«هنگامی که عرب‌های مسلمان به فرماندهی محمد بن قاسم ثقفی در سده هشتم میلادی سرزمین‌های گرداگرد سند را گشودند، با قوم اصلی جَت روبه‌رو شدند. در سده‌های پانزدهم و شانزدهم میلادی گروهی از شبانان جت از خاستگاه اصلی‌شان به سوی پنجاب کوچیدند. در دوره مغولی در پنجاب واژه جت برابر با مفهوم رعیت بود. جت‌ها در غرب پنجاب به اسلام گرویدند، حال آنکه در شرق پنجاب آنان پیرو آیین سیک و در دیگر مناطق هندو بودند. در سده هجدهم میلادی بسیاری از آنان شهرنشین شدند.» این توضیحی است که در صفحه ویکی‌پدیای فارسی در تعریف قوم زط یا جت آمده است. کوشال سینگ در خانواده‌ای از طایفه جت به دنیا آمد، سال 1931 در ایالت اوتار پرادش در شمال هند. اعضای خانواده‌اش کارنامه خوبی در حوزه زمین‌داری و وکالت داشتند اما او برای خودش برنامه دیگری داشت. کوشال برای تحصیل در رشته مهندسی هوانوردی به بریتانیا رفت و بعد توسط هیئت گزینش افسران انگلیس برای پیوستن به ارتش هند انتخاب شد. کوشال بعد از این انتخاب به آکادمی نظامی هند پیوست.

 پدرزن و داماد

اما داستان کوشال قرار نبود به عنوان یک نظامی ادامه پیدا کند. پدرزن کوشال، راوندرا سینگ سال 1946 (سال‌ها قبل از اینکه دخترش به ازدواج کوشال سینگ درآید) شغلش به عنوان کارمند دولت را رها کرده بود تا شرکتی به نام دهلی لند اند فایننس را شکل دهد. او یکی از بزرگ‌ترين اتفاقات سیاسی تاریخ هند را به چشم یک فرصت اقتصادی درک کرد و وارد عمل شد. یک سال بعد قرار بود بخشی از هند جدا شود و راوندرا سینگ فکر کرد که موج مهاجران از منطقه تازه که قرار بود تبدیل به پاکستان شود، روانه کشور مادر می‌شوند و بنابراین تقاضا برای مسکن بالا می‌رود.

پیش‌بینی راوندرا سینگ از آینده درست از آب درآمد و باعث رونق کارش شد اما در سال‌های اول دهه 60 میلادی دولت شرکت‌های خصوصی حوزه املاک را مجبور به ترک این بازار کرد تا رشد بی‌رویه ساخت‌وساز را متوقف کند و دست به ایجاد بافت شهری منظم‌تری بزند. اینجا بود که او از دامادش خواست که به او ملحق شود تا شرکت را نجات دهند. کوشال پس از 9 سال خدمت در ارتش استعفا داد تا پا به دنیای کسب‌وکار بگذارد.

پدرزن و داماد برای ادامه مسیر تجارت وارد حوزه سرمایه‌گذاری بر روی موتورهای الکتریک کردند و با جورج هودی، مؤسس شرکتی به نام یونیورسال الکتریم در شهر اوسو ایالت میشیگان آغاز به کار کردند. در طول این رابطه کاری هودی تبدیل به معلم و مرشد کوشال شد و به پسرش راجیو سینگ هم کمک کرد تا بتواند وارد دانشگاه ام‌آی‌تی شود. سال 1973 هم کوشال و پدرزنش با همکاری شرکت ای‌اس‌بی فیلادلفیا شرکت مشترکی به نام ویلارد ایندیا راه‌اندازی کردند که کارش ساخت باتری ماشین بود.

یک اتفاق ساده

سال 1981 شاید مهم‌ترین سال زندگی کوشال باشد. آن سال بود که یک اتفاق ساده و غیرمنتظره مسیر همه چیز را تغییر داد. در همان سال بود که یک روز کوشال در حومه دهلی جیپی را دید که بین راه خراب شده بود، سرنشین جیپ راجیو گاندی نام داشت، پسر نخست‌وزیر وقت هند، ایندیرا گاندی. کوشال و راجیو گاندی شروع به صحبت کردند و همین‌طور که گفت‌وگو پیش می‌رفت کوشال به پسر نخست‌وزیر گفت که خانواده‌اش در دهه 60 به ناچار دست از خواسته‌هایشان در حوزه املاک کشیدند چون دولت جلوی کار شرکت‌های خصوصی را گرفت. او می‌خواست خرید ملک را از سر گیرد تا بتواند کار ساخت یک شهرک حاشیه‌ای مدرن را در چند کیلومتری دهلی نو در منطقه گورگائون شروع کند اما یک قانون ایالتی که مانع خرید زمین‌های کشاورزی توسط شرکت‌های خصوصی برای مقاصد تجاری می‌شد جلوی کوشال را گرفته بود. پسر نخست‌وزیر به سینگ کمک کرد تا بتواند جلسه‌ای با فرماندار ایالت هاریانا (که گورگائون در محدوده‌اش قرار داشت) ترتیب دهد. این فرماندار با تغییر قانون اجازه داد که زمین‌های کشاورزی هم برای ساخت‌وساز مورد استفاده قرار بگیرند.

در سال‌های نخست دهه 80 کوشال کار خرید زمین را شروع کرد، این راهی بود که پدرزنش تقریباً چهل سال پیش‌تر رفته بود. کوشال روستا به روستا پیش می‌رفت و با کشاورزان حرف می‌زد و آنها را راضی به فروش زمین‌هایشان می‌کرد. حالا شرکتی که دی‌اف‌ال نام گرفته بود 3 هزار و 500 هکتار زمین داشت که در سال‌های بعد، پس از تقسیم به تکه‌های کوچک‌تر و ساخت‌وساز به دیگران فروخته می‌شد. راجیو سینگ پسر کوشال هم از سال 1987 وارد حوزه املاک شد و به عنوان اولین کارش، نظارت بر ساخت نخستین دفتر دی‌اف‌ال در مرکز دهلی نو را بر عهده گرفت.

دهه 90 میلادی دوران جدیدی در بازارهای تجارت هند شروع شد. این کشور درهایش را به روی صنایع بین‌المللی باز کرد و انبوهی از شرکت‌های چندملیتی برای کسب سود از این بازار تازه و پررونق روانه هند شدند. سینگ از همان زمان گورگائون را تبدیل به شهر جایگزین دهلی نو برای سرمایه‌گذاری کرد و توانست شرکت‌های بزرگی مانند جنرال الکتریک را به سوی این قطب اقتصادی تازه بکشاند. سال 2007 دی‌ال‌اف از طریق عرضه سهام توانست 2.2 میلیارد دلار درآمد به دست آورد که در آن سال بالاترین میزان کسب درآمد یک شرکت از طریق عرضه اولیه سهام بود.