آسیا پاسیفیک خانه برخی از بزرگترین تولیدکنندگان کربن در جهان است و کارشناسان می گویند بسیاری از تلاش های جهانی برای مبارزه با تغییرات اقلیمی به این بستگی دارد که کشورهای آسیایی اتکای خود به زغال سنگ را قطع کنند. سی‌ان‌بی‌سی گزارشی در این باره منتشر کرده است.

براساس آخرین ویرایش BP از Statistical Review of World Energy، این منطقه سال گذشته 52 درصد از انتشار دی اکسیدکربن جهانی را به خود اختصاص داده است. چین به تنهایی 59 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای منطقه را تشکیل می دهد. این گزارش نشان داد که هند سهم 13.7 درصدی دارد.

رهبران جهانی و طرفداران محیط زیست در گلاسکو اسکاتلند برای نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل معروف به COP26 گرد هم آمدند. آنها امیدوارند که در نهایت استفاده از سوخت های فسیلی از جمله زغال سنگ را برای کاهش انتشار کربن و محدود کردن گرمایش جهانی متوقف کنند.

پنجشنبه 28 کشور به یک اتحاد بین المللی برای حذف تدریجی زغال سنگ پیوستند. اما بزرگترین استفاده کنندگان زغال سنگ، یعنی هند و چین وارد این اتحاد نشدند.

*حرکت به سمت انرژی های تجدیدپذیر بسیار کند است

زغال سنگ بیش از یک چهارم مصرف انرژی اولیه جهان را به خود اختصاص داده است. انرژی اولیه به انرژی در شکل اصلی و اولیه آن قبل از اینکه به منابع دیگر تبدیل شوند، اشاره دارد؛ مثل زغال سنگ و نفت.

براساس گزارش های BP، اندکی کمتر از نصف، حدود 47.8 درصد از انرژی مصرف شده در آسیا پاسیفیک در سال گذشته از زغال سنگ تامین شده است. این درصد از مصرف زغال سنگ، بالاترین میزان در میان گروه های جغرافیایی ذکر شده در این گزارش است که شامل آفریقا، اروپا، امریکای شمالی می شود.

داده ها نشان می دهد که در آسیا پاسیفیک، زغال سنگ بیش از نیمی از انرژی مصرف شده در چین و هند را در سال گذشته به خود اختصاص داده است. گاوین تامپسون، نایب رییس آسیا پاسیفیک در شرکت Wood Mackenzie می گوید: دور شدن این منطقه از سوخت های فسیلی و رفتن به سمت منابع تجدیدپذیر بسیار آهسته باقی مانده است. به گفته تامپسون، بسیاری از این ها از سیاست های دولت ها نشات می گیرد. در حالی که سیاست هایی برای رسیدن به هدف کربن صفر با شور و هیجان و سفت و سخت بیان می شود، اما تقریبا همه آنها فاقد جزییات در مورد چگونگی دستیابی به این هدف است. بنابراین بدون پیشرفت در سیاست، رشد آینده آسیا همچنان به سوخت های فسیلی به ویژه زغال سنگ وابسته به نظر می رسد.

*ورود کشورهای آسیایی

کشورهای آسیایی که تعهدات اقلیمی خود را اعلام کرده اند، عبارتند از: چین که گفته است انتشار کربن آن تا سال 2030 به اوج می رسد و قبل از سال 2060 از بین خواهد رفت. چین همچنین متعهد شده است که ساخت نیروگاه های زغال سنگ خارج از کشورش را متوقف کند.

هند قصد دارد تا سال 2070 به انتشار صفر کربن دست پیدا کند. ژاپن هم متعهد شده است که تا سال 2050 به این هدف برسد.

اندونزی، بزرگترین صادرکننده زغال سنگ حرارتی در جهان، قصد دارد تا سال 2025، 23 درصد از نیازهای انرژی خود را با منابع تجدیدپذیر تامین کند و تا سال 2060 به انتشار صفر کربن برسد. سری مولیان اندراواتی، وزیر دارایی اندونزی گفت: ترکیبی از مالیات و یارانه برای کمک به شرکت های زغال سنگ برای انتقال تدریجی به صنایع سبزتر مورد نیاز است. او ادامه داد: ما نمی خواهیم کسب و کارها را نابود کنیم، بلکه می خواهیم یک انتقال مقرون به صرفه و عادلانه داشته باشیم.

*نقش چین و هند

استفاده از زغال سنگ از جمله مسایلی است که کشورهای پیشرفته و در حال توسعه را از هم جدا می کند، زیرا آنها به دنبال محدود کردن آسیب به محیط زیست هستند. هند قبلا این طور استدلال می کرد که کشورهای در حال توسعه در گذشته سهم کمی در انتشار کربن داشته اند. هند از کشورهای توسعه یافته خواسته است که نقش پررنگ ترین برای این اهداف ایفا کنند. هند در حال حاضر سومین تولید کننده کربن در جهان است.

چین، بزرگترین تولیدکننده دی اکسید کربن در جهان از کشورهای توسعه یافته خواسته است تا به همتایان در حال توسعه خود کمک کنند تا اقدامات بیشتری در این زمینه صورت بگیرد.