طی چند سال اخیر مشکلات زیادی در تولید و صادرات خرما به وجود آمده که البته برطرف هم نشده و همچنان پابرجاست. سال گذشته به دلیل کرونا و تعطیلی ها مقداری از محصول باقی ماند و نه فروش رفت و نه صادر شد. البته مشکلات تولید و صادرات خرما تنها به دلیل کرونا نبوده است. حمل و نقل و بازگشت ارز هم از جمله مسایل مهمی بود که باعث مشکلات زیادی در این بخش شد. همچنین مشکلاتی که بر سر کیفیت این کالا وجود دارد هم مزید بر علت این وضعیت است.  

در حال حاضر، محصول جدید 20 روزی است که شروع شده، البته بسته به مناطق مختلف این شروع زودتر و دیرتر رخ خواهد داد، اما ما همچنان مشاهده می کنیم که در بازارهای خارجی درخواست خرید وجود ندارد.

مشکلات حمل و نقل همچنان باقی مانده و از طرفی هم پایه قیمت ها بالا رفته است، اتفاقی که باعث می شود خرمای ایرانی قابلیت رقابتش با خرمای دیگر کشورها را از دست بدهد.

همچنین نباید فراموش کرد که یکی از مشکلات اصلی خرما این است که روی تركيب واريته و کیفیت این کالا در چندین سال گذشته کار نشده و به مرور کیفیت پایین آمده است. به این ترتیب بازارهای بین المللی دیگر این محصول را با این کیفیت نمی خواهند. به این ترتیب سطح کیفی بزرگترین مشکل امروز در بخش تولید و صادرات خرما است.

به این ترتیب رقبای ایران از جمله امارات، عربستان، تونس، امریکا، مکزیک، الجزایر، فلسطین و به خصوص مصر می توانند به راحتی بازار صادراتی خرمای ایران را تحت تسلط خود درآورند.

متاسفانه در 20، 30 سال گذشته و حتی بیشتر، آموزش از کشاورزی فاصله گرفته به این ترتیب اصلاح نژاد نخل ها هم انجام نشده است. همانطور که تاکید کردم، مشکل اصلی خرما، پایین آمدن سطح کیفی آن است.

طی سال ها نخل ها اصلاح نشده اند. اگر هم شده باشند خیلی درصد پایینی بوده که به اعتقاد من همچنان اصلاحی صورت نگرفته است. وزارت کشاورزی می گوید اقدامات پایلوت انجام داده، اما این اقدامات در همین حد پایلوت باقی ماندند و به پله های بالاتر و اقدامات گسترده تر نرسید.