مرکز خدمات سرمایه‌گذاری اتاق تهران طی گزارشی به یافته‌های اخیر کنفرانس تجارت و توسعه ملل متحد (آنکتاد) از وضعیت سرمایه‌گذاری پرداخته است. این گزارش به بررسی وضعیت سرمایه‌گذاری خارجی در سال 2019 پرداخته و تاثیر بحران «کووید-19 » را بر این مولفه مهم اقتصادی در سال 2020 و فراتر مورد بررسی قرار داده است.

این گزارش عنوان می‌کند که بحران کووید 19 باعث سقوط چشمگیر ‌سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی خواهد شد . ‌پیش‌بینی ‌می‌شود جریان جهانی سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در سال 2020 تا 40 درصد از ارزش سال 2019 که به اندازه1.54  تریلیون دلار بوده، کاهش یابد. این امر باعث ‌می‌شود سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی برای اولین بار از سال 2005 به زیر یک تریلیون دلار برسد. هم‌چنین ‌پیش‌بینی ‌می‌شود سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تا 10 درصد در سال 2021 کاهش یابد و در سال 2022 شروع به بهبود کند. با بازگشت مجدد در سال 2022، امکان رسیدن سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به روند پیش از دنیاگیرشدن ویروس میسر است اما این بازگشت فقط با میزان بالای انتظارات همراه است.

در این گزارش هم‌چنین با اشاره به نامتعین بودن ‌چشم‌انداز سرمایه‌گذاری جهانی آمده است: ‌چشم‌اندازها بستگی به مدت زمان بحران و اثربخشی مداخلات سیاسی برای کاهش اثرات اقتصادی پاندمی ویروس دارد. ریسک‌های سیاست جغرافیایی (ژئوپلتیک) و مالی و کشمکش‌های مداوم در تجارت به این عدم قطعیت ‌می‌افزاید.

مرکز خدمات سرمایه‌گذاری اتاق تهران در ادامه با اشاره به بخش‌های دیگری از گزارش آنکتاد نوشته است: اقدامات قرنطینه‌ای، روند پروژه‌های ‌سرمایه‌گذاری موجود را کُند ‌می‌کند. هم‌چنین ‌چشم‌انداز رکود عمیق، شرکت‌های بین‌المللی را مجبور به ارزیابی مجدد پروژه‌های جدید ‌می‌کند. اقدامات سیاستگذاری دولت‌ها در طول بحران شامل محدودیت‌های جدید ‌سرمایه‌گذاری است. جریان ‌سرمایه‌گذاری با شروع سال 2022 از طریق بازساختاردهی زنجیره ارزش جهانی برای تاب آوری و دوباره پر کردن سهام سرمایه و رونق اقتصاد جهانی به آرامی بهبود ‌می‌یابد.

گزارش ‌سرمایه‌گذاری جهانی، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و فعالیت شرکت‌های چند ملیتی را به مدت 30 سال تحت نظارت داشته است که در طی آن، تولید بین‌المللی شاهد دو دهه رشد سریع و به دنبال آن یک رکود بود و جریان ‌سرمایه‌گذاری مرزی در خصوص دارایی‌های فیزیکی مولد در دهه 2010 متوقف شد، رشد تجارت کند شد و تجارت زنجیره ارزش جهانی کاهش یافت. سال‌های 2010 سال آرام قبل از طوفان بود. بحران ناشی از بیماری پاندمی 19COVID  به صدر چالش‌های موجود بر سیستم تولید بین‌المللی ناشی از انقلاب صنعتی جدید و رشد ناسیونالیسم اقتصادی رسید. این چالش‌ها در حال حاضر به یک نقطه انفجار رسیده‌اند. دهه منتهی به سال 2030 احتمالا دهه تحول برای تولید بین‌المللی را به ثبت خواهد رساند.

متن کامل این گزارش اینجا قابل مشاهده است.