استان چهار محال و بختیاری یکی از استان‌های کم‌وسعت کشور و مرکز این استان شهرکرد است. این استان با گستره‌ای برابر با 16.4 هزار کیلومتر مربع یک درصد از کل وسعت ایران را دارد و بیست‌ودومین استان کشور از نظر پهناوری به حساب می‌آید. استان چهار محال و بختیاری از جمله بخش‌های کوهستانی فلات مرکزی ایران محسوب می‌شود. این استان با ۲۰۶۶ متر ارتفاع از سطح دریا بلندترین مرکز استان کشور ایران است. میانگین ارتفاع در استان چهار محال و بختیاری حدود ۲۱۵۳ متر است و به همین خاطر استان چهار محال و بختیاری را «بام ایران» می‌دانند.
برپایه آخرین بخش‌بندی سیاسی کشور، استان چهار محال و بختیاری دارای ۱۰ شهرستان، ۴۳ شهر، ۲۶ بخش و ۵۱ دهستان است. شهرستان‌های این استان عبارت‏اند از شهرکرد، بروجن، لردگان، فارسان، اردل، کوهرنگ، کیار، بن، سامان و شهرستان خانمیرزا. منطقه چهار محال همواره از بلوکات اصفهان به‌شمار می‌رفته است. مسعود میرزا ظل‏السلطان، در دو سفر پی‌درپی خود به چهار محال، آن را بلوکی سرد، بسیار آباد، پرنعمت و پرجمعیت، با چراگاه‌های سبز و خرم و چمن‌های زیاد و آب فراوان وصف کرده و افزوده چهار محال مشهور به «هند کوچک» است و بهترین بلوک اصفهان پس از لنجان به شمار می‌رود. چهار محال و بختیاری تا پیش از سال ۱۳۳۲ شمسی در قالب شهرستان شهرکرد و بختیاری از شهرستان‌های استان اصفهان به شمار می‌آمد. در این سال، شهرستان شهرکرد از استان اصفهان جدا شد و به‌عنوان فرمانداری مستقل بختیاری و چهار محال در تقسیمات سیاسی کشور قرار گرفت. در دهه 1330، با تغییر رویکردهای حکومت فرمانداری مستقل بختیاری و چهار محال در سال ۱۳۳۷ به فرمانداری کل ارتقا می‌یابد و در گستره آن فرمانداری‌های تازه بروجن و نیز بخش‌های نو شوراب و گندمان ایجاد می‌شوند. در نهایت، در مصوبه سال ۱۳۵۲ هیئت وزیران، فرمانداری کل چهار محال و بختیاری به استانداری چهار محال و بختیاری ارتقا یافت.

منبع غنی آب
زردکوه دومین کوه بلند رشته‌کوه زاگرس (پس از کوه دنا) در این استان قرار گرفته‌ است. به‌علت ماهیت کوهستانی مرتفع استان که در مسیر بادهای مرطوب سیستم‌های مدیترانه‌ای قرار داشته و موجب صعود و تخلیه بار این سامانه‌ها می‌شود، چهار محال و بختیاری دارای بارش نسبتا مناسب است به‌حدی‌که این منطقه با وجود داشتن تنها یک درصد از مساحت ایران، 10 درصد از منابع آب کشور را در اختیار دارد. ریزش‌های جوی و برف و باران در کوه‌های این استان منشأ معروف‌ترین رودخانه‌های دایمی جنوب‌غربی و مرکزی ایران یعنی کارون و زاینده‌رود هستند و آبخیزهای این دو رودخانه به‌ترتیب ۱۳هزار و 800 و 2هزار و 720 کیلومتر مربع می‌شوند. زاینده‌رود تنها رودخانه دایمی فلات مرکزی ایران و کارون نیز بزرگ‌ترین رودخانه ایران است. اما برخی کارشناسان معتقدند که به‌سبب سد سازی‌های فراوان و انتقال نادرست آب به استان‌های یزد و اصفهان و کرمان این دو رودخانه دایمی در معرض تهدید قرار گرفته‌اند.
