احیای اقتصاد چین در دوران پساکرونا که با سرعت در حال انجام بوده، اکنون یک مانع بزرگ را پیش روی خود می‌بیند: نبود برق‏. ‏این مساله به دردسرهای بزرگی برای کارخانه‌های بزرگ در مراکز صنعتی در جنوب چین منجر شده است‏. ‏کارخانه‌ها در شهرهایی مثل گوانگژو، فوشان و دونگوان که به تولید محصولات سطح بالای تکنولوژیک شهرت پیدا کرده‌اند، حالا مجبورند در هفته یک تا سه روز کار خود را تعطیل کنند یا به هر شیوه دیگری از برق کم‌تری استفاده کنند‏. ‏این یک دردسر بزرگ زیرساختی است که اگر در کوتاه‌مدت حل نشود تبعات جدی برای اقتصاد چین به همراه خواهد داشت‏. ‏کارخانه‌های این مناطق تولیدکننده محصولات مختلف نساجی، قطعات موبایل، اسباب بازی، خودرو و محصولات پتروشیمی هستند‏. ‏

شهرهای ذکر شده در استان گوانگ‌دونگ واقع شده‌اند که با تقاضای بسیار بالای برق از سوی صنایع و کارخانه‌های مختلف مواجه است‏. ‏افزایش دما و نیز کاهش میزان بارش باران در استان یونان چین که منبع نیروی برق‌آبی مورد نیاز گوانگ‌دونگ است نیز به مشکلات اضافه کرده است‏. ‏

اما یکی از بزرگ‌ترین عوامل ایجادکننده کمبود برق، تعهدات جهانی است که از سوی دولت مرکزی چین در خصوص کاهش آزادسازی کربن ارائه شده است و باعث شده که دولت‌های استانی و محلی نتوانند مثل سابق از زغال سنگ استفاده کنند و به جایش، برق را سهمیه‌بندی کنند‏. ‏در عین حال اعمال محدودیت بر واردات زغال سنگ نیز این وضع را تشدید کرده است.

حالا کارخانه‌ها نگران‌اند که با توجه به شرایط جدید، قادر به آماده‌سازی سفارش‌هایشان در موعد مقرر نباشند‏. ‏اخیرا اعلام شد که ۲۱ شهر و منطقه در گوانگ‌دونگ با سهمیه‌بندی برق مواجه خواهد شد و مصرف برق آنها باید کم شود وگرنه دسترسی‌شان به برق قطع خواهد شد‏. ‏این در حالی است که گوانگ‌دونگ در بخش جنولی چین واقع شده و دمای بالاتری نسبت به برخی مناطق دیگر این کشور دارد.

مایک وانگ مدیر یک کارخانه لوازم الکترونیک در دونگوان که شاهد سهمیه‌بندی برق بوده، می‌گوید کارکنان کارخانه مجبورند در گرمای ۳۶ درجه از روشن‌کردن خنک‌کننده‌ها پرهیز کنند وگرنه میزان مصرف برق کارخانه از سطح مجاز بالاتر خواهد رفت‏. ‏این وضعیت باعث شده که کارایی کارخانه بین ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش پیدا کند و آماده‌سازی سفارشات به تعویق بیفتد.

مشکل کم‌برقی در چین در شرایطی رخ می‌دهد که این کشور یکی از سریع‌ترین موارد احیای اقتصاد در جهان در دوران پساکرونا را تجربه کرده است و بخش‌های صنعت و تولید نیز بیشترین نقش‌آفرینی را در این راستا داشته‌اند‏. ‏اقتصاد چین در سه ماهه اول سال ۲۰۲۱ میلادی رشد ۱۸.۳ درصدی را تجربه کرده است‏. ‏در همین راستا بود که در فاصله ماه‌های ژانویه تا آوریل گذشته، مصرف کل برق در مناطقی مثل گوانگ‌دونگ و از هنگ‏کنگ گرفته تا ماکائو (که به نام مناطق خلیج بزرگ معروف شده‌اند) تقریبا ۳۰ درصد افزایش پیدا کرد‏. ‏

تازه یک نکته دیگر این است که اوج مصرف برق در ماه‌های جولای یا اوت خواهد بود و گذر از این دوران بحرانی هم دردسرهای زیادی را به همراه خواهد داشت‏. ‏همچنین این نکته را نیز باید خاطرنشان کرد که سهمیه‌بندی اخیر برق بیشتر کارخانه‌ها را تحت تاثیر قرار داده و ادارات دولتی و منازل از قطعی برق در امن بوده‌اند‏. ‏حالا برنامه این است که مازاد برق از استان‌هایی مثل گوییژو و یونان به گوانگ‌دونگ منتقل شود و در پنج سال آینده نیز ظرفیت تولید برق به میزان ۴۰ درصد افزایش پیدا کند‏. ‏

در این میان، استان‌های مختلف چین تحت فشار هستند تا میزان آزادسازی دی اکسید کربن را کاهش بدهند‏. ‏این بخشی از برنامه دولت مرکزی برای آن است که تا سال ۲۰۶۰ میلادی به هدفش یعنی استفاده صفر از کربن برسد‏. ‏با این حال، تلاش برای گسترش کارخانه‌های تولید خودروهای برقی در چین نیز می‌تواند در پنج سال آینده همچنان تقاضا برای برق در این کشور را بالا نگه دارد‏. ‏از بخش‌های دیگری که همچنان به برق زیادی نیاز دارد می‌توان به ساخت و ساز، تولید لوازم برقی، تولید اسباب بازی و تولید لوازم و لباس ورزشی اشاره کرد‏. ‏در حال حاضر، دولت‌های محلی مشغول ارائه یارانه به شرکت‌ها هستند تا آنها را به تولید برق مخصوص خودشان تشویق کنند‏. ‏اما در شرایط پساکرونایی فعلی که تقاضای صادرات بالا رفته است، مواجهه با مشکل کمبود برق عملا یک مانع بزرگ پیش راه تولید است‏. ‏دولت چین همچنین در تلاش است که جلوی استخراج غیرقانونی رمزارزها را که برق زیادی مصرف می‌کنند بگیرد‏. ‏

نکته دیگر این است که برخی از کارخانه‌های بزرگ تولیدی چین دردسر کم‌تری در مواجهه با کمبود برق دارند و با ژنراتورها به کار خود ادامه می‏دهند‏. ‏اما تولیدکنندگان کوچک‌تر چاره‌ای جز کاهش تولید ندارند‏. ‏آسیب‌دیدن این تولیدکنندگان کوچک، خودش آسیب بزرگی به اقتصاد چین خواهد بود‏. ‏