کارولین ویتزل، یکی از شهرداران آلمان، درباره سیل‌های اخیر این کشور می‌گوید: «سیل‌ها و حجم خرابی آن‌ها غیر قابل تصور هستند. ما حتی نمی‌توانیم هنوز میزان خسارت وارده را تخمین بزنیم.» بخشی از شهر او پس از اینکه یک رانش زمین در نزدیکی‌اش ایجاد شد تخلیه شده‌است. بخشی از یکی از قلعه‌های تاریخی آن فروریخته‌است. خیابان‌ها از بین رفته‌اند و حجم زیاد آب و لایه‌های گِل آن‌ها را پوشانده‌اند. سیل ماشین‌ها را با خود جابه‏جا کرد و در نقاط مختلف شهر به صورت چپه رها کرد. چیزهایی که در خانه‌های مردم بود مانند توده‌ای از آشغال‌های گِلی روی هم تلنبار شد. حتی صلیب‌های گورستان‌ محلی هم زیر آب شناور شدند.

شهر ارفشتاد یکی از آن مناطقی بود که ضربه بسیار زیادی از مجموعه سیل‌های جاری در اروپا خورد. این سیل‌ها در آلمان، بلژیک و هلند تاکنون بیش از 200 کشته بر جای گذاشته‌اند و این عدد هنوز در حال افزایش است. در منطقه شمال راین آلمان دست‏کم 48 نفر فوت کرده‌اند. در منطقه آرویلر هم به تنهایی دست‏کم 122 نفر جان باخته‌اند. در کل این کشور، هنوز هم خبری از 160 نفر دیگر نیست و اکنون بسیاری نگران فوت آن‌ها هم هستند. شهر ارفشتاد تا این‏جای کار سوگوار هیچ مرگی نیست اما هنوز سرشماری درست از همه ساکنان آن به عمل نیامده‌است.

 کشمکش سیاسی

در حالی‌که بدترین سیل در تاریخ پس از جنگ آلمان در حال فرو نشستن است، تقصیرها را به گردن دیگری انداختن آغاز شده‌است. این مسئله تغییرات اقلیمی را باز هم به کانون بحث‌های سیاسی پیش از انتخابات 26 سپتامبر بازگردانده‌است. تمام حزب‌های سیاسی آلمان، به غیر از حزب آلترناتیو آلمان که یک حزب دست راستی افراطی است، قبول دارند که مقصر اصلی گرمایش زمین با عاملیت انسان است. طبیعتا حزب سبز آلمان تمرکز اصلی خود را برای مدت زیادی روی ارتقای طرح‌های مربوط به رسیدگی به تغییرات اقلیمی قرار داده‌است. با این‌حال این حزب پس از فاجعه سیل مراقب بود که به نوعی کاسب فاجعه جلوه نکند.

سیاستمداران اپوزیسیون خواهان استعفای هورست سیهوفر، وزیر کشور فدرال، هستند زیرا به نظر آن‌ها دولت نتوانست به اندازه کافی به مردم هشدار بدهد. هانا کلوک، هیدرولوژیستی از دانشگاه ردینگ که هم‌بنیان‌گذار سیستم هشدار سیل اروپا (EFAS) است می‌گوید که پیش‌بینی به اندازه کافی صورت گرفته‌بود اما میزان هشداری که مقامات محلی دادند به شدت نامنظم بود. در سیستم غیرمتمرکز آلمان، شوراهای شهر و منطقه در 16 ایالت مسئول جلوگیری از فجایای طبیعی هستند. بنابراین عمل کردن به هشدارهای EFAS بر عهده آن‌ها بوده‌است و بخش دولتی آلمان که مربوط به همین کار است چند روز پیش از وقوع فاجعه این مسئله را اعلام کرده‌بود.

مسئولان، رسانه‌ها و بخش عمومی در بسیاری از مناطق آسیب‏‏دیده بیش از حد کم و بیش از حد کُند با مردم ارتباط برقرار کردند که این مسئله تا حدی ناشی از این بود که آن‌ها فرض می‌کردند بهتر است به جای دستور تخلیه دادن، پیام‌هایی را از طریق ابزار دیجیتال ارسال کنند. مسئله این‏جاست که شبکه‌ها به دلیل سیل از دسترس خارج شدند، یعنی پیام‌های هشدارآمیزی که ارسال شده‌بودند به آن دسته از افرادی نرسیدند که به آن‌ها نیاز داشتند. کلوک درباره این مسئله می‌گوید: «در سال 2002 بسیاری از افراد بی دلیل جان باختند و من نگرانم که این بار هم همین اتفاق تکرار شده‌ باشد.»

هیچ یک از کاندیداهای صدارت در سال جاری جایگاه سیاسی شرودر را ندارند. شاید این مسئله مهم نباشد چون هنوز دو ماه تا انتخابات فاصله است. مانفرد گولنر، از مرکز نظرسنجی فورسا، می‌گوید سیل تاثیری قابل چشم‌پوشی بر انتخابات می‌گذارد. هنوز هم روشن نیست که آیا عمده مردم تغییرات اقلیمی را مقصر این فاجعه قلمداد می‌کنند یا خیر. حتی اگر این کار را هم بکنند، هنوز هم مطمئن نیستند که حزب سبز توانایی خاصی برای مقابل با آن داشته باشد. از آن‌جایی که از 70 سال اخیر آلمان، 50 سال در دست یک حزب بوده‌است، به احتمال زیاد اعتماد به این حزب برای مدیریت درست کشور بیشتر وجود دارد. حزب سبز تجربه کمی در مدیریت یک کشور دارد.

کمپین‌های انتخاباتی در هفته جاری در آلمان متوقف شدند، زیرا این کشور هنوز نتوانسته با فاجعه‌ای کنار بیاید که به لحاظ مرگ‌ومیر افراد وضعیت آن‌قدرها بدی هم ندارد. فدریک اوتو، یک متخصص اقلیم از دانشگاه آکسفورد، آگاهی عمومی درباره این مسائل را بسیار پایین می‌داند: «تعداد کمی از افراد در آلمان وجود دارند که واقعا می‌فهمند آب و هوا قادر به کشتن افراد است.» یک فاجعه در این مقیاس می‌تواند کاتالیزر اثربخشی باشد. امید این است که مقامات این کشور این بار درست خود را بگیرند و داستان 19 سال پیش تاکنون، دوباره تکرار نشود.