هنگامی که کووید 19 برای اولین بار در فوریه 2020 به شمال ایتالیا رسید، اکونومیست متوجه شد که اتفاق عجیبی در حال رخ دادن است. به عنوان مثال در ماه مارس 1140 مورد مرگ ناشی از این ویروس در بخش هایی از استان برگامو گزارش شد. اما افزایش کلی در تلفات در مقایسه با مدت مشابه سال قبل 2420 مورد بوده است. پدیده های مشابه در امریکا، بریتانیا، اسپانیا و سایر کشورها مشاهده شد.

آنطور که مشخص است، آمار رسمی مرگ و میر ناشی از کووید نادرست بوده و همچنان این وضع ادامه دارد. دولت ها معمولا به آزمایش کرونا متکی هستند که می تواند کامل نباشد. آنها از تعاریفی استفاده می کنند که پیامدهای غیرمستقیم بیماری همه گیری را حذف می کند، مانند مرگ و میرها در بیمارستان هایی که جای خالی ندارند.

خوشبختانه راه بهتری برای محاسبه آمار تلفات وجود دارد. برای اندازه گیری رویدادهایی مانند جنگ، محققان بررسی نمی کنند که چه تعداد از افراد براثر گلوله کشته شده اند، بلکه آنها موارد بسیار قابل اعتمادتری را بررسی می کنند. آنها بررسی می کنند که مرگ و میرهای در این دوران حساس و بحرانی چه میزان از سال های عادی بیشتر بوده است. این روش به «مرگ های مازاد» معروف است.

فاصله میان شمارش رسمی و قابل اعتماد مرگ و میرهای ناشی از کووید رسما از 5 میلیون نفر گذشته است، براساس شمارش اکونومیست، تعداد افرادی که از براثر این ویروس کشته شده اند، نزدیک به 17 میلیون نفر است.

میزان کم شماری در کشورهای فقیرتر بیشتر است. در بلغارستان، مرگ و میر ناشی از بیماری همه گیری احتمالا دو برابر بیشتر از آمار رسمی است. در روسیه، به نظر می رسد آمار رسمی، تعداد واقعی مرگ و میر ناشی از کووید را 3.5 میلیون کمتر اظهار کرده است. در هند تعداد کشته شدگان کرونا را با ضریب 10، دست کم گرفته شده است. این وضعیت منجر به درک ضعیفی از گسترش واقعی ویروس می شود. از طرفی هم تاثیر این بیماری همه گیر در کشورهایی که کمترین منابع برای مبارزه با آن را دارند بیش از همه دسته کم گرفته می شود.

هنوز دلایلی برای استفاده از شمارش رسمی مرگ کرونایی وجود دارد. برای مثال آنها می توانند روندها را در طول زمان در داخل کشورها نشان دهند. اما اغلب از آنها برای مقایسه کشورهای ثروتمند و فقیر یا برای ارزیابی آمار مرگ و میر جهانی استفاده می شود. آمارهایی که به نظر می رسد، بی فایده است. اما با این حال، آنها هم استفاده می شوند، چرا که به روزتر از شمارش «مرگ و میر مازاد» هستند و برخلاف آن، ‌برای همه کشورها در دسترس است.

اکونومیست راهی برای اصلاح این وضعیت پیدا کرده است که تنها منبع برآورد روزانه به روز شده مرگ و میر مازاد در سراسر جهان است. برای یافتن آمار واقعی مرگ و میر بیماری همه گیر، اکونومیست ابتدا داده های مرگ و میر را برای همه کشورهایی که در دسترس بوده اند را جمع آوری کرده و سپس یک مدل یادگیری ماشینی برای پیش بینی آن در میزانی نامشخص ساخته است.

برآوردهای اکونومیست نشان می دهد که محتمل ترین تلفات جهانی 16.8 میلیون نفر که فاصله اطمینان 10.3 تا 19.5 میلیون را نشان می دهد. اکونومیست ادامه داد که تخمین مدل او با عدم قطعیت همراه است،، به ویژه در مکان هایی که کمترین داده ها وجود دارد. اما عدم قطعیت در مورد یک عدد صحیح، زمانی که داده ها ناقص است، تضمین شده و مناسب خواهد بود. همچنین بهتر از دیگری است. البته که اطمینان کامل به یک عدد واحد، مطمئنا اشتباه است.