استان چهار محال و بختیاری به‌دلیل ویژگی‏های خاص طبیعی دارای رودخانه های فراوانی است . 20 رودخانه دایمی در مجموع به طول 905 کیلومتر در این استان جریان دارند. نزدیک به 83 درصد از مساحت استان در حوزه آبریز کارون قرار دارد که بیشتر از نقاط کوهستانی و سخت‌گذر سرچشمه گرفته است. جریان این رود در کنار کوه و جنگل‌های بلوط چشم‌اندازهای بدیعی را خلق می‌کند. بیشترین میزان تأمین آب رودخانه و سد زاینده‌رود نیز در حوزه این استان واقع است. تمامی مسیر حاشیه رودخانه زاینده‌رود دارای مناظر زیبا و باغ‌های سرسبز است. از مهم‌ترین رودخانه‌های این استان می‌توان به رودخانه بازفت، کوهرنگ، سراب، دره سیر، کیار، سبزکوه، ونک، خرسان و ارمند (حوزه آبریز رودخانه کارون) و توف سفید، دیمه، زری کوهرنگ و دره قاضی (در حوزه آبریز رودخانه زاینده‌رود) اشاره کرد.
علاوه بر رودخانه‌ها، بیش از 100 چشمه نیز در استان جریان دارد که فضای هر کدام زیبایی خاصی به منطقه بخشیده و امکانات قابل‌توجهی را برای صنعت گردشگری فراهم آورده است. از مهم‌ترین چشمه‌های استان می‌توان به چشمه دیمه، پیرغار، سردآب، سرخون، برم لردگان، چشمه سندگان، دره عشق، سیاسرد، مروارید، دزداران و کوهرنگ اشاره کرد  تالاب‌های استان نیز از جاذبه‌های باارزش طبیعی و منحصربه‌فرد منطقه است که دارای اهمیت گردشگری هم هستند. تالاب‌ها رطوبت نسبی منطقه را بالا می‌برند و مامن مناسبی برای تجمع پرندگان و به‌خصوص پرندگان مهاجر فراهم می‌آورند. از مهم‌ترین تالاب‌های استان می‌توان به تالاب بین‌المللی چغاخور، تالاب سولگان و تالاب گندمان اشاره  کرد. همچنین در این استان آبشارهای بسیار زیادی وجود دارد که می‌توان به آبشار آتشگاه، بابافرج و گاهکده در شهرستان لردگان، آبشار لندی و زرد لیمه در شهرستان اردل، آبشار پیرغار در شهرستان فارسان، آبشار دره عشق، کرودی کن ، برنجگان و چنجوله در شهرستان کیار، آبشار تونل کوهرنگ شیخ علیخان، دره رزگه، نیاکان، دره شیخ عالی، دم تنگ تبرک علیا و بازفت در شهرستان کوهرنگ اشاره کرد .
در استان چهار محال و بختیاری چشمه‌های مختلفی نیز وجود دارد که علاوه بر ایجاد جاذبه‌های گردشگری و زیبایی‌های طبیعی، زمینه مناسبی را برای ایجاد کارخانه‌های آب معدنی فراهم کرده است. برخی چشمه‌های بزرگ و معروف این استان عبارت‏اند از چشمه دیمه، چشمه زنه هفشجان، چشمه شلمزار معروف به دریاچه، چشمه کوهرنگ، چشمه مایک، چشمه برم، چشمه‌های مولا و سرداب، چشمه سیاسرد، چشمه آب‌سرده و چشمه پیرغار.

