مقوله رقابت در کنار مقوله‌هایی همانند راستگویی‌، آزادی‌، دیگردوستی، شجاعت و عدالت‌داری، شریف و بابرکت است. اما شوربختانه و به دلیل اینکه ایرانیان سده‌های پرشماری است در میان انحصارهای سیاسی‌، اقتصادی و فرهنگی زندگی می‌کنند با جوهر و اصالت و کارآمدی این عنصر شریف آشنایی ندارند.

در سال‌های تازه‌سپری‌شده و پس از ممکن شدن رقابت سیاسی در بخش‌هایی کنترل‌شده به ویژه در روزهای نزدیک به انتخابات ایرانیان رقابت از نوع ایرانی آن را به چشم می‌بینند و به گوش می‌شنوند. همین میزان از رقابت در دوره‌ای محدود اما راه را باز کرده است تا شهروندان از زبان بالاترین مقام‌های سیاسی بشنوند که ایران از نظر اقتصادی در بدترین روزگار دوره ۴۲ ساله پس از پیروزی انقلاب اسلامی قرار دارند. با این همه ایرانیان نشان دادند شهروندانی مداراجو و بردبارند و با همه بی‌مهری‌های دولت و سایر نهادهای اداره‌کننده جامعه که می‌توانستند دردهای آنها را کاهش دهند اما این کار را نکردند، آنان را دست‌کم در عمل بخشیده‌اند. شهروندان ایران می‌بینند که می‌شد و می‌شود با مداراجویی و کارآمدی از این همه دارایی‌های ارزشمند این کشور به میزان قابل اعتنایی درآمد به دست آورد و کسب‌وکار آنها را رونق داد اما چنین نمی‌شود ولی باز هم به امید روزهای بهتر دل به آینده می‌بندند و با اینکه چشم‌‌اندازی روشن را نمی‌بینند اما با امید به اینکه روزی گره‌های کور و هزارلایه باز خواهند شد، بردباری را ادامه می‌دهند.

روزهایی که از راه می‌رسند اما طبیعت ایران بدون نگاه به درون و دردهای ایرانیان در سال درد نو و زنده می‌شود در نخستین روزهای بهار دلنشین با سبدهایی از شکوفه و لباسی از سبزی و شادابی به ایرانیان می‌گوید بهار زندگی وکسب‌وکار آنها نیز از راه می‌رسد و نباید درهای زندگی خود را بر درد و رنج بیشتر باز کنند. بهار زیبا از راه می‌رسد و روزهایی را به ایرانیان هدیه می‌کند با هر چه دارند و ندارند نوروز باستانی را جشن بگیرند و روزهایی را با آرامش سپری کنند. نیک می‌دانم درد ناداری‌، درد شرم از زن و فرزند پدران و مادران پرشماری را در ایران رنج می‌دهد و کرونا نیز آنها را وادار می‌کند رفت و آمدها را کم و کمتر کنند اما این را نیز می‌دانم که ایرانیان نوروز باستانی را با شادی و شوق به خانه‌های خود راه می‌دهند و به امید روزهای بهتر روزگار را از درد و رنج رها کرده و به خوبی و خوشی می‌رسانند و بهایش را نیز می‌دهند. به امید اینکه رنج و درد از میان همه خانواده‌های ایرانی به ویژه تهیدستان و گرفتاران رخت بربندد.