اگر تنها منبع اطلاعاتی شما درباره عملکرد ترامپ در زمینه بهداشت و درمان، سخنرانی خود او در کنگره باشد، به این نتیجه می‌رسید که رئيس‌جمهوری آمریکا سه هدف اصلی دارد. اولین هدف او حفاظت از بیمارانی است که بیماری‌های مادرزادی دارند در مقابل بیمه‌هایی که می‌خواهند آن‌ها را رها کنند. دومین هدف ایجاد اطمینان از این مسئله است که مهاجران غیرقانونی به درمان یارانه‌دار دسترسی نداشته باشند. سومین مسئله هم پایین آوردن داروهای نسخه‌ای است.

اما حرف‌های خود ترامپ همیشه بهترین راهنما به سمت عملکرد او نیستند. او در حالی پا به کاخ سفید گذاشت که قول داده‌بود پوشش درمانی اوباما را کنار بگذارد، اما نتوانست این‌ کار را انجام دهد و پس از آن با از دست دادن کنترل مجلس نمایندگان بخت تکرار دوباره این مسئله را هم از دست داد. البته منظور ما این نیست که هیئت دولت او هیچ کاری انجام نداده. روسای جمهوری می‌توانند تاثیری زیاد بر درمان مردم آمریکا از طریق وزارت خدمات درمانی و انسانی، داشته باشند.

شاهدان صحنه سیاسی آمریکا معمولا این مسئله را فراموش می‌کنند که بیشترین بودجه واشنگتن نه به وزارت دفاع بلکه به این وزارت‌خانه می‌رود. آمریکا در سال 2019 در حدود 685 میلیارد دلار خرج دفاع و 1200 میلیارد خرج درمان کرد که شامل دو برنامه پوششی می‌شود. جدای از پوشش دادن 109 میلیون آمریکایی از طریق این دو برنامه، خدمات درمانی و انسانی شامل چیزهایی زیادی مانند تنظیم مقررات برای غذا و دارو و چیزهایی نظیر مبارزه با اعتیاد هم می‌شود.

اولین وزیر بهداشتی که ترامپ به انجام این وظایف دشوار گماشت، تام پرایس بود که پس از هشت ماه موقعیت خود را به اجبار ترک کرد زیرا این رسوایی درباره او پدید آمده‌بود که با استفاده از هزینه‌ تامین شده از پول مالیات‌دهندگان سوار هواپیماهای شخصی شده‌بود. پس از او الکس عازار به این سمت گماشته‌شد که مدیریت یک کمپانی عظیم داروسازی را بر عهده داشته. البته تا پیش از این چندین بار هم معاون این وزارت‌خانه بوده و توانسته شغل خود را در این سمت حفظ کند. سیاست‌های معقولی که عازار پیشنهاد داده – آن‌هایی که به سوی کاهش هزینه‌ داروهای نسخه‌ای هستند- به جایی نرسیده‌اند.

*خراب‌کاری

آن دسته از تغییراتی که این وزارت‌خانه توانسته انجام دهد، در جهتی دیگر حرکت کرده‌اند. پس از این‌که جمهوری‌خواه‌ها نتوانستند پوشش درمانی اوباما را کنار بگذارند، این وزارت‌خانه به دنبال از بین بردن پایداری بازار بیمه است. جدای از این به طور کل عملکردهای در جهت خلاف گسترده‌تر کردن پوشش بیمه‌ای هم داشته.

اولین نمونه این اقدامات ترامپ عملکرد عجیب دولت او را به خوبی نشان می‌دهد. گرچه نتوانستند قانون پوشش درمانی اوباما را کنار بگذارند، کنگره خود را از شر جریمه مالیاتی برای آن‌هایی که بیمه نمی‌خرند هم خلاص کرده. آن قانون با رویکردی چماق و هویجی مردم را ترغیب می‌کرد که بیمه بخرند و حالا کنگره چماق اصلی را به طور کلی حذف کرده. این اقدام باعث شد دادستان کل جمهوری‌خواه شکایتی را تنظیم کند و ادعا کند که حذف بخشی که مربوط به اجبار فردی بود باعث شده که باقی بخش‌های این قانون هم اعتبار خود را از دست بدهند.

درصد آمریکایی‌هایی که بیمه ندارند به شکلی مرتبط در دوره دوم ریاست جمهوری باراک اوباما افت کرد. همان‌طور که در نمودار می‌بینیم پس از سال 2016 این پیشرفت خوب متوقف شد.

بر خلاف آقای عازار، رئیس و رقیب او، خانم ورما خیلی از این مسئله راضی نیست. یکی از مسائلی که او را ناراضی کرده هزینه کردن 3 میلیون دلار از بودجه مالیاتی مردم برای ایجاد ارتباطاتی جهت بهتر کردن چهره مردمی او بوده. دومین مسئله ادعای بازگشت پولی به مبلغ 47 هزار دلار برای جواهرات بود.

حجم بسیار زیادی از برنامه این دولت در زمینه بهداشت و درمان تا حالا به دلایل مختلف به تاخیر خورده. البته این مشکلات به هر حال حل خواهند شد. حتی اگر جمهوری‌خواهان نتوانند در انتخابات کنگره پیروز شوند، چهار سال دیگر زمانی کافی برای این مسئله است که ترامپ بتواند بدون نیاز به قانون‌گذاری، چهره بهداشت و درمان آمریکا را به طور کامل تغییر دهد.

*اکونومیست/ ترجمه آینده نگر