی ، به مصرف انرژی معتاد هستند، معتادی که جنس ناب، ارزان و قابل دسترس مصرف می کند و به محیط زیست آسیب می رساند. شاید در آینده نزدیک ایران چهار فصلی دیگر وجود نداشته باشد، شاید کشاورزی ما از بین برود و هزاران شاید دیگر..

اقلیم ایران در حال تغییر است و باید به هوش باشیم. تک تک ما می توانیم در این راه همراه محیط زیست باشیم و یا در مقابل آن قرار بگیریم. ما هستیم که باعث خواهیم شد فرزاندان مان در چه شرایطی زندگی کنند، بد یا بدتر!

 

 

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام