بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان میدهد که استان تهران با 727،175 هزار ریال بیشترین و استان کرمان با 263،207 هزار ریال کمترین هزینه را در سال ۱۳۹۸ داشتهاند.
مرکز آمار گزارش هزینه و درآمد خانوارهای کشور در سال 98 را منتشر کرد. طبق این گزارش، متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار شهری 474،379 هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل 20.6 درصد افزایش نشان میدهد.
براساس این گزارش، متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار شهری 474،379 هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل 20.6 درصد افزایش نشان میدهد. از هزینه کل سالانه خانوار شهری 117،529 هزار ریال با سهم 24.8 درصد مربوط به هزینههای خوراکی و دخانی و 356،850 هزار ریال با سهم 75.2 درصد مربوط به هزینههای غیرخوراکی بوده است. در بین هزینههای خوراکی و دخانی، بیشترین سهم با 22.0 درصد مربوط به هزینه گوشت و در بین هزینههای غیرخوراکی بیشترین سهم با 48.0 درصد مربوط به هزینه مسکن، سوخت و روشنایی بوده است.
طبق این گزارش، متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار شهری 541،001 هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل، 24.4 درصد افزایش داشته است. بر این اساس در سال ۱۳۹۸ رشد متوسط درآمد سالانه خانوارهای شهری بیشتر از رشد متوسط هزینه کل سالانه است. منابع تأمین درآمد خانوارهای شهری نشان میدهد که 32.5 درصد درآمد از مشاغل مزد و حقوقبگیری، 16.1 درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و 51.4 درصد از محل درآمدهای متفرقه خانوار تأمینشده است.
مقایسه درصد خانوارهای شهری استفادهکننده از لوازم عمده زندگی در سال ۱۳۹۷ نسبت به سال ۱۳۹۸ نشان میدهد که خانوارهای استفادهکننده اتومبیل شخصی از 53.2 به 53.1، یخچالفریزر از 68.5 به 70.2، جاروبرقی از 91.5 به 91.7، ماشین لباسشویی از 86.6 به 87.1، ماشین ظرفشویی از 8.4 به 7.6، اجاقگاز از 99.2 به 99.1 و ماکروویو و فرهای هالوژن دار از 12.6 به 12.3 درصد تغییریافته است.
متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار روستایی 261،006 هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل 21.7 درصد افزایش نشان میدهد. از هزینه کل سالانه خانوار روستایی 102.664 هزار ریال با سهم 39.3 درصد مربوط به هزینههای خوراکی و دخانی و 158،342 هزار ریال با سهم 60.7 درصد مربوط به هزینههای غیرخوراکی بوده است. در بین هزینههای خوراکی و دخانی، بیشترین سهم مربوط به هزینه آرد، رشته، غلات، نان و فرآوردهای آن و گوشت هرکدام 22.0 درصد و در بین هزینههای غیرخوراکی، بیشترین سهم با 30.0 درصد مربوط به مسکن، سوخت و روشنایی بوده است.
متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار روستایی 297،022 هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل 27.4 درصد افزایش داشته است. منابع تأمین درآمد خانوارهای روستایی نشان میدهد که 30.7 درصد از مشاغل مزد و حقوقبگیری، 33.5 درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و 35.8 درصد از محل درآمدهای متفرقه خانوار تأمینشده است.
مقایسه درصد خانوارهای روستایی استفادهکننده از لوازم عمده زندگی در سال ۱۳۹۷ نسبت به سال ۱۳۹۸ نشان میدهد که خانوارهای استفادهکننده؛ اتومبیل شخصی از 32.3 به 32.7، یخچالفریزر از 49.2 به 50.4، اجاقگاز از 98.3 به 98.4، جاروبرقی از 66.1 به 65.9، ماشین لباسشویی از 56.0 به 56.5 و ماکروویو و فرهای هالوژن دار از 2.0 به 2.3 درصد تغییریافته است. همچنین درصد خانوارهای روستایی استفادهکننده از ماشین ظرفشویی با 0.5 درصد بدون تغییر بوده است.
*متوسط هزینهها و درآمد خانوار برحسب استان
بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان میدهد که استان تهران با 727،175 هزار ریال بیشترین و استان کرمان با 263،207 هزار ریال کمترین هزینه را در سال ۱۳۹۸ داشتهاند.
همچنین استان تهران با 813،170 هزار ریال بیشترین و استان کرمان با 340،888 هزار ریال، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در سال ۱۳۹۸ به خود اختصاص داده است.
بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار روستایی نشان میدهد که استان البرز با 417،714 هزار ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با 146،430 هزار ریال کمترین هزینه را در سال ۱۳۹۸ داشتهاند.
همچنین استان البرز با 461،488 هزار ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با 128،104 هزار ریال، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی را در سال ۱۳۹۸ به خود اختصاص داده است.
نظر خود را بنویسید