گردشگری طبیعی
استان چهار محال و بختیاری یکی از مهم‌ترین مقاصد اکوتوریسم یا گردشگری طبیعی یا به زبان ساده طبیعت‌گردی ایران است و سالانه گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند. هم جاری بودن دو رودخانه بزرگ کشور در این استان و هم وجود کوه‌های فراوان در آن باعث شده که جاذبه‌های طبیعی این استان بسیار زیاد باشند. وجود کوه‌های مرتفع و برف‌گیر همچون زردکوه، سبزکوه، هفت چشمه، کوه کلار، هزار دره، سفیدکوه، جهانبین و کوه ریگ از عوامل مهم در تعدیل آب‌وهوا و همچنین به وجود آمدن چشم‌اندازهای زیبای طبیعی و جاذبه‌های مهم گردشگری در این استان شده است. این استان که در حدود ۷۶ درصد آن را کوه‌ها و تپه‌ها و ۲۴ درصد آن را دشت‌های آبرفتی و فلات‌ها تشکیل می‌دهد، تحت‌تاثیر بادها و توده‌های هوای غربی ایران قرار دارد و دارای شش اقلیم است. این استان همچنین به‌سبب ویژگی‌های خاص طبیعی دارای رودخانه‌های فراوانی است. ۲۰ رودخانه دایمی همچون گردنبند فیروزه‌ای زینت بخش استان است و با جریان در رگ‌های آبی کشور طراوت، آبادانی و حیات را در مسیر کوچ خود به استان‌های دیگر به ارمغان می‌برند. ضمن اینکه مسیر طولانی رودخانه بازفت در کنار متراکم‌ترین و دست‌نخورده‌ترین محدوده جنگلی روزبه‌روز ارزش طبیعت‌گردی و زیست‌محیطی منطقه را بیشتر می‌کند.
مساحت مجموعه مناطق محیط زیست طبیعی استان شامل پارک ملی، رودخانه‌ها، مناطق حفاظت‌شده، تالاب‌ها و اثر ملی طبیعی برابر است با بیش از ۱۵۵ هزار هکتار که رقم بسیار بزرگی است و ۱۲.۵ درصد از مساحت استان را به خود اختصاص داده که نشان از قابلیت‌های بالای گردشگری طبیعی این استان دارد. مناطق حفاظت‌شده و شکار ممنوع نظیر قیصری، شیدا، هلن، سبزکوه، تنگ صیاد و جنگل‌های بلوط با چشم‌اندازهای بی‌نظیر تنها بخشی از این بهشت به شمار می‌آید. همچنین ثبت دو ذخیرگاه زیست‌کره تنگ صیاد و سبزکوه به‌عنوان یازدهمین ذخیره‌گاه زیست‌کره ایران در شبکه جهانی ذخایر زیست‌کره یونسکو، اهمیت و ارزش طبیعی این استان را دوچندان کرده است.
در کنار این جاذبه‌های طبیعی، حضور عشایر کوچنده در دامنه‌های سبز زاگرس بکرترین منظره از زندگی بشر در عصر مدرن را به تصویر کشیده که می‌تواند هر طبیعت‌گرد یا اکوتوریستی را به وجد آورد و گردشگران را از فرسنگ‌ها فاصله به این منطقه بکشاند. اما این ظرفیت مهم که می‌تواند صنعت سبز گردشگری کشور را متحول کند، سال‌هاست مغفول مانده و جای یک برنامه راهبردی که بتواند این ظرفیت‌ها را به‌نحو شایسته‌ای شکوفا کند، خالی است. در واقع نه‌تنها تاکنون تحولی در حوزه گردشگری این استان شکل نگرفته بلکه بسیاری از ذخایر طبیعی این استان در مسیر نابودی قرار گرفته و چنانچه به این موضوع توجه لازم نشود بهترین ذخیره‌گاه‌های طبیعی نظیر جنگل‌ها، گونه‌های جانوری و گیاهی خود را از دست می‌دهیم.
