قیمت مسکن در دوسال گذشته به طرز چشم گیری افزایش یافته است. فاصله قیمت مسکن با توان خرید خانوار بیشتر شده، چه برای اجاره و چه برای خرید. همین باعث شد حجم معاملات به کمترین میزان ممکن در تاریخ بازار مسکن  برسد اما از اواسط سال، پس از تیرماه 98، رشد سریع قیمت ها در بازار مسکن پایتخت متوقف شد. تا امروز بازار وضعیت آرامی را طی کرده است و قیمت های امروز با تیرماه فاصله زیادی ندارد.

اما حجم معاملات در چندماه گذشته افزایش یافت و رونقی را در بازار بعضی محله های پایتخت ایجاد کرد. بسیاری از خریدارانی که خود را جا مانده از بازار می دیدند در این ماه ها تصمیم به خرید گرفتند و صاحب خانه هایی که در طمع افزایش قیمت انتظار می کشیدند، به این نتیجه رسیدند که سود بیشتری در آینده نصیب آن ها نخواهد شد و بنابراین تصمیم به فروش گرفتند. همین زمینه حرکت بازار را در بخش های پایین و متوسط تهران ایجاد کرد و بنابراین در شمال تهران نه رشد معاملات و نه رشد قیمت قابل توجهی را شاهد نبودیم اما در محله های جنوبی  و متوسط معامله آپارتمان های قدیمی رونق گرفت. حاشیه های تهران هم از این قاعده مستثنی نبود به ویژه که در بعضی از شهرک های حاشیه تهران به دلیل تامین امکانات زیرساختی مثل راه اندازی ایستگاه مترو در هشتگرد، جذابیت خرید برای معامله گران بیشتر شد. همین زمینه رشد تقاضا در حاشیه تهران و رشد قیمت ها را فراهم کرد.

بعضی در مورد معاملات حواشی شهرها به نقش دلال ها اشاره می کنند اما نمی توان این حرکات را به طور سازمان یافته یا یک توطئه  دید. بازار مسکن همیشه دو نوع خریدار داشته است، کسانی که برای مصرف خانه خریده اند و کسانی که سرمایه شان را در بخش مسکن حفظ می کنند. باتوجه به کاهش نرخ بهره بانکی طبیعی است که بخشی از صاحبان سرمایه به سراغ بازارهای مختلف از جمله مسکن بیایند. دیگر نکته مهم اینکه حجم بازار مسکن در کشور ما بسیار کوچک است. میزان تولید مسکن در سه سال گذشته، سالانه از 400 هزار دستگاه بیشتر نشده درحالیکه نیاز  به 800 تا 900 هزار واحد داریم. میزان تولید در سال های 96 و 97 باوجود افزایش قیمت، بیشتر نشده و این عامل نگران کننده است. عدم تناسب تولید با نیاز می تواند سیر صعودی قیمت ها در بازار مسکن را حفظ کند هرچند انتظار داریم در دو سال آینده میزان افزایش قیمت مسکن کم شود.