جوزف سای ميلياردر كانادايي- تايواني است كه نامش را بيش از هر چيز با علي‌بابا مي‌شناسند. او كسي است كه از روزهاي تاسيس اين شركت سرشناس همراه جك ما بود و حالا به عنوان يكي از كليدي‌ترين چهره‌هاي علي‌بابا و معاون اجرايي آن شناخته مي‌شود. ساي سال 1964 در تايپه به دنيا آمد، در خانواده مرفهي كه قادر بودند او را در 13 سالگي به يكي از گران‌ترين مدارس شبانه‌روزي آمريكا بفرستند. او در آمريكا ريشه دواند و مدرك دانشگاهي‌اش را هم از دانشگاه ييل و در رشته مطالعات آسياي شرقي و اقتصاد گرفت و بعد هم در همان دانشگاه در رشته حقوق ادامه تحصيل داد.

ساي پس از دانشگاه به عنوان كارشناس مالياتي در دفتر حقوقي سليوان و كرامول مشغول به كار شد و بعد به شركت راكليف پيوست و هم‌زمان مشغول بالا رفتن در رده‌هاي مديريتي شد. پس از آن نوبت به نقل مكان به هنگ‌كنگ رسيد تا به عنوان مدير بخش سرمايه‌گذاري در سهام‌هاي خصوصي شركت اي‌بي كار كند. 3 سال بعد اما مهم‌ترين تغيير زندگي او رخ داد. يعني زماني كه از طريق يك دوست مشترك با جك ما، موسس علي‌‌بابا آشنا شد. ما كه در آن زمان استارت‌آپش را از آپارتمانش در شهر هانگ‌ژوي چين اداره مي‌كرد و هيچ تجربه‌اي در امور مالي و حقوقي نداشت به ساي پيشنهاد داد تا به ازاي حقوق ماهانه 50 دلار مشغول به كار شود. آن زمان ساي سالانه 700 هزار دلار از شركت اي‌بي درآمد داشت. حتي خود جك ما هم وقتي ساي پيشنهادش را پذيرفت تعجب كرد. او شغل 50 دلار در ماه را زماني قبول كرد كه همسرش حامله بود و شغل بسيار پردرآمدي در يك شركت معتبر داشت. اما ساي توانسته بود آينده را خيلي خوب ببيند. تا سال 2000 او ديگر مشغول مذاكره‌هاي حقوقي و مالي با سرمايه‌گذاران علي‌بابا از جمله سافت بانك، گلدمن ساش و فيديليتي اينوستمنت بود و 25 ميليون دلار براي شركت جذب كرد. او شغل 700 هزار دلاري‌اش را ترك كرد اما در كنار جك ما 50 دلار حقوق ماهانه‌اش را تا جايي بالا برد كه حالا با دارايي 11.3 ميليارد دلاري در رده 127 فهرست ثروتمندان بلومبرگ قرار گرفته است.

اوايل سال جاري ميلادي سهام علي‌بابا در بازار بورس نيويورك ركورددار شد اما گمانه‌زني‌ها در مورد كند شدن پيشرفت اقتصادي چين يكي از مواردي است كه به نظر كارشناسان ممكن است تهديدي براي علي‌بابا به شمار رود. به همين بهانه بود كه شبكه سي‌ان‌بي‌سي آمريكا با جوزف ساي به گفت‌وگو نشست تا نظر او را جويا شود. جوزف ساي در اين مصاحبه در مورد خوش‌بيني‌هايش نسبت به اقتصاد چين و آينده آن صحبت كرده است و توضيح مي‌دهد كه چرا ركودهاي موقت و كند شدن رشد اقتصادي را هنوز به فال بد نگرفته است. ترجمه بخشي از اين مصاحبه را در اين بخش مي‌خوانيد.

 در حوزه سرمايه‌گذاري، بدبيني‌ها و شك و ترديدهايي در مورد وضعيت اخير اقتصادي چين به وجود آمده است، برخي ها به كند شدن رشد آن اشاره مي كنند، برخي مي‌گويند اين يك نبرد اقتصادي است و بعضي هم به تغيير مقررات از سوي دولت اشاره مي‌كنند. پاسخ شما به اين بدبيني‌ها به سرمايه‌گذاران احتمالي در بازار چين و شركت علي‌بابا چيست؟

پاسخم اين است كه بايد به بلندمدت فكر كنيد. واقعيت اين است كه چين 300 ميليون شهروند طبقه متوسط دارد كه حكم موتور محرك رشد را دارند و اين محركي است كه 10، 20 سال آينده را تحت تاثير قرار مي‌دهد. تا سال 2030 اين عدد قرار است به 850 ميليون نفر برسد. اگر به اقتصاد امروز چين نگاه مي‌كنيد بايد بدانيد كه اين اقتصاد تا حد زيادي مبتني بر مصرف است. رشد درآمد خرده‌فروشي‌ها از رشد سرانه داخلي بيشتر است و رشد درآمد در بخش تجارت الكترونيك كه ما در آن هستيم از خرده‌فروشي‌ها هم بيشتر است. پس آنچه در پيش روي شما است رشد 7 درصدي بخش خرده‌فروشي و رشد 21 درصدي بخش تجارت الكترونيك است و به صورت خاص علي‌بابا رشد بيشتري هم داشته است. بنابراين در حال حاضر ما بسيار از شرايط راضي هستيم.