هرچند خبرگزاری ایرنا گزارش کرده که به‌گفته مسئولان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اقداماتی در راستای پاگرفتن بوم‌گردی در استان انجام گرفته اما کارشناسان بر این باورند که هنوز اراده‌ای برای فعلیت‌بخشیدن به ظرفیت‌های گردشگری استان شکل نگرفته و اقدامات مقطعی و بدون یک برنامه جامع نمی‌تواند ما را به هدف خود برساند. چهار محال و بختیاری با وجود چنین ظرفیت‌های بزرگی هنوز از آن با عنوان یک استان محروم و کمتر برخوردار یاد می‌شود و رکوردزنی این استان در شاخص‌هایی نظیر نرخ تورم، بیکاری و فلاکت گواهی بر این ادعا است. سال‌هاست که بسیاری از کارشناسان و صاحب‌نظران بر لزوم توجه به گردشگری طبیعی به‌عنوان مزیت رقابتی این استان در حوزه جذب گردشگر تاکید دارند و بر این باورند که تحقق توسعه پایدار در این استان با بهره‌گیری از این ظرفیت امکان‌پذیر است اما تاکنون حرکت اثرگذار و شتاب‌دهنده‌ای در این حوزه شکل نگرفته است. بی‌شک بخشی از این چالش به نبود زیرساخت‌های مناسب نظیر راه‌های هوایی، زمینی و ریلی، اماکن تفریحی و اقامتی و خدمات گردشگری مربوط می‌شود و بخش دیگری از آن به‌نحوه مدیریت این حوزه باز می‌گردد.

محیط‌زیست در خطر
جنگل‌های استان چهار محال و بختیاری در گروه جنگل‌های غرب و جنوب غرب کشور قرار می‌گیرند. بخش زیادی از این جنگل‌ها در پنج منطقه بازفت، اردل، ناغان، لردگان، دوراهان و فلارد قرار گرفته‌اند. این جنگل‌ها با مساحتی در حدود ۳۰۷ هزار هکتار به‌صورت نواری از کوه‌های بازفت در شهرستان کوهرنگ به‌سمت کوه‌های فلارد در شهرستان لردگان کشیده شده‌اند. پوشش عمده جنگلی این مناطق، تقریبا ۹۸ درصد، بلوط غرب است. حاشیه سبز رودخانه زاینده‌رود که می‌توان گفت جزو جنگل‌های مصنوعی و گردشگرپذیر استان است. اما استان چهار محال و بختیاری نیز همچون سایر نقاط کشور، دستخوش مسائل زیست‌محیطی گوناگونی است. از سویی، خشکسالی منابع آبی این استان را تهدید می‌کند و پربارش‌ترین استان کشور را به رده یازدهم کم‌بارش‌ترین استان‌ها رسانیده است و از سوی دیگر، طرح‌های گوناگون انتقال آب تهدیدات مختلفی را علیه محیط‌زیست استان ایجاد کرده است.
همان‌طور که اشاره شد، ویژگی‌های زیست‌محیطی استان چهار محال و بختیاری عبارت‏اند از تولیدکننده 10 درصد آب کشور، دارا بودن یک درصد از خاک کشور،‌ تامین‌کننده آب دو رودخانه بزرگ یعنی کارون و زاینده‌رود، دارای بیش از بیست رودخانه دایمی، وجود جنگل های بلوط غرب، کوه‌ها و کوهستان‌های سر به فلک کشیده، تالاب‌های مهم و جذاب، زندگی عشایری، جاذبه‌های طبیعی، یخچال‌های دایمی و تنوع گونه‌های جانوری و گیاهی. اما تهدیدات زیست‌محیطی استان چهار محال و بختیاری شامل این موارد است: نبود چشم‌انداز توسعه استان با توجه به پتانسیل‌ها و ویژگی‌های جغرافیایی، حداکثر بهره‌برداری از ظرفیت‌های موجود بدون توجه به قراردادن سایر پتانسیل‌ها، بهره‌برداری غیراصولی از منابع آب زیرزمینی، افت حجم آب‌های زیرزمینی و به وجود آمدن دشت‌های ممنوع، توسعه ناهماهنگ با محیط‌زیست و بخشی‌نگری در دستگاه‌ها، افزایش صدور مجوزهای حمل اسلحه، واگذاری بی‌حد زمین بدون در نظر گرفتن نیازهای واقعی طرح‌ها، توجه‌نکردن به مطالعات انجام‌گرفته در زمینه تعیین کاربری اراضی استان، کاهش عرصه‌های تامین‌کننده آب حیات‌وحش، افزایش تعداد کارگاه‌های پرورش ماهی بر روی چشمه‌ها بدون در نظر گرفتن تعداد چشمه‌ها و ظرفیت‌های قابل بهره‌برداری در یک دوره، افزایش احداث سدهای آبی بر رودخانه‌های استان، فرسایش خاک، قطع جنگل، شخم و شیار در جهت شیب، عدم تعادل دام و مرتع،

قطب دامپروری کشور
استان چهار محال و بختیاری دارای ۱۶ قله مرتفع با ارتفاع بیش از 3500 متر است. این کوه‌ها از شمال غرب استان به جنوب شرق آن کشیده شده‌اند و هرچه از غرب استان به طرف شرق آن و استان اصفهان پیش می‌رویم، از میزان ارتفاعات کاسته می‌شود و در نهایت به دشت‌های نسبتا وسیع همچون دشت لار، فرادنبه، کیار و گندمان می‌رسیم. این دشت‌ها در مجموع نزدیک به ۲۴ درصد وسعت استان را شامل می‌شوند و انباشته رسوبات در آن‌ها زمینه مساعدی برای کشاورزی به وجود آورده است.
