مایک رابین، یکی از متخصصان حوزه کسب­وکار است که برای نشریه فوربز یادداشت می­نویسد. او در تازه­ترین یادداشتش در این نشریه به توصیف تجربه­اش از تماشای یک تئاتر موزیکال پرداخته است و اینکه این تجربه چطور به او یادآوری کرده است که نقش تک‌تک آدم­ها در کار تیمی برای رسیدن به موفقیت اهمیت دارد. آنچه می­خوانید ترجمه همان یادداشت است. چند ماه پیش این شانس را داشتم تا به تماشای تئاتر موزیکال آناستازیا در برادوی بروم. برای یک سفر کاری به نیویورک رفته بودم و دختر 10 ساله‌­ام سوزی هم همراهم بود. بلیت را در آخرین ساعات پیدا کردیم و اتفاقا توانستیم ردیف جلو بنشینیم که هم برای من و هم دخترم تجربه­ای تازه و منحصربه­فرد بود. به خاطر جایی که نشسته بودیم و طراحی صحنه، نه‌تنها می­توانستیم بازیگران را کاملا از نزدیک ببینیم بلکه می­توانستیم ناظر بر جایگاه نوازندگان هم باشیم که تجربه­ای تماشایی بود.

همان اندازه که از داستان نمایش و تماشای بازی­ها به هیجان آمده بودم، از استعداد خارق­العاده و هماهنگی کار و ارتباط دقیق نوازندگان با جریان نمایش هم تحت تاثیر قرار گرفتم. معلوم است که در موزیکال­های قبلی هم می­دانستم نوازندگانی در کار هستند اما آن شب، با نشستن در آن ردیف بود که تازه به نقش مهم و حیاتی این نوازندگان و تمامی کسانی که در اجرا دست داشتند پی بردم. انگار قبل از آن به این موضوع واقف نبودم.

اگر به تماشای یک نمایش، رخداد ورزشی یا کنسرت بروید به احتمال زیاد پیش از هر چیز آنهایی که روی صحنه هستند نظرتان را به خودشان جلب می­کنند. اما به کسانی که در پشت صحنه کار می­کنند تا چنین رویداد فوق­العاده­ای شکل بگیرد چندان توجه نمی­کنید.

تفاوت بین «شغل» و «نقش» شما

چه در یک سازمان کوچک سه نفره کار کنید چه در سازمانی با سه هزار نیرو، در واقع تیم وقتی به موفقیت می­رسد که همه نقششان را بازی کنند و برای همین است که هر نقش (هر نفر) باارزش و مهم است.

اغلب مردم وقتی به شغلشان فکر می­کنند به آن کاری فکر می­کنند که انجامش می­دهند: مهندسی، فروش، مدیریت پروژه، بازاریابی، منابع انسانی، طراحی، امور مالی و... . هرچند این کارها توصیفی است از آنچه انجام می­دهید و عنوان شغلی شما به شمار می­رود اما در واقع این شغل شما نیست. اگر شما بخشی از یک تیم باشید، نقشی مشخص دارید که همان کاری است که انجام می­دهید. شغل شما در واقع این است که برای رسیدن به هدف و ماموریت تیم و در نهایت شرکتتان کمک کنید.

به بیان دیگر شما در آن شغل هستید تا هرچه از دستتان برمی­آید انجام دهید تا تیم شما برنده شود. چالش اصلی در این زمینه این است که اغلب آدم­ها به نقشی که دارند مغرور هستند و می­خواهند آن را به خوبی انجام بدهند که البته بسیار هم عالی است با این حال وقتی نقشتان (کاری که به صورت مشخص انجام می­دهید) را به شغلتان ترجیح می­دهید، ممکن است اوضاع به هم بریزد. این گونه است که اهداف شخصی شما از اهداف سازمانتان مهم­تر می­شود.

جرئت و تعهد بالایی لازم است اما به هر حال باید به یاد داشت که سازمان­ها و تیم­ها از کسانی تشکیل شده­اند که این تفاوت ساده اما مهم را درک کنند، کسانی که بفهمند تک­تک افراد یک تیم یک نقش واحد و حیاتی اما در قالب­های مختلف دارند. این افراد هستند که می­توانند کارشان را در بالاترین سطح و در همدلانه­ترین محیط کاری انجام دهند.

چند ماه پیش در آن تئاتر موزیکال برادوی، بازیگران روی صحنه، به خصوص بازیگران اصلی اکثر توجه من، سوزی و تمامی تماشاگران حاضر در سالن را به خود جلب کردند. با این حال بدون حضور نوازندگان، طراح لباس و صحنه، مسئولان نور و فنی، مدیر صحنه، راهنمایان سالن، تیم تبلیغاتی که این تئاتر را معرفی کرد، کنترل‌کنندگان بلیت ورودی و بسیاری از کسان دیگر، چنین تئاتری نمی­توانست به روی صحنه برود و ما هم نمی­توانستیم به تماشای آن بنشینیم.

به یاد داشتن اینکه حضور هر نقش و هر فرد در تیم برای رسیدن به موفقیت نهایی ضروری است یک اصل ساده است و در عین حال مهم است که آن را به خاطر داشته باشیم. به یاد داشتن این نکته ساده و مهم و عمل کردن بر اساس آن می­تواند تیم و سازمان شما را به موفقیت در بالاترین سطح ممکن برساند.