درزمانی که کمپین رقابت‌های ریاست جمهوری آمریکا در جریان بود، مردم و سیاستمداران روسیه به‌دقت همه تحولات را دنبال می‌کردند و نظر غالب هم این بود که پیروزی جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا می‌تواند به ضرر روسیه باشد؛ چون حزب دموکرات آمریکا همواره تحریم‌های زیادی در جیب دارد که علیه دولت روسیه اعمال کند. از سوی دیگر، بعد از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶، حزب دموکرات آمریکا به‌وضوح می‌گفت که روسیه حتماً در انتخابات آمریکا مداخله داشته و باعث به قدرت رسیدن دونالد ترامپ شده است. بنابراین، مشخص بود که موضع حزب دموکرات آمریکا در جهت همدلی با کرملین نیست و نخواهد بود.

اما یک دیدگاه دیگر در مورد مناسبات آمریکا و روسیه در دوران بعد از ترامپ این است که جا برای تغییر در این مناسبات وجود دارد و آمریکا امیدوار است که بتواند اعمال‌نفوذ بیشتری نسبت به گذشته روی روسیه داشته باشد. ترامپ در این چهار سال از سوی رسانه‌های دموکرات متهم می‌شد که دستش با روسیه در یک کاسه است. اما حالا که جو بایدن قدرت را به دست خواهد گرفت، اوضاع و اولویت‌ها در مناسبات دولت او با کرملین تغییر خواهد کرد.

البته به این نکته هم باید توجه داشت که بایدن در جایگاه ریاست جمهوری آمریکا به‌خصوص در اوایل آن، با چالش‌های داخلی زیادی مواجه است و بعدازآن هم، رقیب بزرگ‌تر و مهم‌ترِ خارجی یعنی چین را پیش روی خود می‌بیند. بنابراین مشخص نیست که در چنین شرایطی، تمرکز دولت او روی مناسبات با روسیه چقدر خواهد بود. حدس و گمان‌ها حاکی از آن است که رقابت در عرصه سایبری با روسیه و نیز مذاکره در خصوص معاهدات کنترل تسلیحاتی برای دولت بایدن در اولویت قرار خواهد داشت. همچنین دولت جدید آمریکا به میزان مؤثر بودنِ تحریم‌هایی که درگذشته بر روسیه اعمال‌شده توجه نشان خواهد داد و ممکن است تغییراتی در این خصوص صورت بگیرد.

اینجاست که مسئله انتخاب پست‌های مهم دولتی مثل وزیر امور خارجه آمریکا و نیز مشاور امنیت ملی این کشور اهمیت زیادی پیدا می‌کند و می‌تواند نقش زیادی در آینده مناسبات واشینگتن و مسکو داشته باشد.

اما اگر دونالد ترامپ دوباره در آمریکا به قدرت می‌رسید چه رخ می‌داد؟ نظر افکار عمومی روسیه این بود که تکرار چهار سال ریاست جمهوری ترامپ نمی‌تواند به سود روسیه باشد. اگر ترامپ دوباره به قدرت رسیده بود، کرملین تنها می‌توانست به تعمیق اختلافات و شکاف‌ها بین آمریکا و سایر کشورهای غربی امید ببندد و تلاش کند که خود را از تیررس تحولات جدید در مناسبات با دولت او کنار بکشد. اگر ترامپ دوباره انتخاب‌شده بود، شکی نبود که مناسبات آمریکا با متحدان غربی‌اش کاملاً بدتر می‌شد و این شرایط می‌توانست برخی منافع روسیه را تأمین کند. بااین‌وجود، سایه مشکلات در مناسبات آمریکا و روسیه حتی در چنان شرایطی هم کم نمی‌شد.

در این میان، باید به یک نکته دیگر هم توجه کرد. در زمان جنگ سرد، این‌طور به نظر می‌رسید که دموکرات‌های آمریکایی آن‌طرفی هستند که بهتر با مسکو کنار می‌آید. اما جو بایدن در زمان حال، اصلاً با چنین تصویری منطبق نبود و نیست. او در مورد مسئله روسیه، موضع سختگیرانه‌تری نسبت به باراک اوباما و حتی هیلاری کلینتون دارد. بایدن در جریان کمپین انتخاباتی خود نیز سعی کرد موضع کرملین را همدل با ترامپ نشان دهد و از این بابت امتیاز بگیرد. مثلاً او در جمع خبرنگاران در نوادا گفت که روسیه ترجیح می‌دهد ترامپ رئیس‌جمهور شود و پوتین اصلاً نمی‌خواهد که من رئیس‌جمهور شوم. این موضع احتمالاً درست هم بوده است. بایدن همچنین در جریان کمپین خود بارها تکرار کرد که در صورت انتخاب‌شدنش می‌خواهد روسیه را تنبیه کند. اما پرسش اینجاست که با توجه به زرادخانه تسلیحاتی هر دو کشور، این هدف تا چه حد قابل‌اجرا است؟

احتمالش هست که دولت بایدن روی تمدید پنج‌ساله معاهده استارت جدید متمرکز شود. مدت این معاهده تا ۱۶ روز پس از سوگند خوردنِ جو بایدن به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا ادامه خواهد داشت. بایدن احتمالاً تلاش خواهد کرد که شکل دیگری از معاهدات کنترل تسلیحاتی را با کشورهای دیگر هم به نتیجه برساند و از این راه روسیه را تحت‌فشار قرار دهد تا هزینه حفظ موضع برای دولت روسیه بالا برود. تلاش برای ایجاد اختلاف میان چین و روسیه و ممانعت از نزدیک شدن موضع آنها هم از دیگر اهداف دولت جدید آمریکا خواهد بود. همچنین به نظر می‌رسد دولت بایدن تمایل داشته باشد که از تشدید مشکلات اقتصادی در روسیه نیز علیه کرملین استفاده کند.