وضع خانواده بد نبود. ریشه‌هایشان برمی‌گشت به منطقه گجرات هندوستان و کار تجارت پنبه را هم از همان‌جا آغاز کرده بودند و این شغل خانوادگی پس از ساکن شدنشان در بمبئی هم ادامه داشت. خاندان کاتاک از طبقه متوسط رو به بالای هند بودند اما شاید سنت بود که باعث می‌شد همچنان به شیوه اجتماعی زندگی کنند. خانه‌ای که اودای کاتاک در آن متولد شد یک خانه اشتراکی بود، جایی که زیر سقفش 60 نفر از اعضای دور و نزدیک یک خانواده دور هم زندگی می‌کردند و یک آشپزخانه داشتند. این شیوه زندگی زمانی از رسوم زندگی هندی‌ها بود. معمولا چند برادر همراه همسران، دختران، پسران و عروس و داماد و نوه‌ها در زیر یک سقف زندگی می‌کردند. اودای، پسر متولد سال 1959 در بمبئی، از دل چنین رسمی برآمده بود. پس از ورود به مدرسه بود که کم‌کم دو استعداد را در خودش کشف کرد: کریکت و ریاضیات. او کاپیتان تیم کریکت مدرسه بود و وقتی وارد دانشگاه شد هم این ورزش را ادامه داد و بعد مشغول بازی در لیگ کاگنا شد و هنوز هم از طرفداران جدی این ورزش به شمار می‌رود. این استعداد اول تقریبا به قیمت زندگی‌اش تمام شد. در 20 سالگی و در حین بازی کریکت پس از برخورد شدید توپ به سرش نزدیک بود جانش را از دست بدهد اما یک عمل جراحی اورژانسی او را نجات داد.
 جدای از دنیای ورزش در درس ریاضی استعداد بسیاری از خودش نشان داد؛ این دومین استعدادش سبب شد که مسیرش را در زندگی پیدا کند. او مدرک لیسانسش را از کالج سیدنهام گرفت و تحصیلات تکمیلی‌اش را در رشته مطالعات مدیریت در موسسه جامنالال باجاج گذراند و در سال 1982 فارغ‌التحصیل شد.
اودای بلافاصله پس از پایان درس و دانشگاه وارد کسب و کار امور مالی شد. او دریافت که بانک‌ها در ازای سرمایه‌گذاری سپرده‌گذاران به آنها 6 درصد سود می‌دهند اما از وام‌گیرندگان 16.5 درصد بهره می‌گیرند. در همان زمان بود که شرکت نلکو یکی از زیرمجموعه‌های شرکت تاتا نیاز به سرمایه داشت و اودای از این فرصت استفاده کرد و دست به تاسیس یک شرکت کوچک مالی به نام کاتاک کپیتال زد و خانواده و دوستانش را راضی کرد که پولشان را به عنوان وام در اختیار نلکو بگذارند و در ازای این وام بهره 12 درصدی در نظر گرفت که از بهره وام بانکی پایین‌تر بود. او تنها 26 سال داشت و با این حال توانست 3 میلیون روپیه (164 هزار دلار) را در قالب وام فوری در اختیار نلکو قرار دهد.
ابتکارعمل اودای کاتاک جواب داد. پس از موفقیتش در این پروژه سرمایه‌گذاری، با پیروی از همان شیوه وام‌های کوتاه‌مدت فوری با سود کمتر از بهره بانکی کارش را ادامه داد. سال 1985 بود که این موفقیت را به نام خودش ثبت کرد و در همان سال هم ازدواج کرد. در جشن عروسی‌اش آناند ماهیندرا که حالا رئیس‌‌‌‌ شرکت ماهیندرا اند ماهیندرا، بزرگ‌ترین تولیدکننده وسایل نقلیه ورزشی است، به او گفت که حاضر است بر روی یک شرکت جدید مالی سرمایه‌گذاری کند. این‌گونه بود که نام شرکت در سال 1986 به کاتاک ماهیندرا فایننس تغییر پیدا کرد. کاتاک پس از آن حوزه کارش را گسترش داد و وارد حوزه‌های جدیدی شد: خرید و فروش سهام، سرمایه‌گذاری، بیمه و سرمایه‌گذاری مشترک. در سال 2003 بود که شرکت مالی‌اش را به صورت رسمی تبدیل به یک بانک کرد.
اودای متوجه اهمیت بانکداری در بازار رو به شکوفایی هند و کنترل‌های سختگیرانه دولت بر روی این بخش شده بود. او پس از موفقیتش در حوزه خدمات‌رسانی خارج از محدوده بانکی می‌خواست به کشف و ورود به حوزه بانک بپردازد. او شاهد بود که این بخش درگیر ناکارآمدی‌های بخش دولتی است و می‌دید که بانک‌های خارجی به خاطر نیاز به تاییدهای قانونی نمی‌توانند شعبه‌های جدیدی در هند افتتاح کنند. از آنجایی که بانک مرکزی این کشور مانع از آن میشد که بانک‌های خارجی بیش از 5 درصد سهام بانک‌های داخلی را بخرند پیش‌بینی کرد که بانک او باید سودش را از طریق بانک‌های دولتی به دست آورد. برای همین بود که اودای کاتاک تصمیم گرفت که از طریق مجوز RBI (بانک مرکزی هند که با نام رزرو بانک هند شناخته می‌شود) کارش را شروع کند. مجوز بانکداری به اودای اجازه داد که بتواند با یک مجوز واحد در شش حوزه مختلف مشغول به فعالیت شود. او خودش در این مورد گفته است: «هند تغییرات بسیار بزرگی را به خود دیده است. این ملتی که همیشه پس‌انداز می‌کردند حالا تبدیل به ملت سرمایه‌گذار و خریدار شده‌اند و این موقعیتی استثنایی برای یک بانکدار است.»
