آیا منع صادرات یک محصول میتواند چاره کار بحران سیاسی یک کشور باشد؟
گوشت و انتخابات
1400/07/25
1880
این مطلب را به اشتراک بگذارید
پیشبینی شده که امسال به دلیل افزایش قیمت مواد اولیه، اقتصاد آرژانتین رشد ۵.۸ درصدی خواهد داشت. اما نباید این نکته را فراموش کرد که اقتصاد آرژانتین در سال گذشته میلادی ۱۰ درصد کوچک شد و بنابراین امیدی نیست که این اقتصاد حتی در بهترین حالت هم بتواند به شرایطش در پیش از زمان بروز بحران کرونا برگردد
آینده نگر/ منبع: فایننشال تایمز
آرژانتین، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان گوشت گاو که از مدتی پیش با افزایش شدید قیمت داخلی این گوشت مواجه شده بود، اعلام کرده که صادرات گوشت تا پایان سال جاری میلادی محدود خواهد بود. این تصمیم احتمالا باعث خواهد شد چین که بزرگترین خریدار گوشت گاو آرژانتین است مجبور شود برای تامین نیاز وارداتی خود چارهای دیگر بیندیشد. آرژانتین تقریبا تامینکننده یکچهارم از گوشت گاو وارداتی چین است و بنابراین احتمالش هست که چین برای جبران این محدودیت، واردات خود از برزیل را بیشتر کند.
اما چرا آرژانتین مجبور شده به رغم مخالفت شدید دامپروران و تولیدکنندگان گوشت، چنین اقدام محدودکنندهای را به اجرا دربیاورد؟ قضیه این است که نرخ تورم امسال در آرژانتین به ۵۰ درصد رسیده و رساندن گوشت با قیمت مناسب به سفرههای مردم بسیار سخت شده است. از سوی دیگر، در پایان سال جاری میلادی انتخابات در آرژانتین قرار است برگزار شود و همین باعث شده که مسئله گوشت به یک بحران سیاسی بزرگ و تاثیرگذار بر انتخابات این کشور بدل شود.
تا اینجا لابیهای صادرکنندگان گوشت به نتیجه نرسیده و دولت بر این باور است که با محدودیت صادرات گوشت گاو میتواند جلوی گسترش بحران اقتصادی در این کشور را بگیرد. با توجه به اینکه قیمت داخلی گوشت گاو در آرژانتین ظرف یک سال بین ۶۰ تا ۷۰ درصد افزایش نشان داده، بعید است که این بحران را بتوان در آینده نزدیک و بهسادگی کنترل کرد.
نکته اینجاست که قیمت جهانی گوشت گاو نیز در حال افزایش است و آن را میتوان ناشی از تقاضای فزاینده چین و افزایش هزینه تغذیه دام به دلیل افزایش قیمت غذای دام دانست. این شرایط باعث شده قیمت جهانی گوشت گاو به بیشترین حد خود از سال ۲۰۱۴ میلادی برسد. ظاهرا محدودیتهای مختلف ناشی از بحران کرونا نیز در این افزایش قیمت بیتاثیر نبوده است.
اما مسئله گوشت تنها یکی از جنبههای بحران اقتصادی آرژانتین است. دولت این کشور فعلا مدعی شده که با برنامههایش قادر خواهد بود ظرف پنج سال آینده، صادرات را افزایش دهد و کشور را از بحران بیرون بیاورد. اما این نکته را نباید فراموش کرد که آرژانتین یکی از کشورهایی است که از بابت بحران کرونا ضربه سنگینی خورده و این ضربه نه تنها از بعد اجتماعی، بلکه از بعد اقتصادی درازمدت خواهد بود.
با این حال، ماتیاس کولفاس وزیر تولید آرژانتین به آینده خوشبین است و میگوید اقتصاد این کشور دارد از یک پیچ سخت میگذرد و به زودی شرایطش بهتر خواهد شد. او چنین استدلال کرده که پروژههای جدید در حوزههای معدن، انرژی، تولید و صنعت خودرو میتوانند در پنج سال آینده به دو برابر شدنِ صادرات منجر شوند.
اما اقتصاددانان و تحلیلگران معتقدند که این امیدواری خیلی بیش از اندازه است. صندوق بینالمللی پول پیشبینی کرده که امسال به دلیل افزایش قیمت مواد اولیه، اقتصاد آرژانتین رشد ۵.۸ درصدی خواهد داشت. اما نباید این نکته را فراموش کرد که اقتصاد آرژانتین سال گذشته میلادی را با بحران سنگینی گذراند و ۱۰ درصد کوچک شد و بنابراین امیدی نیست که این اقتصاد حتی در بهترین حالت هم بتواند به شرایطش در پیش از زمان بروز بحران کرونا برگردد.
بنابر گفته ماتیاس کولفاس، پروژههای معدنی جدید در آرژانتین میتواند ۱۲ میلیارد دلار به صادرات این کشور بیفزاید و سهم افزایش صادرات بخش علم و فنآوری هم ۴ میلیارد دلار خواهد بود و به همین دلیل است که دولت آرژانتین بر امیدواریهای خود نسبت به بهبود اقتصاد این کشور در آینده نزدیک پافشاری میکند.
برخی از صاحبنظران با این ایده موافقاند که تقویت صادرات، شفافترین و بهترین راه برای تضمین رشد اقتصادی پیادار در کشوری است که با کمبود ارز مواجه است. بنابراین، آنها به رهبران آرژانتین حق میدهند. اما این نکته را نیز نباید فراموش کرد که آرژانتین یکی از کشورهایی در جهان است که از سال ۱۹۵۰ میلادی به بعد بارها با بحران اقتصادی مواجه شده و رکودهای متناوبی را نیز تجربه کرده است. بنابراین، تضمینی وجود ندارد که هدف دولت این کشور برای دو برابر کردنِ صادرات ظرف پنج سال آینده، نجاتبخش و عملی باشد.
در این میان، مسئله انتخابات میاندورهای آینده آرژانتین که قرار است در ماه نوامبر برگزار شود نیز به موضوعی نگرانکننده بدل شده و بعید نیست که تداوم بحران اقتصادی باعث شود دولتمردان فعلی این کشور شکست سختی را تجربه کنند. دولتمردان سعی کردهاند با حربههایی مثل کنترل نرخ ارز و نیز برنامههای ملیگرایانه تا حدی جلوی نارضایتیها را بگیرند اما مشخص نیست که چقدر میتوان این وضع را ادامه داد. به نظر میرسد امیدواری زیادی نسبت به رشد بخش صنعت، ساخت و ساز و کشاورزی وجود داشته باشد اما به خاطر بحران کرونا، مثلا امیدی به احیای بخش گردشگری نیست. ممکن است در انتخابات آینده همهچیز در سایه بحران اقتصادی از کنترل خارج شود.
نظر خود را بنویسید