پس شما بابت كند شدن رشد اقتصادي هيچ نگراني نداريد و اگر هم تنشي در روابط تجاري چين و آمريكا باشد به نظرتان بر روي علي‌بابا تاثيري ندارد؟

ببينيد بين اتفاقات دائم و فصلي تفاوت وجود دارد. خب پس ممكن است اينها فصلي باشد. به عنوان مثال در بخش فروش خودرو ميزان خريد در حال كاهش است، همچنين رشد منفي اقتصادي در سه‌ماهه گذشته (اواخر 2018). وضعيت فروش تلفن‌هاي همراه هم خيلي خوب نيست اما آنچه ما در پلت‌فرم علي‌‌بابا مي‌بينيم اقلام مصرفي است، در واقع کالای تندمصرف (Fast-moving consumer goods يعني كالاهايي كه به‌سرعت و با قیمت نسبتاً پایینی به‌فروش می‌رسد. کالاهای بی‌دوام مانند خوراکی‌های بسته‌بندی‌شده، نوشیدنی‌ها، وسایل بهداشتی و...) وضعيت بسيار خوبي دارند و وضعيت برندهاي بين المللي مانند نايك، LVMH و... عالي است. در مورد جنگ اقتصادي اين را مي‌گويم: اگر به بلندمدت نگاه كنيد تراز تجاري خودش را متعادل خواهد كرد. بايد دوباره در مورد 300 ميليون خريدار طبقه متوسط صحبت كنم كه به افزايش ميزان خريدشان از همه نقاط دنيا ادامه مي‌دهند. دولت تعهد داده است كه ظرف 15 سال آينده 30 تريليون دلار كالا و 10 تريليون دلار خدمات وارد كند.

دولت چين؟

بله دولت چين. واقعا جالب است كه آدم‌ها بر روي تعرفه‌ها تمركز مي‌كنند اما به مرور زمان اين تراز تجاري قرار است معكوس شود و چين نسبت به تمام دنيا دست به خريد بيشتري مي‌زند.

در اين مدت شاهد بوديم كه نوعي جبهه‌گيري عليه شركت‌هاي چيني فعال در ايالات متحده صورت گرفته است؛ هوآوي  و زد تي اي به مشكلاتي خوردند حتي شركت انت فايننشيال تلاش كرد شركت ماني گرام را بخرد كه اين معامله به دلايل امنيت ملي بلوكه شد. حالا كار براي تاجران چيني سخت‌تر است تا در آمريكا كار كنند يا ورود به بازار چين براي تاجران آمريكايي سخت‌تر شده است؟

به نظر من ميان تاجران آمريكايي و چيني كه در خاك كشور يكديگر مشغول فعاليت هستند نوعي همزيستي وجود دارد. ما اميد داريم، واقعا اميدواريم كه اين رابطه پابرجا بماند. به نظر براي برخي از شركت‌هاي چيني شرايط ويژه‌اي به وجود آمده است و براي حل آن بايد از طريق قانون‌گذاران اقدام كنند. اما تا جايي كه به علي‌بابا مربوط است، ما در واقع اينجا هستيم تا به كشاورزان آمريكايي و صاحبان كسب‌وكارهاي كوچك كمك كنيم تا محصولاتشان را به چين بفروشند و در واقع آنها را صادر كنند. اين كار ما است و به نظرمان پتانسيل بسيار بالايي دارد و به اين كار ادامه مي‌دهيم و تلاش داريم تا همين استراتژي را در آمريكا پيش ببريم.

حالا بايد در مورد خودتان بپرسم. شما اخيرا در حال دست و پا كردن رزومه قابل توجهي در حوزه ورزش هستيد. برنامه‌تان براي آينده چيست؟ به ويژه از آنجايي كه قرار است جك ما تا اواخر امسال از مديريت علي‌بابا كناره‌گيري كند. شما به موازات كارتان داريد به صورت گسترده حق امتيازهايي در چوگان و بسكتبال و ورزش‌هاي ديگر مي‌خريد. آينده جوزف ساي چگونه پيش خواهد رفت؟

برنامه‌ام اين است كه مدتي به فعاليتم در علي‌بابا ادامه دهم. فكر مي‌كنم جك قرار است از مديريت شركت كنار برود و در واقع يك قدم به عقب بگذارد اما به هر حال بخشي از شركت باقي خواهد ماند. نفر بعدي شركت، دنيل ژانگ كه در سه سال گذشته مديرعامل بوده است قرار است در ماه سپتامبر عنوان رئيس هيئت مديره شركت را بگيرد و به جاي جك بنشيند. ما يك تيم مديريتي بي‌نظير داريم و اين جابه‌جايي در واقع مثال خوبي از اين واقعيت است كه ما تا چه اندازه در سطح مديريتي پيشرفت داشته‌ايم. من واقعا به اين موضوع افتخار مي‌كنم.