چهار محال و بختیاری دارای ۶۶ بهره‌برداری بخش کشاورزی است که سالانه یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن انواع محصولات دامی، زراعی، باغی و شیلات در استان تولید می‌شود. سازمان جهاد کشاورزی چهارمحال و بختیاری اعلام کرده است که این استان در تولید ۱۰ محصول کشاورزی در کشور پیشتاز است و بین ۱۵ تا ۲۰ درصد تولیدات کشاورزی کشور در این استان تولید می‌شود. چهار محال و بختیاری طی سال‌های متوالی رتبه نخست تا دهم تولید محصولاتی نظیر بادام، ماهیان سردآبی، عسل و قارچ را در کشور به خود اختصاص داده است. ۲۰ هزار و ۵۰۰ هکتار از اراضی استان زیر کشت گندم آبی و ۳۷ هزار و ۹۰۰ هکتار از اراضی زیر کشت گندم دیم قرار دارد.
استان چهار محال و بختیاری به‌علت مراتع و آب‌وهوای کوهستانی خود، قطب دامپروری کشور نیز به شمار می‌رود. از مجموع یک میلیون و ۶۴۰ هزار هکتار مساحت استان چهار محال و بختیاری حدود ۳۳۵ هزار هکتار را جنگل و یک میلیون و ۹۳ هزار هکتار را مرتع تشکیل می‌دهد. 26هزار و 600 تن گوشت قرمز سالانه در این استان تولید و روانه بازار می‌شود. به گزارش خبرگزاری کشاورزی ایران، از مجموع 26هزار600 تن تولید گوشت قرمز در استان چهار محال و بختیاری، 50 درصد آن از دام سنگین و 50درصد از دام سبک است. از ابتدای سال 1398 تا اوایل زمستان گذشته، این استان شاهد افزایش 15درصدی تولید گوشت قرمز و 24درصدی گوشت سفید نسبت به مدت مشابه سال قبل بود. در حال حاضر 392 واحد دامداری صنعتی دراین استان وجود دارد. چهار محال و بختیاری با داشتن 2 میلیون و 700 هزار راس دام سبک و سنگین به عنوان قطب دام‌پروری کشور محسوب می‌شود.
همچنین چهار محال و بختیاری با داشتن منابع گیاهی فراوان و مراتع سرسبز یکی از استان‏های مستعد برای توسعه زنبورداری و تولید عسل است. چهار محال و بختیاری با تولید 2920 تن عسل 1.3 درصد تولید عسل کشور را به خود اختصاص داده است. 2760 پرورش‌دهنده زنبور عسل در این استان هستند که 308هزار کندوی عسل دارند. در سال 1398، بارش‌های مطلوب، پوشش گیاهی مناسب و تسهیلات ارائه‌شده باعث افزایش 120درصدی تولید عسل استان نسبت به مدت مشابه سال گذشته شده است.

