جو کایزر چهره­ای عجیب در حرفه خود به حساب می­آید. این مرد 62ساله سرشار از انرژی است. توییت­های جالب او که هم به زبان انگلیسی منتشر می­شوند و هم آلمانی، درباره دل­مشغولی و نگرانی­اش درباره ظهور راست افراطی در آلمان، در دید او به عنوان بخشی از وظیفه کاپیتانی او در صنایع آلمان جا می­افتد.

جسارت کایزر باعث شده که او دوستان زیادی به دست آورد و از سوی دیگر دشمنان سفت و سختی هم برایش پیدا شده­اند. دشمنان او می­گویند جنس روابط عمومی کایزر بیش از حد حساب‌شده، دورو و چیزهایی بسیار بدتر است. او به خاطر دیدار با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه، که با فاصله کمی پس از حوادث کریمه رخ داد به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و خیلی­های دیگر می­گویند که او نباید رابطه خوبی با عربستان سعودی و چین می­داشت و با آن­ها معاملات بزرگی می­کرد. همین مسائل باعث شد که نشریه زوریخ نو درباره او این تیتر را بزند که «ندای اخلاقیات بیش از حد انعطاف­پذیر است». کایزر خودش هم پذیرفته که ارزش­های اخلاقی و منافع کسب و کار می­توانند با هم در تضاد قرار بگیرند: «خط بسیار باریکی وجود دارد. ارزش­ها همیشه منجر به ایجاد اشتغال نمی­شوند.»

این روزها جهان­بینی کایزر باعث شده که تیترهای زیادی به او تعلق بگیرد. اما نباید فراموش کنیم که کارنامه شش­ساله او در غول صنعتی آلمان هم دست‌کم مستحق همین میزان توجه است.

کایزر پسر یک مکانیک از منطقه لور باواریا است که به مدت 40 سال در زیمنس کار می­کرد. زمانی که او از مدیر امور مالی به مدیرعاملی این کمپانی رسید، تنها دو بخش از نُه بخش این گروه وضعیت خوبی داشتند. بخش قابل قبولی از فروش این شرکت توسط کسب­وکارهایی ایجاد شد که در آن زمان اصلا سودآور نبودند. کایزر بوروکراسی حجیم این گروه را سبک کرد، منابع انسانی را تمرکز بخشید و دیگر کارکردها و بخش­ها را هم بر روی توسعه، ساخت و فروش محصولاتشان متمرکز کرد. تا سال 2017، بیشتر کار انجام­شده به نظر می­رسید. قیمت سهام زیمنس به اوجی رسید که آخرین­بار در سال 2007 دیده شده­بود. همین مسئله باعث شد که هیئت ناظر بر مدیریت این کمپانی، دوره مدیریت کایزر را تا سال 2021 تمدید کند.

 اختلاف نظرهای جالب

خیلی­ها فکر می­کردند که در این زمان، زیمنس دیگر نیازی به اصلاح ساختاری ندارد، اما کایزر این مسئله را سرعت هم بخشید. او برند اُسرام که در تولید لامپ­های روشنایی فعالیت می­کرد را فروخت و تولید وسایل آشپزخانه نظیر ماشین لباس­شویی را هم به بوش واگذار کرد و تولید سمعک­ها را هم به یک بنگاه اسکاندیناویایی سپرد. کایزر بازوی تولید توربین بادی زیمنس را با شرکت گامسای اسپانیا پیوند زد و بخش فعال در فن­آوری­های پزشکی این شرکت را وارد بازار بورس فرانکفورت کرد. شرکت­های خوشه­ای سنتی به نظر کایزر آینده­ای ندارند، زیرا کمبود تمرکز لازم در آن­ها باعث می­شوند که در نهایت کاری میان­مایه و ضعیف ارائه دهند.

البته باید گفت که این رژیم غذایی جدید به طور کامل به نتایج مطلوب خود نرسیده­است. از ابتدای سال 2017 تا امروز زیمنس عملکرد نسبتا ضعیفی در بازار بورس آلمان داشته و رقبایی نظیر آلستوم فرانسه و فیلیپس هلند وضعیتی نسبتا بهتر داشته­اند. اتحادیه اروپا از ماه فوریه جلوی ادغام بخش ریل­سازی این کمپانی با آلستوم را گرفته­است و دلیل آن را هم مسائل مربوط به رقابت ذکر کرده­است. کایزر به دنبال راه­های جایگزینی مانند قرار دادن در بورس عمومی است. زیمنس در اواسط ماه مرداد نتوانست انتظارهای تحلیل­گران را برآورده کند.

اواخر شهریور همین امسال هیئت نظارت این کمپانی پیشنهاد داد که مایکل سن، که در هیئت مدیره این کمپانی قرار دارد، باید مدیریت بخش انرژی آن را بر عهده بگیرد که به احتمال زیاد به زودی به فروش خواهد رسید. از سوی دیگر هم رولاند بوش، رئیس عملیات و فن­آوری، را به عنوان معاون مدیر عامل منصوب کردند و او به احتمال زیاد در نهایت جانشین کایزر شود. بوش که تجربه نظارت بر شاخه­های دیجیتال و اتوماسیون را دارد، شاید گزینه مناسبی برای هدایت زیمنس به دوران بعدی باشد. کایزر تا سال 2017 کارنامه خوبی داشت و از آن به بعد وضعیتی متوسط را از سرگذراند. شاید وقت آن باشد که این وظیفه را به نفر بعدی بسپارد و مثلا شانس خود را در دنیای سیاست امتحان کند.

*ترجمه نسیم بنایی/ آینده نگر