«از بالای همین دروازه بود که شورشیان، به سر شاه جافری آشغال پرتاب کردند.» این جملات را ایوان ووکویچ به زبان می‌آورد که یک راهنمای تور است. ووکویچ در حالی که داشت این سخنان را به زبان می‌آورد به دروازه‌ای خاص در شهر دوبرونیک اشاره می‌کرد. ایوان از چه چیز صحبت می‌کرد؟ طرفداران سرسخت سریال «بازی تاج و تخت» که البته در سرتاسر جهان هم حضور دارند، به خوبی می‌دانند که او به اتفاقی در فصل دوم این سریال اشاره می‌کرده. این سریال ملغمه‌ای از عشق و خشونت، جنگ و دوستی و وفاداری و خیانت است که طی هشت سال اخیر نگاه‌هایی روزافزون را به خود خیره می‌کرد.

طرفدارانی که این سریال را دیده‌اند، همین که تصویری از شهر دوبرونیک و دیوارهای حصاری اطرافش ببینند متوجه می‌شوند که این منطقه در سریال «بازی تاج و تخت» نقش پایتختی را بازی می‌کرده که به عنوان مقر پادشاهان و ملکه‌ها نقشی پررنگ در تصویر کردن محل «تاج و تخت» این سریال ایفا کرده‌است. این شهر، در واقع شهری اساسی در کتاب‌های «نغمه آتش و یخ» است که توسط جی‌آر‌آر مارتین نوشته شده و این سریال با تکیه به این کتاب‌ها ساخته شده‌است. طرفداران پرشمار «بازی تاج و تخت» حالا به محل‌های فیلم‌برداری این سریال می‌روند و همین مسئله باعث می‌شود که به نوعی توریسم را پیرامون خود شکل دهند. یکی از محل‌های اصلی توریستی در فهرست اماکن مربوط به «بازی تاج و تخت» همین شهر دوبرونیک است که سالیانه تعداد زیادی از توریست‌ها را به خود جلب می‌کند که عمدتا پرتعدادتر از جمعیت اندکِ 1500 نفری خود این شهر هستند.

شهردار این شهر زیبا، در سال 2015 اعلام کرد که نیمی از رشد توریسم سالانه این شهر مربوط به «بازی تاج و تخت» است. از مجموعه 18 برنامه پیاده‌روی تور ارائه‌شده توسط اداره مربوط به امور گردشگری در این شهر، 8 برنامه مربوط به «بازی تاج و تخت» هستند. آقای وکویچ که درباره این مسئله گفته: «در ساعت 11 ظهر، 85 نفر را در یک تور داشتم، اما تور پیاده‌روی تاریخی که نیم ساعت بعد بود، تنها 15 نفر را به خود جلب کرد.» این مسئله توریسم تنها محدود به تماشای اماکن و ساختمان‌های گوناگون نیست، بلکه همان‌طور که خودتان هم می‌دانید اقلام و کالاهای مربوط به این برنامه هم در فروشگاه‌ها به فروش می‌رسند. هر مشتری می‌تواند با پرداخت 17 دلار با نشستن بر روی «تخت آهنین» عکس بیندازد. البته این صندلی آهنین خیلی هم راحت نیست، اما به هرحال شخصیت‌های اصلی داستان بر سر آن به جنگ با هم مشغول‌اند. 

بسیاری از شما بخشی از این سریال را به خاطر دارید که شخصیت اصلی داستان با برهنه شدن و قدم زدن در معابر اصلی شهر، بابت گناه‌هایی که انجام داده بود در چشم عموم مردم شرمنده می‌شد و شخصیتی پشت سر او قدم می‌زد و دائما با صدای بلند می‌گفت «شرم» و زنگی را به صدا درمی‌آورد. همین داستان هنوز هم برای مردم جذابیت‌های زیادی دارد. برای مثال روزی یک توریست استرالیایی در حالی‌که روی پله‌های بسیار زیبای قرن هفدهمی این شهر ایستاده بود، تقریبا برهنه شد و باقی توریست‌هایی که کنار او بودند فریاد می‌زدند «شرم!» جدای از این صحنه بسیاری از کافه‌های این شهر هم نوشیدنی موهیتویی به مشتریان می‌فروشند که نامش «موهیتوی شرم» است.

همه‌جا داستان همین است

همان‌طور که گفته شد دوبرونیک تنها شهری نیست که با حضور در سریال «بازی تاج و تخت» به شهرت جهانی رسید و به همین خاطر تنها شهری هم نیست که مورد توجه وحشتناک توریست‌ها قرار گرفته. سال گذشته، از هر شش توریست خارجی ایرلند شمالی، یک نفر تحت تاثیر زیبایی‌های ارائه‌شده در این سریال اقدام به این سفر کرده‌بود. سازمان گردشگری این کشور می‌گوید که توریست‌ها به طور کل سالانه چیزی در حدود 50 میلیون پوند یا 63 میلیون دلار در خاک ایرلند هزینه می‌کنند. به غیر از ایرلند، اسپانیا هم اعلام کرد که دچار رشد در توریسم شده‌است.

پیشرفت توریسم به این شکل، باعث جهش اقتصاد محلی می‌شود، اما می‌تواند اعصاب‌خردکن هم باشد. شانون که از تگزاس برای سر زدن به خانواده‌اش آمده به ما می‌گوید که «در کل کرواسی حتی یک آمریکایی نمی‌بینید اما در اینجا اگر یک سنگ پرتاب کنید قطعا سر یک آمریکایی خواهد شکست.» البته داستان به همین سادگی‌ها نیست و احتمال دارد به دلیل توریسم بیش از حد، این شهر از فهرست میراث جهانی یونسکو خارج شود. به هر حال عمده افراد فکر می‌کنند که با گذر زمان و سرد شدن «بازی تاج و تخت» در ذهن‌ها، این توریسم هم افت کند.