صنعت کم‌رونق
چهار محال و بختیاری بیش از یک هزار و ۲۰۰ واحد صنعتی و تولیدی دارد. این استان در برخی از محصولات مانند چادر مشکی، آجر نسوز، مالت، موکت، خوراک آبزیان، محصولات خانگی،‌ در کشور از جایگاه و اهمیت مهمی برخوردار است. سازمان صمت استان نیز پیش‌بینی کرده که امسال از چند واحد صنعتی مهم در استان بهره‌برداری شود که پتروشیمی لردگان، واحد فولادسازی فولاد سفید دشت، سیمان لردگان و استحصال منیزیت از دولومیت، از جمله این واحدها به شمار می‌رود. اما با توجه به غلبه‌ معیشت روستایی و عشایری، جریان توسعه صنعت از رونق چندانی برخوردار نیست، به‌طوری‌كه صنایع استان عمدتا در شهرهای شهركرد، بروجن و فارسان استقرار یافته‌اند.
طی سال‌های اخیر با وجود افزایش جمعیت و وجود زمینه‌های مناسب توسعه صنعت در این استان و نبود فرصت‌های شغلی، توجه زیادی به توسعه صنعت در این استان توسط دولت شد که پروژه‌های مهمی در این استان کلید خورد. از پروژه‌های مهم صنعتی بزرگ که در این استان که کلید خورد و تعدادی از آن‌ها به بهره‌برداری رسیده می‌توان به کارخانه سیمان شهرکرد، کارخانه شیرخشک نوزاد، کارخانه فولاد یک میلیون تنی چهار محال، پتروشیمی لردگان، کارخانه ورق خودرو و فولاد فرخ شهر اشاره کرد. کارخانه سیمان استان چهارمحال و بختیاری به‌علت تولید سیمان مرغوب توانسته جایگاه بالایی در کشور کسب کند و از این رو، فاز دوم این کارخانه پیش رفته است. در کنار کارخانه سیمان، کارخانه بزرگ دیگری بنا شده که به نام کارخانه تولید ورق خودرو که ورق خودروهای کشور را تولید می‌کند. همچنین ساخت کارخانه بزرگ فولاد یک میلیون تنی چهارمحال و بختیاری نیز شروع شده که با بهره‌برداری از آن، استان چهار محال و بختیاری به استان‌های تولید فولاد کشور پیوسته است.
استان چهار محال و بختیاری دارای 14 شهرک صنعتی و 3 ناحیه صنعتی است که عبارتند از شهرک صنعتي هفشجان، شهرک صنعتي لردگان، شهرک صنعتي كوهرنگ، شهرک صنعتي فرخشهر، شهرک صنعتي فرادنبه،  شهرک صنعتي شهركرد، شهرک صنعتي سفيددشت، شهرک صنعتی سامان 1، شهرک صنعتی سامان 2، شهرک صنعتي جونقان، شهرک صنعتي تشنيز، شهرک صنعتي بن، شهرک صنعتي بلداجي، شهرک صنعتي بروجن، ناحيه صنعتي وردنجان، ناحيه صنعتي گندمان و ناحيه صنعتي شوراب. در مجموع، حدود 840 واحد صنعتی در این شهرک‌ها و نواحی صنعتی مستقر شده‌اند.
در استان چهار محال و بختیاری تولید صنایع دستی نیز رایج است و در میان عشایر بختیاری رونق بسزایی دارد. از صنایع دستی مهم استان می‌توان به قالیبافی، قفل‌سازی و انواع بافته‌های خانگی اشاره كرد كه تولید آن‌ها به‌طور عمده برای مصارف خانوار عشایری و روستایی صورت می‌گیرد. بخشی از محصولات صنایع دستی استان به بازار مصرف عرضه می‌شود.
