دبیرکل اسبق تهران که در دوره فعالیتش با مرحوم شاهرخ ظهیری به عنوان خزانه‌دار و عضو هیات رئیسه، تعامل بالا و روابط نزدیکی داشت، پیوند کاری و رابطه دوستی‌شان را پایدار و ناگسستی خواند.

محمدمهدس راسخ، یکی از ویژگی‌های شخصیتی شادروان شاهرخ ظهیری را اعتقاد به کار گروهی و تشکل‌گرایی دانست و گفت: سابقه روشن و شفاف زندگی آقای ظهیری، از دوره معلمی تا بنیانگذاری صنعت غذای مدرن کشور، از او کارآفرینی باتجربه و ارزشمند ساخته بود و همکاری با ایشان برای فعالان اقتصادی از بخش خصوصی، یک افتخار محسوب می‌شد.

محمدمهدی راسخ با بیان اینکه شخصیت خودساخته مرحوم ظهیری، از وی کارآفرینی ساخته بود که هرگز به دنبال منافع شخصی نبود، افزود: ایشان همواره عاشق تلاش و کار برای پیشرفت ایران بود و به اعتلای کشور و وضعیت زندگی و معیشت مردم و جوانان می‌اندیشید.

به گفته دبیرکل سابق اتاق تهران، مرحوم شاهرخ ظهیری علاقه و اعتقاد جدی به انتقال تجارب کاری خود به دیگران به ویژه جوانان داشت و بخش زیادی از اوقات روزانه خود را صرف مشاوره به فعالان اقتصادی و جوانان اختصاص می‌داد.

این فعال اقتصادی، علاقه و باور شاهرخ ظهیری به نهاد اتاق بازرگانی را بی‌بدیل دانست و گفت: پیشبرد اهداف اتاق و ارتقای نقش و جایگاه این نهاد، از مهم‌ترین دغدغه‌های فکری ایشان بود و وی تا پیش از آنکه رخت عافیت بپوشد، از تلاش در اتاق بازرگانی و خدمت به بخش خصوصی فرونگذاشت.

راسخ افزود: نام و نشان «پدر صنعت غذا» ایران بدون شک برازنده این کارآفرین بزرگ، مدیر شایسته و نیکوکار، یار صدیق و متعهد و پاکدست است و این بیت شعر زیبا و پرمعنی که با خط خوش بر تابلویی روی دیوار اتاق محل کارش نقش بسته است، همواره وصف حال این مرد بزرگ خواهد بود: «استخوان تن من نرم شد از گردش چرخ/ تا در این کهنه‌سرا صاحب نامی شده‌ام»