یک سال اخیر برای خیلی‌ها پر از تجربیات دردناک و تنهایی‌های عمیق به خاطر بحران کرونا بود. در بخش تکنولوژی اما فضا کاملا متفاوت بود. سودی که شرکت‌های تکنولوژیک در جریان این بحران به دست آوردند به شکل غیرمنتظره‌ای زیاد بود. سیلیکون ولی همواره متخصص در تکنولوژی‌هایی بوده که با تعامل اجتماعی چهره به چهره رقابت می‌کرده‌اند؛ اما آن رقابت در یک سال اخیر کمرنگ‌تر از همیشه شد. علت واضح است: چاره دیگری ‪جز استفاده از اکثر آنها. نبود

دیه‌گو کامین استاد اقتصاد در دانشگاه دارتموت که در زمینه میزان پذیرش تکنولوژی تحقیق می‌کند می‌گوید: «پاندمی کرونا به ما اجازه داد که گزینه‌های مختلفی را که هیچ وقت انگیزه یا جرات آزمایش کامل‌شان را پیدا نکرده بودیم، واقعا آزمایش کنیم. ما آلترناتیو زیادی در اختیار نداشتیم، پس به یادگیری از راه دور، کنفرانس‌های مجازی بزرگ و حتی تفریح از طریق گزینه‌های دیجیتال توجه نشان دادیم. درواقع با دیدگاهی مثبت وارد آزمایش اینها شدیم.»

شرکت‌های بزرگ حوزه تکنولوژی که اینها را برای ما ممکن کردند - مثلا زوم، اسلَک، دوردَش، نتفلیکس و آمازون- در شرایطی که اقتصاد در حال زوال بود توانستند بهترین دوران خود را تجربه کنند. می‌دانیم که بالاخره در زمانی در آینده، اوضاع به حال عادی برخواهد گشت. در آن صورت آنچه که رخ خواهد داد هنوز برای صنعت تکنولوژی چندان قابل حدس و شناسایی نیست. وقتی ارتباطات انسانی مثل دوران کرونا این قدر محدود نباشد، چه بلایی بر سر ابزارهای ارتباطی همین انسان‌ها در دوران پاندمی خواهد آمد؟ آیا آنها ارزش خود را در زندگی ما حفظ خواهند کرد؟ چند فرضیه را می‌توان در این خصوص مطرح کرد.

ابزارهای تعاملی باقی می‌مانند: پاتریک والریونز تحلیل‌گر تکنولوژی در موسسه جی‌ام‌پی در پاسخ به این سوال که کدام تکنولوژی‌های دوران کرونا حتی در دوران پساکرونا نیز با ما باقی خواهند ماند، نکته جالبی را مطرح می‌کند. او به شرکت داکیوساین اشاره می‌کند، یک شرکت مطرح در حوزه نرم‌افزار که امکان امضای مجازی معتبر را فراهم کرده است. رشد سریع شرکتی مثل داکیوساین به این معنی است که پیشرفت در حوزه‌ای صورت گرفته که در آن، بازگشت به عقب بی‌معنا خواهد بود. اگر افراد به این نرم‌افزار اطمینان کرده باشند و کارشان هم ساده‌تر شده باشد، اطمینان خود را به این تکنولوژی حتی در دوران پساکرونا نیز از دست نخواهند داد. شرکت داکیوساین احتمالا تازه در اول راه پیشرفت خود است و می‌تواند در این مسیر بسیاری از امور دیگر ما را هم آسان کند.

از نظر والریونز، نمی‌توان همین حرف را در مورد پلت‌فرم‏های ارتباط تجاری مجازی و ویدیو کنفرانس مثل زوم و اسلک زد. از نظر او، این پلت‌فرم‌ها توانستند کارهایی بیشتر از انتظار ما انجام بدهند، اما یک سال کار از راه دور باعث شده ایرادها و محدودیت‌های آنها هم بیشتر به چشم بیاید. واقعیت این است که بعضی از امور شرکتی بدون این پلت‌فرم‌ها و در فضای حضوری واقعی کاملا آسان‌تر انجام می‌گیرند و وقت کم‌تری تلف می‌شود.

در دوران پاندمی کرونا که لزوم رعایت فاصله اجتماعی اینقدر زیاد بوده، طبیعتا چاره‌ای جز توسل به پلت‌فرمی مثل زوم وجود نداشت. اما برخی کاربران مثل کاربران مدارس یا کسب و کارهای کوچک در دوران پساکرونا ترجیح خواهند داد از این نوع پلت‌فرم‌ها عبور کنند و به حالت عادی خود برگردند.

تاثیر شبکه‌ای باقی می‌ماند: استفاده از پلت‌فرم فیگما به عنوان ابزار طراحی در کلود مثال جالبی برای توضیح موضوع است. فیگما باعث شده فرستادن دائمی فایل‌های پی‌دی‌اف و ذخیره دائمی اطلاعات و اشتراک آنها وارد پروسه آسان‌تری شود و همه افراد حاضر در پروژه بتوانند از طریق یک مرورگر تحت وب روی یک بوم دیجیتال مشترک اما واحد کار کنند. این یعنی کار برای آنها آسان‌تر شده و بنابراین این تکنولوژی در آینده هم می‌تواند همراه و مورد استفاده گسترده ما باشد.

تفریح دیجیتال در خطر می‌افتد: کامین معتقد است که سرنوشت استفاده ما از تکنولوژی در دوران پساکرونا در برخی حوزه‌ها مثل تفریحات قطعا با اوضاع امروزمان فرق خواهد داشت. از نظر او، ما در دوران کرونا صرفا مجبور بوده‌ایم که برخی تفریحات دیجیتال را بپذیریم و به قولی به آنها راضی شویم. اما در دوران پساکرونا هیچ دلیلی برای محدودکردن ما به این تفریحات باقی نخواهد ماند. مردم دوباره به ورزشگاه‌ها و سینماها و جشن‌ها بازخواهند گشت و مجبور نخواهند بود به تماشای آنلاین سریال‌ها یا شرکت در کنسرت آنلاین یا لایو اینستاگرامی افراد مشهور بسنده کنند. این یعنی ابزارهای تکنولوژیک در این حوزه هم باید به فکر چاره باشند و نوآوری‌های جدیدی ارائه بدهند. در میان تکنولوژی‌هایی که در دوران کرونا مورد استفاده ما بودند، بعضی قطعا خواهند ماند و بعضی قطعا خواهند رفت؛ فقط باید دید موفق‌ها کدام‌ها خواهند بود.