معادن استان نیز از جمله ظرفیت‌های اقتصادی آن است. ۱۸۶ معدن با ۶۷۱ میلیارد ریال سرمایه‌گذاری در استان فعال است که برای حدود یک هزار و۵۳۳ نفر اشتغال ایجاد کرده است. به‌طور میانگین سالانه حدود پنج میلیون تن مواد معدنی از معادن فعال استان استخراج می‌شود. سنگ لاشه، سنگ‌نما، سیلیس، سنگ گچ، خاک‌نسوز، سنگ‌های تزئینی و مواد اولیه سیمان را از محصولات معادن فعال چهار محال و بختیاری است. مسئولان استان بر این اعتقادند که تکمیل زنجیره تولید فراورده‌های معدنی را از دیگر ضروریات این حوزه است و هم‌اینک مواد معدنی به‌صورت خام از استان خارج می‌شود و ارزش افزوده‌ای به دنبال ندارد، از همین رو، سرمایه‌گذاری بر فرآروی این محصولات معدنی یک ضرورت است.

اتاق 24ساله
اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی شهرکرد که یکی از جوان‌ترین اتاق‌های بازرگانی ایران است، بعد از برگزاری اولین انتخابات هیئت نمایندگان در هفتم اسفند سال 1375 و تعیین نفرات برگزیده، رسما از سال ۱375 فعالیت خود را آغاز کرد. اتاق شهرکرد علی‌رغم وجود مشکلات فراوان در طی سال‌های گذشته توانست به فعالیت‌های جاری از قبیل صدور کارت بازرگانی، گواهی مبدأ و صدور کارت عضویت بپردازد. ارتباط‌های برون‌مرزی و اعزام هیئت‌های تجاری و بازاریابی از سال 1385 به‌منظور بسط و گسترش روابط تجاری و اقتصادی و تولیدی بین صنعتگران، تولیدکنندگان و تجار استان با کشورهای دیگر از جمله اسپانیا، هندوستان، کویت، امارات متحده عربی، بلغارستان، روسیه، ارمنستان، با اعزام و پذیرش هیئت‌های تجاری آغاز و ادامه یافته است. بسترسازی در زمینه شرکت در نمایشگاه‌های اختصاصی جمهوری اسلامی ایران و نمایشگاه‌های بین‌المللی در کشورهای دیگر و حضور موثر در تشکیل شرکت نمایشگاه بین‌المللی از دیگر فعالیت‌های اتاق بازرگانی و صنایع و معادن شهرکرد تاکنون بوده است. ملاقات با مقامات، سفرا و رایزنان بازرگانی کشورهای خارجی و همچنین رایزنان بازرگانی مستقر در سفارت‌خانه‌های جمهوری اسلامی ایران، در توسعه تجارت و صنعت استان نقش مهمی را ایفا کرده است. در کمیسیون‌های تخصصی اتاق بازرگانی و صنایع و معادن شهرکرد مهم‌ترین مباحث اقتصادی و تولیدی، بانکی و گمرکی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. تاسیس مرکز داوری اتاق شهرکرد از دیگر فعالیت‌های اتاق بازرگانی و صنایع و معادن شهرکرد به شمار می‌رود. اعضای اتاق می‌توانند در قراردادهای خود بندی را اضافه کنند که حل اختلاف فی‌مابین در مرکز داوری اتاق بازرگانی و صنایع و معادن شهرکرد انجام گیرد. بخش آموزش اتاق شهرکرد با برگزاری سمینارهای تخصصی درباره مباحث گوناگون از جمله موارد مربوط به واردات و صادرات کالا، فرانشیز کالا، امور گمرکی، اعتبارات اسنادی، بازاریابی و مدیریت فروش، مدیریت بازرگانی خارجی، اصول و فنون مناسبات تجاری، ترخیص کالا و آشنایی با بازار سرمایه ایران و همچنین برگزاری دوره‌های آموزش زبان انگلیسی گام مهمی در زمینه آموزش اعضای خود برداشته است. با تشکیل شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی استان چهار محال و بختیاری و استقرار دبیرخانه آن در اتاق شهرکرد تاکنون ده‌ها مصوبه در راستای احقاق حقوق حرفه‌ای بخش خصوصی و بهبود فضای کسب‌وکار به تصویب رسیده و اجرایی شده است. احداث ساختمان اتاق شهرکرد در میدان دفاع مقدس به‌عنوان یکی از پروژه‌های شاخص عمرانی استان، نویدبخش تجمیع تمامی فعالیت‌های بخش خصوصی استان در آینده‌ای روشن است.