درست در خارج از شهر جنوب غربی چنگدو، چین در حال ساخت شهر بهشتی بزرگ‌تر از هیوستون است. بازدیدکنندگان از این شهر با دریایی از چمن‌های آراسته و پوشیده شده در دریاچه‌ای مصنوعی، پر از نیلوفرهای آبی که تقریباً اندازه سنترال پارک نیویورک است، پذیرایی می‌شوند. بلومبرگ گزارشی درباره این شهر جدید چین منتشر کرده است.

نام این شهر پارک، تیانفو است. یکی از صدها تحولات «اکو سیتی» است که مزارع و اراضی روستایی چین را در اختیار می‌گیرد تا دولت سعی کند 100 میلیون نفری را که قصد داشت تا سال 2020 در داخل کشور از روستاها به مناطق شهری منتقل کند، اسکان دهد.

بعد از یک دهه شهرنشینی لجام‌گسیخته که باعث شد حومه شهرها رشد کند و زمین‌های کشاورزی نابود شود و آلودگی بیشتر به وجود آید، چین در تلاش است تا راهی پایدارتر برای رشد پیدا کند و سبک زندگی بهتری در اختیار شهروندان قرار دهد.

یکی از ساکنین 56 ساله این شهر به نام «فان» می‌گوید: «اینجا هوا خیلی خوب است و هرکجا که می‌روید سبز است. من اصلاً از تصمیمم برای نقل‌مکان به اینجا پشیمان نیستم. ارزش آپارتمان من دو برابر شده است.» او سال 2013 زمانی که هنوز به این شهر توجه نشده بود، به اینجا نقل‌مکان کرده بود.

پروژه تیانفو یک سال بعد از نقل‌مکان فان به این منطقه تصویب شد و حمایت دولت باعث رشد قیمت ملک در اینجا شد. فقط در نیمه اول سال 2019، این شهر قرارداد بیش از 300 میلیارد یوان (44 میلیارد دلار) سرمایه‌گذاری را امضا کرده است.

وقتی ساخت‌وساز عمده در سال جاری به پایان برسد، تقریباً 60 درصد این منطقه با 6 دریاچه مصنوعی، 30 پارک و دیگر فضاهای سبز پوشیده خواهد شد.

جمعیت تا سال 2030 به 6.3 میلیون نفر محدود خواهد شد که تقریباً یک‌چهارم از بزرگ‌ترین شهرهای چین مانند شانگهای است.

ژنگ سیکی، مدیر دانشکده شهرسازی پایدار انستیتو فناوری ماساچوست می‌گوید: شهرهای جدید مانند آزمایشگاهی هستند که دولت‌ها می‌توانند به‌راحتی ایده‌های ابتکاری خود را در آنها آزمایش کنند. این شهر جدید نیازی به برخورد با ساکنان موجود ندارد. برخلاف زمانی که دولت‌ها مجبور می‌شوند شهری را از نو بازسازی کنند.

*آیا مردم در این شهر چین زندگی خواهند کرد؟

درحالی‌که شهر پارک تیانفو شامل صدها هکتار پارک و درخت است، اما برخی از پیشرفت‌ها برای جلب مستاجران ناکام مانده است.

این رویکرد سبز چین برای حل دو مسئله مهم محیط‌زیستی طراحی‌شده است. ساخت‌وساز در مقیاس بزرگ زیرساخت‌های شهری و مسکن قابل اقامت از بزرگ‌ترین منابع گازهای گلخانه در این کشور هستند.

طبق مطالعه محققان دانشگاه مریلند، تحقق هدف شهرنشینی کشور چین می‌تواند بیش از یک گیاگاتن دی‌اکسید کربن اضافی تولید کند.

در حال حاضر، هر دو محیط روستایی و شهری تخریب‌شده‌اند. بیشتر شهرهای بزرگ چین از هوای کثیف و آب بی‌کیفیت رنج می‌برند. حدود 90 درصد از مراتع چین و 40 درصد از تالاب‌های اصلی در حال نابودی هستند.

سال 2012، رئیس‌جمهوری شی جین پینگ بر نظریه خود درباره «تمدن سازگار با محیط‌زیست»، جایی که در آن توسعه، هزینه‌های زیست‌محیطی را در نظر می‌گیرد، تاکید کرد. البته این آرزو هنوز به سیاست مشخص تبدیل نشده است.

رهنمودهای دولت در مورد ساختن شهرهای جدید حامی کلماتی مانند «کم‌کربن» و «حفاظت از محیط‌زیست» است. اما تنها در مواردی محدود بهره‌وری انرژی و مصالح ساختمانی در نظر گرفته‌شده است.

توسعه‌دهندگان این شهر، اغلب ساختمان‌های خود را به‌عنوان «سازگار با محیط‌زیست» تبلیغ می‌کنند، چراکه دمای پایدار، سطح رطوبت و اکسیژن در خانه را حفظ می‌کند. اما درواقع رسیدن به این سطح خودش نیازمند مصرف زیادی انرژی است. به گفته کارشناسان شهری، این پروژه هیچ ارتباطی با پایداری محیط‌زیستی ندارد و حتی می‌تواند نتیجه معکوس دهد.

مردم تیانفو فضای سبز و دریاچه‌های شهر را دوست دارند. اما شهرها برای رشد به کسب‌وکار و شغل نیاز دارند نه‌فقط پارک‌های زیبا.

بااین‌حال کارشناسان معتقدند که خیلی زود است که گفته شود تیانفو می‌تواند ساکنانی را جذب کند یا خیر. اگر مردم نیازی به نقل‌مکان به این شهر تازه ساخته شده احساس نکنند، عرضه بیشتر از تقاضا خواهد شد.

وانگ ژوئلیان، مادر 33 ساله دو فرزند که در روستایی نزدیک تیانفو زندگی می‌کند، می‌گوید: هرروز که پنجره را باز می‌کنم طبیعت را می‌بینم. نمی‌دانم چرا آنها می‌خواهند طبیعت را خراب کنند و تا طبیعت جعلی بسازند.