مسیر اوادای کاتاک در راه رسیدن به ثروت و موفقیت البته همیشه هم هموار نبود. او در این مسیر با چالش‌ها و مسائل بسیاری روبه‌رو شد. دست‌انداز بزرگ پیش روی او زمانی پیش آمد که شرکت‌هایی مانند ای‌بی‌سی‌ای و ماتریکس اینفورمیشن سرویسز نتوانستند به وعده‌هایشان عمل کنند و این موضوع باعث راکد ماندن بخشی از سرمایه‌گذاری‌های او شد. با این وجود اودای به دلیل روحیه بسیار بالای کارآفرینانه‌اش زمان زیادی را صرف بهبود پیدا کردن از چنین ضربه‌هایی نمی‌کرد و بلافاصله کارش را از سر می‌گرفت و همین روحیه سبب شد تا امروز او تبدیل به بزرگ‌ترین بانکدار هند شود.
یکی از دلایل موفقیت کار او همان استعدادش در ریاضی است. او خیلی زود و خیلی خوب می‌تواند جایگاهش را در بازار هند و جایگاه بازار را در هند تخمین بزند و دست به کار شود. برای همین بود که تمام تلاشش را کرد تا بانکداری را به عنوان یک حرفه کاملا جدی دنبال کند. او در مصاحبه‌ای که در سال 2011 با بلومبرگ داشت به زمانی اشاره کرد که با شرکت گلدمن ساکس وارد معامله شد. گلدمن ساکس یک شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی و چندملیتی است که بخش عمده فعالیت‌های آن، در زمینه ارائه خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری، مدیریت سرمایه‌گذاری، بانکداری تجاری، همچنین مبادله کالاهای اقتصادی، اوراق بهادار، سهام اختصاصی و مدیریت بر صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، متمرکز است. کاتاک در سال 1995 با این شرکت وارد شراکت شد. امضای تاسیس یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک با شرکت هندی کاتاک ماهیندرا، برای شرکت گلدمن ساکس به معنای تغییر یک سنت 126 ساله بود. بعدتر یعنی در سال 2006 که این شرکت تصمیم گرفت به صورت مستقل در هند دست به سرمایه‌گذاری بزند، شرکت کاتاک 75 میلیون دلار صرف کرد تا 25 درصد سهم این شرکت مستقر در نیویورک را در صندوق مشترک سرمایه‌گذاری‌شان بخرد. کاتاک در مورد این قضیه به بلومبرگ گفت: «شراکت با شرکت گلدمن ساکس به من یاد داد که اوضاع هند به سرعت در حال تغییر است و باید حضورم در بازار سرمایه را کاملا حرفه‌ای کنم.»
تادای کاتاک پسر یک خانواده متوسط رو به بالا بود که در یکی از خانه‌های اشتراکی بمبئی بزرگ شد. سنت‌های هند سبب شده بودند تا او هم مثل میلیون‌ها کودک هم‌سال خود در خانه‌ای زندگی کند که پر بود از خواهر و برادر و عمو و پسرخاله و دختر عمو و... 60 عضو از یک خانواده با یک آشپزخانه مشترک. اما همان‌طور که او بزرگ می‌شد هند هم تغییر می‌کرد. هند پا به دوران مدرن خود گذاشت و در این مسیر بسیاری از سنت‌های قبلی را کمرنگ کرد یا به فراموشی سپرد. یکی از سنت‌هایی که حالا به خصوص در شهرهای بزرگ دیگر کمتر نشانی از آنها دیده می‌شود همین زندگی کردن به شیوه مشارکتی است. جوانان هندی حالا از خانواده‌هایشان جدا می‌شوند و برای کار و درس و زندگی به سمت شهرهای بزرگ و زندگی مستقل روانه می‌شوند. برخی هم مثل اودای کاتاک به جای اینکه به کسب‌وکار خانوادگی خرید و فروش پنبه تن بدهند تصمیم می‌گیرند راه خودشان را امتحان کنند. پسر هندی که در کریکت و ریاضیات استعداد داشت حالا از همان مسیری که خودش برگزید توانست به لقب بزرگ‌ترین بانکدار هند دست پیدا کند. او علاوه بر موفقیت به یک ویژگی دیگر هم شهره است؛ برخلاف بسیاری از هندی‌ها که شرکت‌ها و کسب‌وکارشان را تبدیل به یک تجارت خانوادگی می‌کنند او خط قرمزی میان خانواده و کار کشیده است و اجازه نمی‌دهد هیچ‌یک از اعضای قوم و خویش در شرکت استخدام شوند.