«شهر نیویورک برای همیشه مرده است.» نیویورک به لطف بیماری همه‌گیری دیگر جذابیت چندانی ندارد. مجمع جهانی اقتصاد در گزارشی به وضعیت شهرها بعد از کرونا پرداخته است.

جیمز آلتوچر، کارآفرینی که باشگاه کمدی در منهتن را اداره می‌کند، نوشت: انرژی، نگرش و شخصیت را نمی‌توان از طریق بهترین خطوط فیبر نوری کنترل کرد. این دلیل اصلی بسیاری از کسانی است که به نیویورک نقل‌مکان کرده بودند. او در ادامه بحث را فراتر از نیویورک می‌برد.

آلتوچر ادامه داد: شما همیشه تعجب می‌کنید که دره سیلیکون چرا وجود دارد؟ چرا این‌همه افراد مهم در آنجا زندگی و کار می‌کنند. چرا با این‌همه تکنولوژی دیوانه‌وار، آنها از هرجایی که می‌خواهند کار نمی‌کنند. چون این سیستم از راه دور کار نمی‌کند.

انرژی انسانی واقعی، زنده و الهام‌بخش زمانی ایجاد می‌شود که مکانی دیوانه‌وار مانند نیویورک وجود داشته باشد. حالا با وضعیتی که به وجود آمده، آیا شهر مرده است؟ آیا کووید نقاط ضعف جمع میلیون‌ها نفر و مزیت کارهای آنلاین را نشان می‌دهد؟ آیا شهرهای دیوانه مانند نیویورک به عقب برمی‌گردند؟

رابرت موگا، اقتصاددان سیاسی و بنیان‌گذار موسسه Igarapé می‌گوید: شهرها مهم‌ترین دستاوردهای تمدن بشریت هستند. آنها هزاران سال وجود داشته‌اند و بحران‌های بزرگی را پشت سر گذاشته‌اند تا اغلب بهتر از قبل عمل کنند. آنها جایی هستند که نوآوری اتفاق می‌افتد و خلاقیت شکوفا می‌شود. شهرها جاهایی هستند که جوانان برای اشتراک ایده‌ها دورهم جمع می‌شوند. آنها جایی هستند که آینده اول در آنجا اتفاق می‌افتد.

اما باید واقع‌بین بود. به گفته موگا، همه‌گیری کووید، واقعاً برای شهرها سخت بوده است. تاکنون حدود 95 درصد از کل موارد ابتلای گزارش‌شده و تقریباً همه موارد تلفات کرونا در شهرها رخ‌داده است. بنابراین در حال حاضر ما با بحران منحصربه‌فرد و عمیق شهری روبه‌رو هستیم.

چالش بزرگ دیگری که کووید برای شهرها دارد، تشدید بیکاری، فقر و نابرابری است. فقیرترین و آسیب‌پذیرترین شهرنشینان، بیشترین خطر ابتلا به کووید 19 را متوجه خود دارند.

خواه در نیویورک باشد، خواه ژنو، نایروبی یا شانگهای، این فقرا، اقلیت‌ها، افراد مسن و مهاجران هستند که اغلب در خط مقدم خطر قرار دارند و هزینه‌های نامتناسب این بحران را متحمل می‌شوند.

موگا ادامه داد: آنچه ما پیداکرده‌ایم، این است که جغرافیای اقتصادی، روش‌های طبقه شهری براساس درآمد و طبقه، احتمالاً به همان اندازه یا شاید مهم‌تر از جغرافیای فیزیکی، جایی که واقعاً مردم در آنجا زندگی می‌کنند، است. این ماجرا در تعیین نتایج بهداشتی و سلامت مهم است. وقتی از کووید صحبت می‌شود، انگار اشعه ایکسی در اختیار داریم که نابرابری‌های عمیقی که همیشه در جوامع وجود داشته را آشکار کرده است.